Rooise bouwt mee aan exoskelet
Human InterestDelft / Sint-Oedenrode - Van de collegebanken in Delft naar de frontlinie van innovatieve medische technologie. De Rooise Elke Crooijmans zet haar studie een jaar op pauze om zich volledig in te zetten voor Project MARCH, een studentenproject van de TU Delft dat werkt aan een geavanceerd exoskelet voor mensen met een dwarslaesie. Als lead mechanical engineer speelt ze een sleutelrol in de ontwikkeling van het pak, dat uiteindelijk zonder krukken moet kunnen lopen.
Door: Nienke Habraken
“Ik ben geboren en getogen in Sint-Oedenrode, maar verhuisde op mijn zeventiende naar Delft om werktuigbouwkunde te studeren aan de TU Delft,” vertelt Elke. Inmiddels volgt ze de master Biomechanical Design, waarin techniek en de medische wereld samenkomen. “Met wis- en natuurkunde als favoriete vakken en mijn interesse in ontwerpen was de keuze voor werktuigbouwkunde snel gemaakt. Daarna wilde ik me graag verder verdiepen in medische technologie.”
Na vier jaar studeren besloot Elke dat het tijd was om haar kennis in de praktijk te brengen. Daarom koos ze voor een tussenjaar bij Project MARCH. “Ik wilde graag iets doen dat echt impact maakt. Op de universiteit blijven projecten vaak bij een concept, maar hier werk je een heel jaar aan één doel. Je doorloopt het hele proces, van idee tot een daadwerkelijk werkend product.”
Als lead mechanical engineer is Elke verantwoordelijk voor alle mechanische onderdelen van het exoskelet. Vooral de volledig vernieuwde lineaire motoren maken haar trots. “Deze motoren geven het exoskelet veel meer bewegingsvrijheid. De enkels kunnen verder op en neer bewegen én roteren. Dat is essentieel om het exoskelet zelfstandig in balans te houden.”
Maar minstens zo bijzonder vindt ze wat het team samen heeft bereikt. “We begonnen met 26 studenten die elkaar nauwelijks kenden en eigenlijk geen specifieke kennis hadden van exoskeletten. Aan het einde van het jaar stonden we er als een hechte vriendengroep én hadden we een werkend exoskelet gebouwd.”
Het grote doel van Project MARCH is dat mensen met een dwarslaesie zonder krukken kunnen lopen. Dat betekent veel meer dan alleen een technische verbetering. “Voorheen kostte lopen met een exoskelet enorm veel energie, omdat de gebruiker zichzelf én het pak met krukken moest ondersteunen. Nu zorgen de motoren zelf voor de balans. Daardoor kost het lopen veel minder energie en krijgt de gebruiker meer zelfstandigheid en vrijheid terug.”
Volgens Elke heeft ze tijdens haar tussenjaar minstens zoveel geleerd over samenwerken als over techniek. “Je leert plannen, communiceren en omgaan met tegenslagen. Soms lopen dingen anders dan je verwacht, maar juist dan leer je flexibel te zijn en samen naar oplossingen te zoeken.”
Dat het project mensen daadwerkelijk helpt, maakt voor haar alles de moeite waard. “Eén van de mooiste momenten was toen onze piloot – zo noemen we de persoon met een dwarslaesie die het exoskelet gebruikt – zijn eerste stappen zonder krukken zette. De blijdschap op zijn gezicht vergeet ik nooit meer. Daar doe je het uiteindelijk voor.”
Ook na haar studie ziet Elke haar toekomst in de medische technologie. “Ik weet nog niet precies waar, maar ik wil graag technologie ontwikkelen die het leven van mensen verbetert. Dit jaar heeft me laten zien hoeveel voldoening dat geeft.”
