
Samen redden collega’s het leven van Arno
Zorg en WelzijnSint-Oedenrode - Een reanimatiecursus volgen? Dat komt nog wel. Een BHV-training voor het personeel organiseren? Staat op het lijstje. Het zijn voornemens die gemakkelijk worden uitgesteld. Want hoe groot is de kans dat je die kennis daadwerkelijk nodig hebt? Bij Van Uden Caravans in Sint-Oedenrode weten ze sinds 24 juli het antwoord. Daar veranderde een gewone, drukke vrijdag binnen enkele seconden in een strijd om het leven van werkplaatschef Arno van Zutphen uit Schijndel.
Door: Jeroen van de Sande
Het was – zoals altijd - de drukste dag van de week. Verhuurcaravans kwamen terug, in de showroom was het druk en verkochte caravans moesten worden afgeleverd. Rond 10.30 uur bracht Arno een sleutel terug. Daarna liep hij naar zijn werkplek in de werkplaats. Niet veel later ging het mis. Een collega zag Arno wegvallen en sloeg onmiddellijk alarm. Job Lubbers, werkzaam op de afdelingen verkoop, verhuur en inkoop, kwam net terug van een aflevering. “Ik hoorde achter ineens geschreeuw. Zelfs een klant aan de balie zei meteen: ‘Dat is niet goed.’”
Geen hartslag
Arno lag achterover in zijn stoel en reageerde nergens meer op. “Iemand riep: ‘Job kan reanimeren’. Ik voelde geen hartslag. Hij ademde niet, hij deed helemaal niets.” 112 werd gebeld, Arno werd uit zijn stoel gehaald en Job begon met reanimeren. Dat hij wist wat hij moest doen, was geen toeval. Samen met Arno was hij BHV’er binnen het bedrijf en ieder jaar volgden ze de herhalingscursus. De laatste training was nota bene pas in mei geweest. Een collega haalde de AED. Het apparaat werd aangesloten en gaf uiteindelijk drie schokken. Ondertussen waren de hulpdiensten onderweg. “Je kunt je hier niet echt op voorbereiden”, vertelt Job. “Ik heb me weleens afgevraagd hoe ik in zo’n situatie zou reageren. Maar ik ging meteen op de automatische piloot. Ik wist: dit komt nu op mij aan.”
Iedereen deed wat nodig was
Binnen het bedrijf wordt nadrukkelijk gesproken over een teamprestatie. De ene collega sloeg alarm, een ander belde 112, de AED werd gehaald en Job startte de reanimatie. Ook meerdere opgeroepen burgerhulpverleners kwamen naar het bedrijf. Na ongeveer acht minuten arriveerde de politie, gevolgd door de brandweer en twee ambulances. Ook de traumahelikopter landde. Terwijl de politie hielp met de beademing, ging Job door met reanimeren. Uiteindelijk namen de professionele hulpverleners de zorg volledig over. De hulpverlening duurde lange tijd.
Pas daarna kwam bij Job het besef van wat er zojuist was gebeurd. “Tijdens de reanimatie parkeer je dat. Je gaat gewoon door. Later kwamen de schrik en de emoties.” Hij belde zijn vrouw en ouders. Ook bij zijn collega’s maakte de gebeurtenis diepe indruk. Werkgever Marjolijn vertelt dat er binnen het bedrijf veel over is gesproken. “Dat is toch een vorm van verwerking. Na zo’n gebeurtenis weet je ook wat je aan elkaar hebt.” Er wordt inmiddels gekeken naar de mogelijkheid om bij het bedrijf permanent een AED op te hangen.
Het gaat goed met Arno
Het belangrijkste nieuws is dat het naar omstandigheden goed gaat met Arno. Hij heeft een pacemaker gekregen en is inmiddels thuis. Welke gevolgen de hartstilstand op langere termijn heeft, is nog niet helemaal duidelijk, maar door het snelle handelen lijken de gevolgen minimaal te zijn.
Bij Van Uden Caravans weten ze inmiddels waarom een jaarlijkse BHV-training geen formaliteit is. De cursus die Job enkele maanden eerder nog volgde, veranderde op 24 juli van theorie in levensreddende praktijk. Misschien staat die reanimatie- of BHV-cursus bij meer mensen en bedrijven al een tijdje op het lijstje. Dan is dit wellicht het moment om hem niet nóg een keer uit te stellen.

















