Een eerbetoon aan Theo Gevers

Sint-Oedenrode - Het was oktober 2020 toen ik één van mijn leukste interviews had sinds de start van DeMooiRooiKrant. Door Peer Bekkers en buurman Theo Gevers was ik uitgenodigd voor een nieuwtje wat eigenlijk geen nieuws was. Het was vooral leuk. Of ik even langs wilde komen om naar ze te luisteren. Natuurlijk wilde ik dat, want met die twee werd het sowieso gezellig. Het overlijden van Theo duwde deze fijne herinnering direct weer naar boven. Voor heel Sint-Oedenrode is het een enorme harde klap dat deze goedlachse, hardwerkende Rooienaar met een hart van goud is overleden. Als eerbetoon aan hem plaatsen we het interview van toen nog een keer. Ook om te onderstrepen hoe hard iedereen de stijl en het charisma van Theo gaat missen. 

Door: Jeroen van de Sande

‘Nee, een ‘liegbenkske’ is het niet’

Daar zitten ze dan, de buurmannen. Theo Gevers met hond Floor aan zijn hand, Peer Bekkers met een hark. Eigenlijk vertelt deze foto het hele verhaal. Al krijg je dan de reacties van passanten er niet bij. De krant is er nog geen vijf minuten of er zijn al zeker vier opmerkingen richting ‘het overweegbenkske’ geslingerd. Daar is het de heren precies om te doen. Sociale contacten zijn nu belangrijker dan ooit, vinden ze.

‘Waar is die hark voor?’ roept iemand vanuit de auto. “Zo hebben we ook Wifi”, grinnikt Peer, terwijl hij zijn tuingereedschap de lucht in steekt. Er wordt hard gelachen aan de rand van een historisch stukje Sterrebos. Of is het Sterrenbos? Dat staat immers op het informatiebord. “Het is eigenlijk zelfs Starrenbos”, weet Theo. Hij vertelt over de historie van het gebied. Dat doet hij vaker, ook als gids. “Ik kwam een oude stafkaart tegen op internet en het leek me leuk deze bij ‘’t benkske’ te plaatsen. Daar hebben al veel mensen op gekeken.” Ook hangt er een vuilnisbak aan het hek, want anders wordt het een zooitje. Theo en Peer moesten al de nodige papiertjes en mandarijnenschillen opruimen.

“Gisteren hebben hier zeker dertig mensen gezeten”, verwijst Peer naar zondag. Tegenover het nieuwe ‘benkske’ staat een routebord van een knooppunt. Het blijkt inmiddels dat wandelaars en fietsers de keuze maken om dan meteen maar even te pauzeren. Peer: “Dat vinden we geweldig om te zien. Iedere keer als er iemand zit. Daar is het om te doen geweest.” Het is een perfecte uitwerking van een onderonsje tussen de mannen. Theo laat iedere dag zijn hond uit rond dezelfde tijd. Meestal treft hij dan Peer, die nogal eens in de tuin aan het ‘frotten’ is. Ze konden er nooit eens bij gaan zitten, maar dat probleem hadden ze snel opgelost. Theo regelde een betonnen bank en later ook een onderdeel van straatmeubilair. “Anders krijg je een natte kont”, glimlacht Theo. Dat is niet bepaald gastvrij, terwijl het Sterrebos dat wel is.

De naam ‘overweegbenkske’ kwam pas na een ludieke actie van… Ja, van wie eigenlijk? Dat weten Peer en Theo niet. Iemand plakte een bordje op het hek met daarop de tekst ‘liegbenkske’. “Grappig bedacht, maar dat is een beetje afgezaagd”, zegt Theo, terwijl Peer instemmend knikt. “We vonden ‘overweegbenkske’ veel beter. We zitten hier niet te liegen, maar er wordt hier wel veel overwogen.” “Ook door fietsers bijvoorbeeld”, noemt Peer een voorbeeld. “Welke kant gaan we op? Hoe ver fietsen we nog? Het zijn allemaal overwegingen, dus nee, een ‘liegbenkske’ is het niet.