Soms begint een nieuwe weg gewoon met: kom eens kijken

Sint-Oedenrode - Ooit kom je ergens binnen en weet je eigenlijk meteen: hier voelt het anders. Dat overkwam Marleen Sonnemans toen ze voor het eerst bij Grootenhout kwam. Op dat moment nog geen idee dat een kijkje achter de voordeur van een woonhuis voor mensen met dementie haar leven een andere richting zou geven.

Door: Caroline van der Linden

Marleen werkte bijna 25 jaar bij bakkerij Bekkers, had het er goed naar haar zin, fijne collega’s, een prima werkplek. Geen enkele reden om weg te gaan. Maar ergens knaagde het gevoel dat ze misschien nog iets anders kon betekenen. Dat gevoel werd sterker toen haar moeder ziek werd. Marleen zag van dichtbij hoe belangrijk het is om mensen om je heen te hebben die er echt voor je zijn. Liefdevolle aandacht, een beetje geduld, gewoon iemand die er is. „Toen dacht ik: misschien kan ik dat ook voor een ander betekenen.”

Haar vriendin Inge Pruissen werkte al jaren in de zorg, waarna ze haar plek vond bij Grootenhout in Mariahout en bleef tegen Marleen zeggen: „Kom eens bij ons kijken. Jij zou dit ook kunnen.” Uiteindelijk ging ze mee. Gewoon om eens rond te kijken. “Ik liep door het huis en liet het rustig op me inwerken. Later ging ik nog eens mee. En toen gebeurde er iets wat achteraf bijna symbolisch voelt.” Samen liepen de vriendinnen naar het kerkhof. Daar stonden ze bij de graven van hun beide moeders. Twee vrouwen die allebei hun moeder verloren en juist door die ervaringen zo goed wisten hoe belangrijk liefdevolle zorg kan zijn. „Daar stond ik”, vertelt Marleen. „Op dat moment wist ik: dit wil ik doen.”

Een nieuw begin
Overstappen na 25 jaar op dezelfde plek, zonder opleiding in de zorg? Best een hele stap. Bij Grootenhout bleek dat echter niet het belangrijkste. “Als ik maar lief en zorgzaam kon zijn met mijn hart op de juiste plek.” Een nieuw begin. “Natuurlijk moest ik veel leren. Ik had wel duizend vragen en het voelde soms alsof ik bij nul begon. Maar ik kreeg de tijd om mijn weg te vinden”, vertelt ze enthousiast. En dat is precies wat deze twee vriendinnen mee willen geven aan mensen die misschien nieuwsgierig zijn naar werken bij Grootenhout. “Je wordt niet in het diepe gegooid. Er is begeleiding, tijd om ervaring op te doen en als je met medicatie werkt, word je hierin getraind. Er lopen meerdere verpleegkundigen en verzorgenden IG (Individuele Gezondheidszorg) rond. Juist de mix van mensen met een medische achtergrond en niet-medische achtergrond werkt zo goed. Je leert wat je moet weten, maar minstens zo belangrijk is wie je bent als mens. Daarna komt pas de rest”, zegt Inge.

Het voelt niet als werken
Met haar achtergrond in de reguliere zorg spreekt Inge uit ervaring. “Hier ervaar ik ruimte, minder regels om de regels. Minder denken vanuit protocollen. Meer kijken naar wat iemand nodig heeft”, zegt ze met voldoening. „Het voelt niet echt als werken. Je zorgt er gewoon voor dat mensen een fijne dag hebben.”

Dat merk je in de kleine dingen
“Als iemand graag wat langer slaapt, kan dat. Niet alles hoeft op uur en tijd. Heeft iemand zin om naar buiten te gaan, dan gaan we samen wandelen. Na de warme maaltijd lopen we met bewoners regelmatig naar het bos. Samen, want bij Grootenhout sta je nooit alleen.” Het zijn juist die gewone momenten die volgens Inge en Marleen zo waardevol zijn. “Een appeltaart bakken. Samen in de tuin bezig zijn. Een praatje maken. Iemand helpen met een bad. Even naar buiten. Bij Grootenhout hebben ze er een eigen woord voor: geluksmomentjes”, zeggen ze vrijwel gelijktijdig. „Dat zijn de dingen waar je het voor doet”, zegt Inge. En met twee stralende gezichten voor me twijfel ik geen moment.

Een bosje geluk
“Rond de huizen is volop ruimte voor dat gewone leven. Een moestuin, waar verse producten vandaan komen. Een pluktuin waar bewoners en medewerkers een bosje ‘geluk’ kunnen plukken. Ruimte voor dieren en spontane momenten. Dat is Grootenhout ten voeten uit”, vinden ze. “Niet alles vooraf bedenken en vastleggen, maar kijken wat zich aandient.tOok het open deurenbeleid hoort daarbij. Mensen kunnen naar buiten, een eigen rondje lopen en daarna weer terugkomen.” Die vrijheid zorgt juist voor rust en zelfstandig functioneren merken Inge en Marleen. “Een mens hoeft niet voortdurend tegen een gesloten deur aan te kijken. Want achter iedere persoon met dementie zit allereerst een mens. Iemand met een eigen karakter, eigen gewoontes en dingen waar hij of zij gelukkig van wordt.”

Familie moet zich er ook thuis voelen
Die huiselijkheid gaat verder dan alleen de bewoners. Ook familie moet zich welkom voelen. Grootenhout moet een plek zijn waar je gewoon binnenloopt, waar je je niet bezwaard voelt om even te blijven zitten en waar het leven zoveel mogelijk doorgaat zoals het altijd ging. Dat betekent ook dat er ruimte is voor familie om mee te doen. Om samen een kop koffie te drinken, naar buiten te gaan of gewoon aanwezig te zijn. „Het is heel huiselijk”, zegt Marleen. „Eigenlijk gewoon. Ik neem zelfs ooit mijn eigen hondje mee. Hij heeft het er prima naar zijn zin met de bewoners”, zegt ze lachend. En misschien is dat gewone wel precies de kracht van de plek.

Geen dag hetzelfde
Inge en Marleen merken dat hun enthousiasme voor Grootenhout aanstekelijk werkt. Al verschillende Rooienaren gingen hen achterna. “Het werk is afwisselend. Geen dag is hetzelfde. Er zijn verschillende diensten en locaties en collega’s denken mee als er geruild moet worden.” Ook vrijwilligers zijn van harte welkom. Mensen die met pensioen zijn en tijd over hebben, maar ook anderen die graag iets voor een ander willen betekenen. Een dagje mee op pad, wandelen, naar het park, samen iets ondernemen: het zijn juist die momenten die voor bewoners zoveel betekenen.

Grootenhout is voor veel mensen in Sint-Oedenrode nog onbekend. Terwijl juist nieuwe medewerkers, vrijwilligers én mensen met dementie voor wie deze manier van wonen passend kan zijn, van harte welkom zijn. Daarom hebben Inge en Marleen eigenlijk maar één advies: kom kijken. Niet meteen beslissen. Niet eerst bedenken of je wel aan alle voorwaarden voldoet. Gewoon binnenlopen, kennismaken en ervaren hoe het voelt. Zoals Marleen en Inge dat ooit zelf deden. Want misschien begint een nieuwe weg soms wel heel eenvoudig. Met een vriendin die zegt: „Kom eens bij ons kijken.”

Wie meer wil weten over Grootenhout, werken, vrijwilligerswerk of wonen, kan terecht op de website van Grootenhout. Twee keer per maand wordt er een rondleiding georganiseerd voor geïnteresseerden waarvoor je je kunt aanmelden.