Theo Sonnemans
RouwSint-Oedenrode - Ook in de Meierij wonen bijzondere mensen, talentvolle personen die met hun kennis kunde en vaardigheden concrete, aantoonbare bijdragen leveren aan onze regionale samenleving. Een van hen is Theo Sonnemans, helaas op 17 november jl. ons ontvallen.
Een markante persoonlijkheid: onbaatzuchtig, vrijgevig. getalenteerd, sociaal vaardig en kunstzinnig, om maar een paar van zijn kenmerkende eigenschappen te noemen. Een geliefde persoon die op latere leeftijd werd gewaardeerd met een gemeentelijke en koninklijke onderscheiding. Maar ook werd geëerd met de naar hem vernoemde Sonnemansdriehoek in Boskant.
De ontplooiing van zijn vele talenten heeft hij mede te danken aan zijn vrouw Gerda, zijn onmisbare steun en toeverlaat, die met haar goedmoedigheid , geduld en begrip Theo zijn kunsten liet vertonen. Maar ook zijn kinderen, die hij op zijn handen droeg.
Ter gelegenheid van zijn 88e verjaardag, 7 april dit jaar, zocht ik hem op in De Watersteeg in Schijndel. Zittend in de rolstoel op de 2e etage wachtte hij mij op.
De begroeting was allerhartelijkst. De tijd was tekort om al de hoogtepunten in zijn leven te bespreken. Het gesprek, gelardeerd met spreuken staat in mijn geheugen gegrift.
Toen ik afscheid van hem wilde nemen, hield hij mijn hand langdurig vast en vroeg met een nauwelijks verholen glimlach: “Henk, hoe moet met die steen, als ik er niet meer ben, je weet wel, die op de driehoek?” Hij doelde , scherp als zijn houtsnijmes, op de limerick van mij op een steen in de Sonnemansdriehoek. Daarop staat ‘snijdt’, tegenwoordige tijd.
Even verrast, zei ik hem dat ik hoopte dat die vraag pas vele jaren later beantwoord zou worden. Het mocht niet zo zijn, dus de tekst aangepast:
Theo, kunstenaar uit het Groene Woud
een Rooise mens met een hart van goud
sneed heel veel uren
fraaie sculpturen
ook veel van zijn spreuken snijden hout
Met velen herdenk ik Theo met respect en bewondering. Zelden zo’n bijzonder mens meegenaakt.
Zondag, 23 november 2025
Henk Prins
