Cal Ambre: Dag
ColumnSint-Oedenrode - “T was een lange dag” , zei ik tegen de zoon van een vriend. “Net zo lang als die van mij. Ook 24 uur”, was de reactie.
Weer zo’n logica waar niks tegen in te brengen valt. Had ik ’t maar duidelijker moeten zeggen. Dat is trouwens vaak een punt van discussie in het gezin. “Jij zei dat ik….. Jahaa ik weet wat ik zei, maar ik bedoelde……” Oh man. Tussen wat je bedoelt en wat je zegt ligt vaak een verschil. Een voorbeeld. Ik wil dat middelste de vaatwasser uitruimt. Van de betere helft van ons huwelijk heb ik geleerd om dat niet meteen recht te zeggen. Nee ik moet het netjes vragen. Dus: “zou je de vaatwasser willen uitruimen?”. Het voorspelbare antwoord is dan natuurlijk “nee”. Een mooie gesloten vraag was dat dus. Waar je ja of nee op kan antwoorden. Op mijn werk meende iemand dat gesloten vragen altijd het beste waren. Ik zette hem met beide benen op de grond door hem te vragen of hij nog steeds zo vaak whiskey dronk tijdens het autorijden. Daar is ja en nee allebei niet echt het antwoord wat je zou willen geven. Open vragen. Open vragen moet je blijkbaar stellen als je veel informatie wilt verkrijgen. Hoe en waarom vragen zijn daar geschikt voor leerde ik tijdens een cursus onderzoekstechniek. Dat moesten we toen oefenen. Ik kreeg meteen straf met mijn openingsvraag tijdens het klassikaal oefenen met hoe vragen. Ik vroeg vanzelfsprekend: “hoe laat is het?” Mocht het nog 1 keer proberen maar dan met een waarom vraag. Dat werd dus “waar om heen draait de maan?” Weer straf.
Nog even terugkomend op die dag uit het begin van de tekst. Collega vroeg of ik voldoende tijd had om een klusje af te maken. “Tijd genoeg. Een dag duurt tenslotte 24 uur. En dan heb je de nacht nog.”
