Piet van der Heijden en zijn jarenlange inzet voor het Land van Kien

59 minuten geleden Human Interest

Sint-Oedenrode - Wie regelmatig rondloopt op het Land van Kien, kent hem vrijwel zeker. Met een vriendelijke groet, een grapje tussendoor en vaak met gereedschap in de hand: Piet van der Heijden is al jaren een vertrouwd gezicht. Als vrijwilliger in de klusploeg zet hij zich met hart en ziel in voor de omgeving en de mensen die er werken en komen. Maar achter die praktische inzet schuilt ook een verhaal over betrokkenheid, verandering en een duidelijke visie op wonen en samenleven.

Door: Caroline van der Linden

Piet woont al tientallen jaren in de buurt, op slechts een paar minuten afstand van het terrein. Wat ooit begon als een gezinsleven in een ruime woning, is inmiddels veranderd. De kinderen zijn al lang de deur uit, maar Piet en zijn vrouw wonen nog steeds in hetzelfde huis. “Het is eigenlijk te groot geworden,” vertelt hij eerlijk. “Je gebruikt het niet meer zoals vroeger. Maar ja, geschikte kleinere woningen zijn er gewoon niet genoeg.” Het is een herkenbaar probleem voor veel mensen van zijn generatie: doorstroming stokt, terwijl de behoefte aan kleinere, passende woonruimte groeit.

Toch overheerst bij Piet geen frustratie, maar eerder een nuchtere blik en een duidelijke mening. Hij ziet kansen. “Er zijn genoeg mensen zoals wij, die best kleiner willen wonen. Als daar goede oplossingen voor komen, dan komt er ook weer ruimte vrij voor jonge gezinnen. Dat zou voor iedereen beter zijn.” Zijn betrokkenheid gaat dus verder dan alleen de handen uit de mouwen steken; hij denkt actief mee over de toekomst van de omgeving. Hij volgt ontwikkelingen in de buurt dan ook met interesse en gaat daar graag over in gesprek.

Die betrokkenheid is ook terug te zien in zijn vrijwilligerswerk op het Land van Kien en de kinderboerderij. Inmiddels is Piet al zo’n vijf jaar actief in de klusploeg, maar zijn inzet begon eigenlijk al veel eerder. “Ik heb altijd graag gewerkt en dingen gemaakt,” vertelt hij. “Ook in mijn werkzame leven was ik bezig met allerlei praktische dingen. Dus toen ik met pensioen ging, wilde ik niet stilzitten.” Stilzitten past simpelweg niet bij hem; bezig zijn geeft hem energie.

Het begin van zijn vrijwilligerswerk ontstond bijna toevallig. Tijdens een wandeling raakte hij in gesprek met iemand uit de buurt en hoorde hij dat er vrijwilligers gezocht werden. “De volgende dag werd ik al gebeld en een dag later stond ik er,” lacht hij. “Zo snel kan het gaan.” Sindsdien is hij niet meer weggegaan. Wat begon als een spontane stap, groeide uit tot een vast onderdeel van zijn week.

Gemiddeld is Piet twee dagen per week actief, vaak op dinsdag en donderdag. “Maar het mooie is: niets moet, alles mag. Ik werk wanneer het mij uitkomt.” Die flexibiliteit past goed bij zijn leven. Zeker omdat hij en zijn vrouw er graag op uit trekken. “Als het mooi weer is, zijn we soms weg. Maar daarna pak ik het hier gewoon weer op.” Die balans tussen vrijheid en betrokkenheid maakt het vrijwilligerswerk voor hem extra aantrekkelijk.

Zijn werk binnen de klusploeg is veelzijdig. Van kleine reparaties tot grotere projecten: geen dag is hetzelfde. “Het ene moment ben je iets aan het repareren, het andere moment bouw je iets nieuws.” Zo werkte hij mee aan het opknappen van ruimtes, het maken van constructies en het realiseren van praktische voorzieningen op het terrein. Denk aan het bouwen van banken, het herstellen van speeltoestellen of het opknappen van onderdelen van de kinderboerderij. “Je blijft bezig, en er is altijd wel iets te doen,” zegt hij nuchter.

