Schubert zou geroerd geweest zijn...

Sint-Oedenrode - Zondagochtend speelde pianoduo Marianne & Maureen in de Knoptoren hun jubileumprogramma ‘Dansen en Fantasieën’. Op het programma stonden werken van Bach, Ravel, Tsjaikovski, Saint-Saëns, Debussy, Elgar en Schubert.

Door: Ton Lunenburg

Marianne Hansen (2003) en Maureen van IJzerloo (2003) zijn als pianoduo sinds hun twaalfde jaar samen. Ze zijn bijna klaar met hun studie aan het Conservatorium in Rotterdam bij Nino Gvetadze en Wibi Soerjadi is heel lovend over hen. Vanwege hun tienjarig jubileum als pianoduo stelden zij het programma ‘Dansen en Fantasieën’, samen. Ze hebben een fluweelzachte en verzorgde aanslag en beschikken ook over kracht en expressiviteit.
Het programma werd sfeervol geopend met Sheep may safely graze uit de Jachtcantate BWV 208 van Bach. Bachs muziek is gearrangeerd voor vele instrumenten. Daardoor konden wij, vooral dankzij het ingetogen spel van het pianoduo, meegenieten met de schaapjes die veilig mochten grazen. “
Het daaropvolgende stuk Ma Mère l’Oye van Maurice Ravel werd door de dames zelf aangekondigd. Achtereenvolgens konden we naar Doornroosje, Klein Duimpje, de Pagoden, Belle en het beest en de toverachtige tuin luisteren. Vooral dat laatste deel paste volgens de dames goed bij de omgeving van de Knoptoren. Door de mooie, beheerste toetsaanslag van Marianne & Maureen was dat ook zo. De dames spelen zachte passages heel mooi.
Vervolgens kwam Tsjaikovski’s kaskraker de Bloemenwals uit het ballet De Notenkraker op het programma. Rachmaninov tekende voor de pianobewerking van dit orkeststuk. Het was moeilijk om bij het uitnodigende spel stil te blijven zitten.
De daaropvolgende pianobewerking van de Danse Macabre van Saint-Saëns was voor bezoekers van het Spookslot zeer herkenbaar. Vanaf de 12 klokslagen aan het begin tot en met het hanengekraai aan het einde wisselden sterk en zacht spel elkaar af.
De piano werd ontwikkeld als toetsinstrument waar je hard en zacht op kunt spelen. Oorspronkelijk heette het instrument dan ook ‘pianoforte’, wat Italiaans is voor hard en zacht. Later werd deze benaming ingekort tot ‘piano’. Het is dus de kunst van de bespeler om met de tien vingers die hem ter beschikking staan die dynamiek te gebruiken. Op zich is dat al een behoorlijke uitdaging. Als je echter met z’n tweeën op een piano speelt wordt die uitdaging nog groter. Je moet dan afspraken met elkaar maken en elkaars muzikale opvattingen begrijpen en aanvoelen. Dat deden Marianne en Maureen heel goed.
Na een korte pauze werd het programma vervolgd met En bateau uit de Petite Suite van Debussy. De golvende melodie werd prachtig begeleid door harp-achtige gebroken akkoorden, die het schommelen van de boot suggereerden.
Tijdens de daaropvolgende bekende Pomp and Circumstance March van Elgar bleek dat er geen Engelsen aanwezig waren. Die waren anders beslist gaan staan bij het horen van hun volkslied.
De Fantasie in f klein D. 940 van Schubert hadden de dames voor het laatst bewaard. Dit was al jaren een van hun favoriete stukken. Het is een van Schuberts belangrijkste werken. Hij componeerde het in 1828, het laatste jaar van zijn leven. Dankzij de indrukwekkende voordrachtskunst van het pianoduo luisterde het publiek ademloos. Aan het slot viel een indrukwekkende stilte van enkele seconden, gevolgd door een ovationeel applaus.

Met als toegift Bach’s Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit BWV 106 werd het programma weer ingetogen afgesloten en maakten de dames de cirkel van hun programma rond. Natuurlijk had Bach gelijk, maar die anderhalf uur met pianoduo Marianne & Maureen was ook een uitstekende tijd! Wat daarin naast hun virtuositeit zeker meespeelde was hun jeugd en de vrijmoedigheid waarmee ze hun programma samenstelden. Complimenten aan RKK voor dit concert. Wie er niet bij was heeft echt iets gemist.