‘Niet zwaaien, maar praten’: Guus vraagt aandacht voor de witte stok
Zorg en WelzijnSint-Oedenrode - De dag van de Witte Stok. Dat klinkt wellicht voor veel mensen onbekend, toch is deze dag enorm belangrijk voor mensen die blind zijn. Op 15 oktober wordt er deze dag wereldwijd aandacht besteed aan mensen die een witte taststok gebruiken. Ook de 10-jarige Guus uit Boskant maakt gebruik van zo’n taststok.
Door: Indy van Beers en Aemy van der Zande
Een taststok is te herkennen aan de witte kleur en de twee rode strepen. Toch weten mensen niet altijd hoe ze moeten reageren wanneer ze Guus met zijn taststok zien. Zo maakte hij een keer mee dat hij tijdens het oversteken met zijn taststok tegen een fietser aankwam. De fietser had hem volgens Guus al van een afstand kunnen zien, maar lette niet goed op en stopte niet.
“Bestuurders van auto’s moeten Guus en andere mensen met een taststok tijd geven, omdat ze met hun gehoor moeten controleren of ze veilig kunnen oversteken. Guus praat als het ware met zijn stok om aan te geven dat hij gaat oversteken”, vertelt begeleider Sofie, werkzaam bij Koninklijke Visio.
Guus doet veel dingen op een andere manier dan ziende mensen, maar dat betekent niet dat hij minder zelfstandig is. “Er zijn een heleboel dingen die ik wel gewoon kan doen, maar ook een heleboel dingen die niet mogelijk zijn. Dat is af en toe wel lastig”, vertelt Guus.
Samen met zijn begeleider Sofie oefent Guus momenteel in het centrum van Sint-Oedenrode met oversteken. Ze zijn vooral bezig met hoe Guus moet oversteken en welke technieken hij daarbij kan toepassen. Soms gaat Guus alleen op pad, maar dan gaat hij nog niet ergens specifiek heen. Dit jaar gaan de twee oefenen met de wandelroute naar zijn oma.
“Niet zwaaien maar praten.” Dat is wat Guus en Sofie de mensen graag wil meegeven. “Mensen moeten geen handbeweging maken, dat ziet Guus niet. Het is beter als een fietser stopt en zegt: ‘Ik ben gestopt, ga maar’”, vertelt Sofie.
Wat voor een ziend persoon in één oogopslag duidelijk is, moet Guus op een andere manier ervaren. “Als wij ergens komen, hebben we in een oogwenk gezien hoe alles eruitziet,” vertelt Sofie. “Wanneer Guus ergens nieuw komt, kan hij horen waar geluiden vandaan komen, maar hij weet nog niet hoe het eruit ziet. Iemand moet het hem vertellen en dat heeft tijd nodig.” Alles wat Guus waarneemt, moet hij doen door horen of te voelen. “Mensen beseffen niet hoe moeilijk dat is”, vertelt Sofie.
Guus laat aan ons zien hoe hij oversteekt. Hij staat te wachten met zijn stok en luistert of er verkeer aankomt. Als hij niks hoort, steekt hij zijn stok uit en wacht hij nog twee tellen, zodat fietsers en automobilisten kunnen reageren. We staan te wachten op de stoep en terwijl Guus wil oversteken, fietsen voorbijgangers toch door. In de praktijk gaat het dus helaas niet altijd zo eenvoudig en stoppen andere weggebruikers niet meteen.
Met zijn verhaal hoopt Guus dat er meer aandacht komt voor mensen met een witte stok en dat mensen weten hoe ze moeten reageren als ze zien dat iemand met een taststok oversteekt. “Dat is ook belangrijk aan die dag, om mensen bewust te maken. Als je het nooit tegenkomt, weet je eigenlijk ook niet wat je moet doen,” vertelt Sofie.
