Laatste Rois Praotje

Sint-Oedenrode - Bijna sinds de start van DeMooiRooiKrant verzorgde ik, met plezier, deze column. Ruim tien jaar lang, maandelijks een verhaaltje

Daarbij kreeg ik van de redactie alle vrijheid om te schrijven over onderwerpen die ik wilde. Reacties kreeg ik al die tijd, in allerlei soorten: mensen vonden het totaal niets; waren het met het onderwerp eens, waren het niet met het onderwerp eens, vonden het flauwe kul, vonden het hartstikke leuk, waren boos, werden er blij van en zo kan ik nog wel even doorgaan. Gereageerd werd per telefoon, app, e-mail, face tot face of via de krant.

Uit alles bleek wel dat het gelezen werd. In totaal schreef ik ‘geschat’ zo’n 125 stukjes. Hartstikke leuk om te doen. In goed overleg met Jeroen van DeMooiRooiKrant heb ik besloten er mee te gaan stoppen. Het is mooi geweest. Het werd voor mij ook steeds moeilijker om een geschikt onderwerp te vinden. En als mogen ‘moeten’ wordt, wordt het tijd dat je een keuze maakt. Dat heb ik gedaan. Ga ik dan niets meer schrijven voor DeMooiRooKrant? Jawel, regelmatig kan/mag de redactie op mij een beroep doen om een onderwerp te belichten, of ergens verslag van te doen.

De trieste aankondiging van het stoppen van het Rois Praotje zal hard aankomen in de Rooise gemeenschap, dat realiseer ik me ter dege.”Oh, vind je het fijn dat ik stop?” Ook goed. Ik wens jullie het allerbeste en ik denk dat we blij moeten zijn dat we hier in Rooi nog mogen zeggen wat we willen. Steeds sloot ik mijn column af met een spreuk en ook nu zal ik dat doen: Op ’t end kumt het aalt goed en es ’t nie goed kumt, is het nog nie ’t end.