Arianna - Kwintet brengt oud verhaal tot leven

Sint-Oedenrode - Het Arianna-Kwintet bestaat momenteel uit Geertrui Woltjer- sopraan, Monique Joosten- mezzosopraan. Willemien Leermakers- alt, Martin Boschman- tenor en Paul Merkus- bas. Zij zijn erin geslaagd om van hun jubileumconcert een gedenkwaardige artistieke belevenis te maken. Mede door de twee Rooise deelnemers kon het Kwintet rekenen op een ruime belangstelling. Gehoord in de Knoptoren 13 januari 2024

Door: Mattie De Schepper

Niet alleen veel te horen, maar ook veel te zien.
We kennen het verhaal over hoe het Arianna wellicht is vergaan nadat zij door haar geliefde Theseus werd achtergelaten op het Griekse eiland Naxos. Vertwijfeling, beproeving teleurstelling, woede en wanhoop vervulden haar dagen. Met als ankerlied het door Monteverdi getoonzette Lamento d’Arianna ‘Lasciate mi morire’ werden al deze gemoedstoestanden bezongen en gecompleteerd door videobeelden en gesproken bindteksten. Fascinerend hoe goed verhaal, beelden en liederen in elkaar overvloeiden en elkaar versterkten.

De technische mogelijkheden en aanwezigheid van beeldschermen in de Knoptoren werden optimaal benut. Bij de aftiteling zag ik dat het geheel ook gezamenlijk werk was; naast het grote aandeel van Paul Merkus en Manja Geijsel wat techniek en montage betreft, hadden ook de andere kwintet - leden hun inbreng gehad in het groeiproces en uitwerking van het programma gehad. De zorg hieraan besteed heeft zich geloond in een boeiend en inspirerend geheel. Groot compliment hiervoor!

Kwintet doet naam eer aan
Wat 10 jaar geleden begon als oefening en ervaring in samenzang tijdens de zangscholing van Caroline Spanjaard gaf de stimulans om hierin verder te gaan en zich te verdiepen in het meest geschikte repertoire en in de stijlkennis en daaraan verbonden zangtechniek. Dankzij ‘de draad van Ariadne’ weet dit kwintet zijn zoektocht ernaar al die jaren door goeie banen te leiden.

Deze vijf vocalisten delen grote bezieling, muzikale kennis en vocale kwaliteiten die in het kwintet ook solistisch een rol spelen. De Knoptoren – vaak geroemd om zijn prachtige akoestiek- maakt het een ensemble als dit niet gemakkelijk. Homogeniteit in klankbeeld en vocale balans vraagt, zeker in een ruimte als deze, extra aandacht om luisterend te zingen, intonatie, timbre en volume op elkaar af te stellen. Het was in het begin even wennen aan de akoestiek van de Knoptoren maar gelukkig werd gaandeweg het programma de balans steeds evenwichtiger en werd er vrijer en mooier gezongen.

Hoogtepunten 
Naast het door de drie dames zo gevoelvol en homogeen gezongen ‘Amatemi ben mio’ van Marenzino bracht Willemien Leermakers op doorleefde wijze Vaughan Williams’ ‘Twilight People’ en maakte de opvallend zuivere intonatie van de chromatische verweven melodielijnen in het ‘Remember me’ van Purcell bijzonder indrukwekkend.

Voor mij was de vijfstemmige toonzetting van ‘Die mit Tränen säen’ van H. Schütz het absolute hoogtepunt. Wat houd ik van dit werk, zeker als het zo gedragen, homogeen en ingetogen gezongen wordt. De slotliederen ‘Spring returns’ en ‘Amor’s fire’ gaven een gelouterde ja zelfs vreugdevolle wending aan het geheel en lieten een prachtig en overtuigde ensembleklank bij ons achter.