Het gelukkige stel
Het gelukkige stel

Meer dan zestig jaar samen genieten

Human Interest Kwartierke Klets!

Sint-Oedenrode - In 1963 gaven Christ en Mien Habraken elkaar het ja-woord. Nu, zestig jaar later, zijn ze nog steeds dolgelukkig samen. Het diamanten paar heeft een heel leven achter de rug en momenteel vertoeven ze het liefste in hun prachtige, zelf onderhouden tuin. 

Mien is geboren en getogen in Olland, terwijl Christ verderop in Boskant opgroeide. Ze leerden elkaar kennen op de kermis in Nijnsel. In die tijd stonden er tenten waar heel wat werd afgedanst. Tot op zekere hoogte deed het stel hier ook aan mee. “Ik kon alleen geen wals, dan werd ik veel te dol. Ik ging op een stoel zitten, dat zag er prachtig uit. Maar de tango, die konden we wel”, lacht Mien. Als jongedame werd ze altijd netjes thuis afgezet door Christ. “Als hij had gedronken, dan bracht zijn vader mij thuis. Ik kwam altijd veilig thuis”, vervolgt ze. Ze trouwden op 30 mei 1963, een snikhete dag. “Dat was een mooie dag”, weet Christ nog. Hij werkte bij Arend Oda, maakte een korte tussenstop bij het Eindhovense Philips en keerde terug bij de Rooise Odafabriek. Vanwege lichamelijke klachten kon hij zijn werk niet voortzetten. Hij vond een nieuwe hobby: fietsen maken. Deze passie bracht hij over op zijn zoon en kleinzoon, de trotse eigenaren van BIKE SOS. In totaal hebben Christ en Mien twee dochters en één zoon. Het leven en Mien stonden dus nooit stil. “Dat kan ik niet zo goed, stilzitten”, grinnikt ze. Met veel liefde paste ze op haar kleinkinderen.

“Vanochtend hebben we nog in de tuin gewerkt”, vertelt Mien. Ze wijst naar de goed onderhouden tuin vol bloemen, planten en een vijver. “Als het weer een beetje meewerkt, zitten we graag in de serre”, aldus Christ. Het stel is graag buiten, blijkt ook uit de fietsverhalen. Ze hebben honderden kilometers samen afgelegd, samen met Christ zijn zus en haar man. “Niet op een elektrische fiets hè, dat was er toen nog niet”, benadrukt hij. “We gingen op zondag fietsen en dan namen we brood en koffie mee voor onderweg. Soms wel honderd kilometer op een dag!”