Van den Biggelaar en vv Nijnsel zetten in op duurzaamheid

Nijnsel - Nu de gasbel in Slochteren definitief van de buitenwereld lijkt afgesloten en de klimaatverandering onafwendbaar lijkt is ‘verduurzaming’ een alledaags begrip geworden waar zowat iedereen mee bezig is of zou moeten zijn. En natuurlijk een verdienmodel, de snelle marketeers hebben het omarmd en het is inmiddels booming. Installatiebedrijf Van den Biggelaar timmert inmiddels al bijna vijfenveertig jaar aan de weg en de afgelopen decennia ook aan de duurzame weg. Met een kleine honderd medewerkers wordt er elke dag niet alleen hard gewerkt maar ook continu nagedacht over hoe zij de klant, groot en klein, nog beter kunnen bedienen met het naar wens aanleggen van duurzame installaties, waarbij de gas- en stroommeter zo weinig mogelijk in beweging komt en dus ook de portemonnee niet helemaal wordt leeg getrokken. Als dat nog niet tot grote klanttevredenheid leidt….. 

Door: Lambert Verhoeven 

Ook bij voetbalvereniging Nijnsel is duurzaamheid niet onbekend. Ofschoon er in de kantine toch nog net wat vaker over de resultaten van het eerste wordt gesproken en, in noodsituaties, de te hoge temperatuur van de Erdinger ter discussie wordt gesteld, staat duurzaamheid toch elke bestuursvergadering op de agenda. Daar is bestuurslid Daan van der Vleuten ook mede debet aan, want hij heeft dit thema tenslotte in zijn portefeuille. Het wordt in de regel wat vroeger tijdens de vergadering besproken, want later op de avond wordt het vaak wat moeilijker te volgen. Maar dat ligt niet (altijd) aan Daan. De club was al langer aan het verduurzamen. Ledverlichting alom, douches die er automatisch mee stoppen, afvalscheiding, dat soort zaken, rookvrij sportpark. En daarna viel het kritische oog op de kantine. De verwarming. Een letterlijk en figuurlijk hot item. Zeker nu ook op de middagen de BSO in onze kantine te gast is. En mede door de grote onzekerheid over de energieprijzen die al langer in een soort borderlinegrafiek passen, erg op en neer. Het Russische gas dat alleen nog maar richting China schijnt te stromen en onze volksvertegenwoordigers in Den Haag die allerlei belastingen en toeslagen verzinnen die op je niet meer te volgen gasrekening verschijnen. En een kachel die in de zomer voor verkoeling zorgt. Als je dat laatste jaren geleden tegen iemand zou hebben gezegd, dan zou er meteen 112 zijn gebeld. Maar nu niet meer. Kortom, best revolutionair voor een sportkantine maar revoluties zijn nu eenmaal ooit nodig om oude patronen te doorbreken. Van der Vleuten Elektrotechniek & Beveiliging liet doorschemeren dat zij samen met Van den Biggelaar best wel met een doortimmerd en betaalbaar plan zouden kunnen komen. Hier en daar aanvankelijk enige scepsis maar die werd snel weggenomen.    

Op locatie tref ik Martje van den Biggelaar, de vrouw en rechterhand van Joost die hier de troepen aanvoert. De eerste tien minuten gaat het over koetjes en kalfjes maar daarna komt er een tsunami aan interessante en opzienbarende informatie los. En als je dan ook nog eens de rondleiding ervaart, dan raak je niet alleen onder de indruk van de omvang van het bedrijf, maar ook van de kennis en kunde van Martje, die louter trots en enthousiasme tentoonspreidt. De stappenteller maakt overuren en telkens klinkt het; ‘dit hebben we toen en toen bijgebouwd en dit hebben we destijds intern verbouwd.’ Ze stapt zelfverzekerd rond en alle afdelingen, ruimtes, boven en onder, de flonkerende showroom niet te vergeten, worden kort maar krachtig toegelicht. Ik hoef nauwelijks vragen te stellen en die ik stel zijn meer uit beleefdheid en om mijn eigen technische onwetendheid te camoufleren. Het planbord vertoont alle kleuren van de regenboog. 

Hoe en waar begon het?  
‘In 1982 zijn we aan de Landingsweg begonnen. Nou ja, ‘we’, schoonvader Lambert en zijn vrouw Ardie. Deze laatste richtte zich meer op de administratie, de telefoon en dat soort secretariële zaken en taken. Op het visitekaartje stond aanvankelijk ‘stalinrichting en verwarming’. Mijn man Joost is er eigenlijk gewoon ingerold. Hij had de interesse en ook de affiniteit, gewoon een technische man. Lambert werkte echter eerst nog bij Piet Voss in Nijnsel en bezocht veel boerenbedrijven in het buitengebied. Daarna kwam Joost al snel onder vaders vleugels terecht en dat was een gouden zet voor iedereen. Een kantelpunt zou je de bouw van het Bastion hier in Rooi kunnen noemen, het eerste grote project in 1997. In 2002 kwamen we hier op de Kampen terecht en stond er een man of vijftien op de loonlijst. Nu ken je het bedrijf niet meer terug.’ 

