Boschvoort
Human InterestSint-Oedenrode - Dat de ondernemer van camping Boschvoort een lucratieve kans ziet? Niks mis mee. Hij is immers ondernemer. Dat hij daarvoor echter eerst zijn huidige bewoners (die hem al jaren betalen) van de camping af probeert te vegen? Heel schimmig.
door: Stichting Leefbaarheid De Koevering
De gemeente Boxtel wees in november vorig jaar nog een aangeboden locatie af, omdat ze 30.000 euro per week toch echt te duur vonden. Exorbitant vonden ze en dat betrof dan nog eens een sporthal. Daar moest wellicht tijdelijk het tennisveld ‘geruimd’ worden, maar geen bewoners.
Dat buurtbewoners via de media moeten vernemen wat de plannen zijn. Rampzalig! Zeker als je dan uit stukken kunt vernemen hoe belangrijk het is om de omwonenden mee te nemen. Dat onze burgermeester glashard volhoudt niet te weten van bewoning (“er is immers niemand ingeschreven”), maar wel aangeeft te willen zoeken naar alternatieven voor de mensen die nu nog op Boschvoort wonen zorgt voor een licht gevoel van déjà vu. In onderstaand artikel uit 2018 gaf de burgermeester namelijk ook al het volgende aan: “Voor mensen die er door omstandigheden tijdelijk wonen zoeken we bijvoorbeeld alternatieve woonlocaties”. Dat stuk kun je terugvinden door te Googelen op: “Liever lege chalets dan overlast op vakantiepark in Meierijstad”.
€ 75.000,- van het Rijk in 2018 en 4,5 jaar verder geven genoeg aanleiding om nu de handen in onschuld te wassen. “Ik wist het niet”, zei de burgemeester immers tijdens een “we-hebben-een-avond-opgetuigd-waarin-ik-jullie-achteraf-wel-wil-vertellen-wat-we-hebben-besloten”. In een ander stuk van het Brabants Dagblad uit 2018, toonde de burgemeester van Meierijstad zich verheugd met de €75.000,- van het Rijk. Het geld zou gaan naar een project dat al een jaar liep. “Wij waren al bezig met een analyse van de kansen en risico’s van onze drie vakantieparken”, zo stelde hij toen. Boschvoort was destijds een van die parken en Meierijstad ging in kaart brengen of en welke problemen er speelden, wie er woonden en hoe de parken eruit zagen. Een plan zou er komen. Voor elk park een, want de burgemeester pleitte voor maatwerk! Daarmee wilde hij onrust voorkomen.
Op alle fronten succesvol mislukt, lijkt het voorlopig. Benieuwd naar dat stuk van het Brabants Dagblad? Google dan even op: “Brabant krijgt tonnen voor aanpak vakantieparken”. Er is een projectleider aangesteld. Een plan bedacht. Daar hoort een uitwerking bij. Beeldvormende avonden (60 minuten), voorstel voor hamerstuk, besluit in de raad en vervolgens ‘work in progress’. ‘Hatseflats’.
Tijdens de beeldvormende avond in oktober werd communicatie rondom de plannen nota bene als een dilemma gepresenteerd! Raadslid mevrouw Derks gaf toen de volgende tip mee aan de projectleidster mevrouw Lisette van der Swaluw: “Persoonlijke communicatie. Ga gewoon langs en niet een briefje of een mailtje of whatever. Gewoon persoonlijk langs gaan om te vertellen wat je gaat doen”. Mevrouw Van der Swaluw bedankt voor de suggestie en moet hem ook meteen weer naar de prullenbak hebben verwezen. Bekendmaking van de plannen verliep, zoals inmiddels bekend, via de media. Niks communicatie. Zo gaan wij met onze burgers om in Meierijstad. Dilemma opgelost.
Ondertussen baadt de Koevering in Noorderlicht en blijven de betrokken projectleider en burgemeester uiterst vaag in hun antwoorden. Het politieke spel prima beheersend. Dat wel! Dat er opvang nodig is, zal niemand, die de beelden van Ter Apel nog helder op z’n netvlies heeft, ontkennen. Dat daarbij echter de belangen van anderen die daar ook recht op hebben, door de burgemeester gewoon ontkent lijkt te worden, valt erg slecht. De buurt zit met zorgen. De gemeente kende het ‘dilemma’, maar koos daar keihard aan voorbij te gaan en niet te communiceren. Het is dan ook heel bijzonder hoe voortvarend ons gemeentebestuur in dit dossier plotseling kan zijn. Echter snel handelen is lang niet altijd zorgvuldig! Geen gesprek, grote zorgen en de Koevering baadt in een zee van groen licht. Maar groen licht wil niet altijd zeggen dat alles oké is meneer Van Rooij en mevrouw Van der Swaluw! Wij krijgen ineens collectief een déjà vu. Boudewijn de Groot zingt zachtjes in onze oren: “Welterusten mijnheer de burgemeester, slaap zacht”.
