Hechte vriendschap: Een vriendschap die meer dan goud waard is
Human Interest Kwartierke Klets!Sint-Oedenrode - Soms doe je er een mensenleven over om jouw mensen te vinden. Een partner of hechte vriend. En sommige mensen hebben het wonderbaarlijke geluk dat ze al op jonge leeftijd tegen deze persoon aanlopen en dus een leven lang kunnen genieten van de ander(en). Vriendschap is een bijzonder iets, dat moet je koesteren en onderhouden. Wanneer je dat onderhoud, kan er iets speciaals uit groeien. En binnen één van de uitzonderlijke groepen werd ik warm verwelkomd.
Door: Nienke Habraken
Vijftig jaar vriendschap, dan heb je heel wat samen beleefd. Mooie momenten, maar je gaat samen ook diep door het stof. Johanna van de Ven, Ans van Grotel- van Kessel, Frans van Grotel, Jan van Geel, Ad Hermans, Harry van Kempen, Ine van Kempen - van der Heijden, Toon van de Rijt, Petra van de Rijt- Hellings, Frans en Carina Kastelijn vormen een hechte groep sinds 1970. Wat begon op de Pedagogische Academie in Schijndel, groeide uit tot een levenslange band. “We zaten allemaal in dezelfde klas,” vertelt Johanna.
Ze vinden elkaar dagelijks op school, maar de band ontstaat echt tijdens de buitenschoolse uren. Ine en Petra, die in Schijndel woonden, nodigden de rest van de klas vaak uit om na schooltijd bij hen thuis koffie te komen drinken. “Onze moeders vonden het prachtig dat er iedereen over de vloer kwam”, vertelt Ine. Toen het schoolleven achter hen lag en iedereen een eigen leven opbouwde, bleef de vriendengroep elkaar opzoeken. Ze ontwikkelden vaste tradities, zoals het gezamenlijke nieuwjaarsdiner. “Sinds de jaren ‘70 komen we elk jaar op 1 januari samen om te eten,” vertelt Harry.
Foto’s worden tevoorschijn getoverd en ze delen warme herinneringen met mij. De conclusie van deze verhalen blijft: Er was niet veel nodig, want het was toch altijd gezellig. De groep kijkt terug op talrijke vakanties en uitstapjes. Van Griekenland tot de Veluwe, ze hebben samen veel van de wereld gezien. “Eén keer per jaar gaan we een midweek weg,” vertelt Ans. “Het is altijd bijzonder om samen op pad te zijn.” De vriendengroep houdt ervan om tradities in stand te houden. Een jaarlijks uitje naar Maastricht is een van de favorieten van de dames. “We maken daar altijd een groepsfoto op dezelfde brug,” vertelt Johanna lachend terwijl ze me het fotoboek laat zien met al de herinneringen van deze uitjes. Naast de mooie momenten zijn er ook zware periodes geweest. Twee van hun vrienden zijn inmiddels overleden, Frans en Carina Kastelijn. “Dat heeft ons natuurlijk geraakt,” vertelt Harry. “Maar ook in die moeilijke tijden stonden we er voor elkaar. We hebben zelfs samen op hun uitvaarten gezongen. Ze zijn er in gedachte altijd bij.”
Het gevoel van veiligheid binnen de groep is volgens iedereen een belangrijk element. “Hier kan ik altijd mezelf zijn,” zegt Jan. “Iedereen kent elkaar door en door. Je hoeft je niet anders voor te doen. Dat is heel waardevol.” De groep is hecht gebleven ondanks de fysieke afstand. Sommigen zijn verhuisd naar andere delen van het land, maar dat staat contact niet in de weg. “Je moet bewust moeite blijven doen,” vindt Johanna. “Maar als we elkaar zien, voelt het meteen weer als vanouds.” De groep kan urenlang verhalen vertellen over wat ze samen hebben meegemaakt. “We hebben ontzettend veel gelachen,” grinniken ze. “Tijdens één van onze eerste vakanties sliepen de vrouwen boven op de hooizolder en de mannen beneden in de stal. Het leek wel een scène uit een oude komedie.”
De vriendengroep laat zien dat vriendschap niet vanzelfsprekend is, maar iets dat je samen onderhoudt. “Het vraagt inzet, maar dat is het absoluut waard,” zegt Toon. “We hebben zoveel mooie herinneringen en blijven telkens weer nieuwe maken. Onze groep voelt als een tweede familie.”