Soms zijn het juist de bijzondere projecten die hem bijblijven. Zo hielp hij mee aan het maken van schommelbanken voor mensen die baat hebben bij minder prikkels en beweging. “Dat zijn mooie dingen om te doen,” vertelt hij. “Dan weet je dat het echt ergens voor dient.” Ook het hergebruiken van materialen, zoals hout van oude constructies geeft hem voldoening. “Je maakt er weer iets nieuws van. Dat is toch mooi.”

Wat hem vooral aanspreekt, is de afwisseling en het directe resultaat. “Je ziet meteen wat je gedaan hebt. En dat geeft voldoening.” Maar minstens zo belangrijk zijn de mensen met wie hij werkt. “We hebben echt een fijne groep. Iedereen doet zijn eigen ding, maar samen maak je er iets moois van.” Er is een duidelijke taakverdeling, maar ook veel ruimte voor eigen initiatief.

De sfeer binnen de klusploeg is volgens Piet een belangrijke reden waarom hij zich er zo thuis voelt. “Het is niet alleen werken, het is ook gezelligheid. Even koffie drinken, bijpraten. Dat hoort er allemaal bij.” Al merkt hij wel dat de organisatie in de loop der jaren is veranderd. “Het is allemaal wat professioneler geworden. De groepen zijn groter en het contact is soms iets minder intens dan in het begin. Maar de betrokkenheid blijft.” Hij begrijpt die ontwikkeling, maar koestert ook de kleinschaligheid van vroeger.

Een bijzonder aspect van zijn werk is het contact met de mensen op het terrein. “Je merkt gewoon hoe blij ze zijn als je er bent,” vertelt hij. “Ze herkennen je, roepen je naam. Dat doet iets met je.” Het zijn die kleine momenten die het werk voor hem waardevol maken. Volgens Piet is het enthousiasme van de mensen aanstekelijk. “Ze zijn bijna altijd vrolijk. Dat neem je zelf ook mee naar huis.”

Vrijwilligers zoals Piet zijn onmisbaar. “Zonder vrijwilligers zou het gewoon niet draaien. Dat zie je overal”, zegt hij. Toch blijft hij er bescheiden onder. Voor hem is het vooral iets wat vanzelfsprekend voelt. Het typeert zijn karakter: praktisch, behulpzaam en altijd bereid om iets voor een ander te betekenen. Of het nu gaat om een kleine reparatie of een groter project, Piet draait er zijn hand niet voor om.

Toch kijkt hij ook vooruit. Niet alleen naar zijn eigen woonsituatie, maar ook naar de ontwikkeling van het gebied rondom het Land van Kien. Hij is enthousiast over plannen om nieuwe, kleinere woonvormen te realiseren. “Dat zou hier heel goed passen,” zegt hij. “Voor mensen die kleiner willen wonen, maar wel in de buurt willen blijven. En die misschien ook nog iets willen betekenen voor de omgeving.” In zijn ogen ligt daar een mooie kans om wonen en betrokkenheid te combineren. Die combinatie ziet hij als de toekomst. “Mensen willen niet alleen ergens wonen, ze willen ook deel uitmaken van iets. En als je dat goed organiseert, dan krijg je een sterke gemeenschap.” Het is een visie die goed aansluit bij hoe hij zelf in het leven staat: actief, betrokken en gericht op samen doen.

Voorlopig blijft Piet in ieder geval doen wat hij al jaren doet: helpen waar hij kan, met een glimlach en een praktische instelling. “Zolang het kan, ga ik door,” zegt hij. En gezien zijn energie en enthousiasme lijkt dat geen loze wens.

En wie hem bezig ziet op het Land van Kien, twijfelt daar geen moment aan. Met zijn ervaring, inzet en warme betrokkenheid is Piet van der Heijden niet alleen een vrijwilliger, maar een verbindende kracht. Iemand die laat zien dat je met inzet en aandacht een groot verschil kunt maken, gewoon, door te doen wat nodig is.

Dit verhaal is een productie voor de Krant van Kien, een uitgave van het Land van Kien en Mediahuis Meierijstad.