Koeveringse molen herrijst in miniatuur
Roois nieuwsSint-Oedenrode - Vrijdag 25 september is het precies 82 jaar geleden dat de Koeveringse molen in brand geschoten werd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal van deze unieke molen gaat ver terug in de Rooise geschiedenis. Voor de bouw moeten we zelfs terug naar 6 december 1299. Nu, 727 jaar later, verrijst de molen opnieuw. Zij het in miniatuur.
Door: Freek Vervoort
Trots laat Martien Vervoort zijn bouwwerk zien, uitgestald onder de overkapping bij hem aan huis. “De molen, het molenaarshuis en het gebied rondom de molen heb ik op een schaal van 1:40 nagebouwd. Een heel bouwwerk waar ik zo’n half jaar mee bezig ben geweest. Uiteindelijk is het miniatuurlandschap ongeveer 2,5 x 2,5 meter”, vertelt de trotse Martien.
De molen – die ook wel ‘De drye ghemalen’ genoemd werd – was een van de oudste molens van ons land. Opvallend genoeg stond op de molen zelf ‘Keizer Karel anno 1290’ geschilderd. Waar dat jaartal vandaan komt, kan niemand herleiden. De bouw wordt namelijk gedateerd op 1299. Zelfs over zijn eigen leeftijd wist de molen blijkbaar verwarring te zaaien. Bouwer Arnold Heijm maakte een slimme keuze door de molen op de splitsing van Rooi, Schijndel én Veghel te zetten. Twee poten in Rooi, één in Schijndel en één op Veghels grondgebied. Op deze manier kon de molenaar graan malen voor drie gemeenten. Op de T-splitsing van De Coevering en Koeveringsedijk stond de molen. Nu bevindt zich hier alleen nog een gedenkplek met de originele maalstenen. “Ik vind het jammer dat deze plek niet meer aandacht krijgt. Het is een belangrijk stuk geschiedenis van Rooi en hoe verder je daar induikt, hoe meer je te weten komt. Zo zijn er op de dag dat de molen in brand vloog – rond vijf uur ‘s ochtend – ook drie Amerikaanse soldaten – rond half twaalf ’s ochtends – omgekomen door vijandelijk vuur, iets verderop”, weet Martien te vertellen. Naast de molen zijn ook drie huizen aan de Veghelseweg destijds in brand geschoten.
Martien weet veel over deze plek, omdat hij er gewoond heeft. Vroeger speelde hij veel rond de plek van de molen, die er op dat moment al niet meer stond. Hij beleefde daar een onbezonnen jeugd, zonder te weten wat er op die plek allemaal gebeurd was. Nu zit hij boordevol verhalen. Het idee om er een miniatuurversie van te maken was voor Martien zo geboren. “Ieder jaar bouw ik een groot kerstdorp onder de overkapping. Dat vind ik mooi en leuk om te doen. Toen bedacht ik: dat kan ik ook met De Koevering doen. Dat begon met de molen en is nu het hele gebied eromheen.”
Het hout waarmee de molen is nagebouwd, komt uit het depot van Hoeve Strobol en is beschikbaar gesteld door Bert Verbakel. “Dit hout is bestemd voor de herbouw van de Koeveringse molen. Ik weet alleen niet of die herbouw er nog ooit van komt”, zegt Martien.
Ondanks de tijd die hij erin gestoken heeft en hoe trots hij erop is, wordt ‘De Koevering’ toch echt afgebroken. “Kerst komt er weer aan, dus ik ga de spullen weer gebruiken voor een kerstdorp. De Koeveringse molen krijgt hierin wel een prominente plaats.”
Een stukje Rooise geschiedenis, gebouwd met houtjes, lijm en satéprikkers. En wat voor de Koeveringse molen geldt, geldt ook voor dit bouwwerk. Misschien zien we het wel nooit meer terug.