En toen ging het hard. In 2020 ging eigenlijk alles op de schop, werd er aan alle kanten verbouwd en uitgebouwd. In 2022 werd het 40-jarig bestaan gevierd en in 2023 tenslotte ondergingen de kantoorruimtes een forse metamorfose. Van de acht dames die er nu in dienst zijn zit er een in de buitendienst, zij heeft zich het ‘moderne product’ warmtepomp eigen gemaakt. 

En zitten jullie nu helemaal senang in jullie jasje of staat er nog meer op stapel? 
‘Je kunt natuurlijk niet in de toekomst kijken, in deze onzekere tijd zeker niet in de verre toekomst, maar we hebben een mooi punt bereikt. Onze medewerkers hebben over een groot aantal zaken, veranderingen kunnen meedenken en invloed op kunnen uitoefenen. Dat maakt hun betrokkenheid groter, ze voelen meer verantwoordelijkheid bij het reilen en zeilen van het bedrijf. Als de sfeer goed is en je mensen zijn tevreden, dan straalt dat ook af op je bedrijf.’ 

Waar blinken jullie in uit, waarom komen potentiële klanten bij jullie? Duurzaamheid is toch niet meer zo exclusief?  
Martje: ‘Met een duurzaam beleid is nog steeds veel te winnen, zeker in het bedrijf als het onze. Je ziet dat niet direct aan de buitenkant, maar intern zijn we daar doorlopend mee bezig. We werken natuurlijk ontzettend veel met allerlei soorten materialen, dus je kunt daar een rotzooitje van maken of juist heel veel mee winnen. Wij doen dat laatste. We zijn daar erg scherp op en denken voortdurend na of en hoe we processen kunnen verbeteren. Daar doen we geen concessies in.’ 

‘Stalinrichting en verwarming’. Op de website zien we dat daar inmiddels wel het een en ander is bijgekomen….. 
‘Zeker. We blijven innoveren, implementeren, daar hebben we een goed team voor staan. Ik mag rustig zeggen dat we marktleider zijn in ‘prefabriceren’ bij nieuwbouwprojecten. Dat vereist een enorme discipline bij alle betrokkenen. En het is een uitdaging om daarin voorop te blijven lopen, te blijven professionaliseren. We verkopen niet graag nee, willen maatwerk leveren en daarnaast voortdurend hoog blijven scoren op klanttevredenheid.’ 

Als ik de omvang van dit bedrijf zie en de opvallende ‘Van den Biggelaar-busjes’ af en aan zie rijden, dan krijg ik het idee dat jullie over de hele wereld actief zijn. 
‘Nou, dat valt wel mee. Onze focus ligt toch voornamelijk op ‘Meierijstad’, zeg maar zonder onverwacht oponthoud ‘half uurtje rijden’. Bij nieuwbouwprojecten gaan we de Meierijgrens natuurlijk wel over maar dat zoeken we niet op. We blijven graag enigszins in de buurt. We kennen ons werkgebied en onze klanten. En ofschoon het allemaal nog wat stroperig is zijn er in de regio nog meer dan voldoende bouwplannen. Onze particuliere klanten zijn ons natuurlijk ook dierbaar.’ 

De sky is de limit als ik het goed begrijp? 
‘Wat mensen vaak niet weten, en dat hoeft ook niet, is dat we onze handen vol hebben aan met name certificering, veiligheid, risicobeheersing, de zaken intern en extern op orde hebben. Dat is een wereld op zich. En ons werk is natuurlijk niet zonder risico! We werken toch veel met energie, leveren allerlei onderdelen en daar moet een constant hoge mate van controle op zitten. Dan doen we zelf maar ook diverse externe instanties houden zich daar mee bezig. Nederland heet op dat gebied misschien betuttelend en doorgeschoten te zijn, maar het is en blijft belangrijk. En je weet, als er maar iets fout gaat en je komt met chocoladeletters in de krant, dan heb je de poppen aan het dansen. Dus al onze medewerkers in of buiten het werkveld hebben een grote verantwoordelijkheid.’ 

Jullie zijn een van de ‘weldoeners’ van vv Nijnsel. Hebben jullie een specifiek sponsorbeleid? 
‘Niet uitgesproken. Nijnsel inderdaad maar ook Rhode waar onze kinderen voetballen. RooIce niet te vergeten. Clubs of laagdrempelige evenementen waar veel mensen plezier aan beleven. En daar zijn natuurlijk ook onze klanten actief en, of passief bij betrokken. We houden het graag lokaal.’ 

Vol indrukken en onder de indruk verlaat ik ‘Van den Biggelaar’. Het blijft toch bijzonder dat een bedrijf zich op eigen kracht  zo sterk in de markt kan ontwikkelen. Ondernemerschap, lef, doorzettingsvermogen, flexibiliteit, vooruitzien en een scheutje wind in de rug liggen ongetwijfeld ten grondslag aan het succes. En dan is je dat ook van harte gegund. Maar ook hier geldt; het is vaak moeilijker om aan de top te blijven dan er te komen. Maar die uitdaging gaan ze bij Van den Biggelaar graag aan.