Cal Ambre: Ikea spijkers
ColumnSint-Oedenrode - “Gij het ok alles” zei ik tegen een vriend. ”Ja mar nou nie mir”, reageerde hij toen hij van thuis een pijp meebracht die we nodig hadden voor de carnavalswagen.
Toen ik klaar was met lachen ging ik er eens over nadenken. Verrek het klopte. Je leven lang verzamel je van alles wat je nodig hebt onder het motto dat je het nog eens nodig zou hebben. Je hebt je voorraad compleet. En dan eigenlijk meteen niet meer. Want ja, je hebt het nodig. Voor jezelf. Of voor een ander. Zo heb ik een krat, een behoorlijk flinke. Daar zitten allerlei schroeven, pluggen, spijkers, bouten, moeren, ladegeleiders, hoekstukken en ander scherp metaalspul in. Van alles wat ik in de afgelopen decennia “overhield” aan klusjes en Ikea doosjes met materiaal. Verdraaid handig. Als ik bijvoorbeeld drie M10 moeren nodig heb. Dan vind ik er na een uurtje goed doorzoeken twee in mijn krat. Moet ik alsnog naar de bouwmarkt om er 1 te kopen. Die is dan relatief duurder dan een doosje met acht van die dingen. Nou dan wordt mijn krat dus weer met zeven M10 moeren aangevuld. Handig als ik er weer 1 nodig heb, of minder dan acht in ieder geval. Ikea spijkertjes die heb ik sowieso genoeg om een Eiffeltoren mee te maken. Ikea spijkertjes, ken je die niet? Dat zijn die stukjes draad die je gebruikt om de achterwand van je kast vast te timmeren aan de rest. Die achterwand geeft dan dus de stevigheid. Ikea levert bij iedere kast ongeveer 200 gram van die spijkers mee. Dat kunnen er 30 zijn, maar net zo goed 130. Het zijn er in ieder geval altijd genoeg. De allereerste kast die ik in elkaar zette daar heb ik toen alle meegeleverde spijkers ingetimmerd. Ik dacht dat dat moest. Uiteindelijk heb ik ze in de zijkant moeten spijkeren omdat er aan de achterkant geen plaats meer was. Dus ik bewaar nu alles wat ik overhoud. Zelfs de in-elkaar-zet-instructies. Dan heb ik tenminste alles compleet. Behalve 1 ding. Plaats. Dat heb ik nie mir.
