Cal Ambre: Zund
Column ColumnSint-Oedenrode - “Van zund worde dik”; zei een maatje van me toen ik een overgebleven worstenbroodje van een verder lege schaal pakte terwijl ik al voldoende gegeten had. Klopt. Door zund ben ik toch al gauw zo’n 20 kilo aan gewicht toegenomen. Vooral vlees laten liggen vind ik nogal zund. Een biefstukje van 8 euro kan ik maar moeilijk aan mijn vork laten ontkomen. Lever van zelfs 100 euro dat laat ik dan weer wel met gemak liggen. Voor die 8 euro biefstuk moet ik dan wel weer voor een tientje sporten om het er weer af te krijgen. Dus eigenlijk schiet ik er niet alleen qua gewicht maar ook qua kosten mee in. Volgende keer maar gewoon rechtstreeks vanuit de boodschappenkrat in de vuilnisbak mikken. Of gewoon niet kopen.
Tsja. Maar met een gezin met wat oudere kinderen die werken, hobby’s hebben, schoolgaan, verkering meebrengen etc is het vaak lastig om precies genoeg knaagmateriaal in de pannen te hebben. Sinds kort hebben we daarvoor een “poll” (mini-enquête) in de app. “Wie eet er mee?” handig want dan weten we in ieder geval voor wie we kunnen koken. Helemaal waterdicht is het nog niet. De een lust geen champignons, bij de ander komen boontjes de neus uit en weer een derde heeft een onderontwikkelde allergie. En dan zijn er nog de vegetariërs, veganisten enzo. Helemaal prima hoor. Maar dan moet er weer in een aparte pan worden gekookt. Af en toe heb ik wel het idee dat ze afhankelijk van de gekookte waar het vegetariër zijn inwisselen voor flexetariër, maar afijn. Bloemkoolrijst en courgettespaghetti helpen mij bij het hoognodig afvallen, maar bij de rest van de mee-eters is afvallen niet nodig dus ik houd dan toch weer een pan van dat spul over. Toch maar opeten, want ja…. zund.
