
“We worden naar de stad gedwongen”
Woningbouw WoningbouwSint-Oedenrode - De klok tikt in het nadeel van meerdere jongeren die nu nog woonachtig zijn aan het Kapittelhof. De huisjes gaan plat voor nieuwbouw en dat betekent dat de huidige bewoners eruit moeten. Laura van Capelleveen (24), geboren en getogen in Sint-Oedenrode, is één van hen. “We wisten dit. We hebben er voor getekend, maar waar moeten wij als jongeren nu heen? Iedereen heeft er stress van…”
Door: Jeroen van de Sande
Iedereen kent de problemen van de verhitte woningmarkt. Huizenprijzen zijn exorbitant gestegen, de bouw van sociale huurwoningen gaat veel te langzaam en ondertussen vindt er amper doorstroming plaats. Vooral voor ouderen en jongeren geeft dat grote problemen. Laura hoort die zorgen iedere dag. Als huishoudelijke hulp komt ze veel bij ouderen en in haar vrije tijd spreekt ze leeftijdsgenoten. Namens hen luidt ze de noodklok en ze hoopt dat ze gehoord wordt. Door de politiek, of door iemand die voor jongeren woonruimte heeft, bij voorkeur in Sint-Oedenrode. “Ik woon het liefste in een dorp, maar kijk hier eens om je heen? Er zijn amper tot geen studio’s, appartementen of kleine huizen voor jongeren. We worden gewoon gedwongen naar de stad te verhuizen. Ik vind dat zo jammer. Voor een dorp is het toch ook niet goed als er amper jongeren overblijven?” Laura gaat (nog) niet naar de stad. Voor haar zijn er drie keuzes: terug naar haar ouders, bij vrienden gaan wonen (al weet ze nog niet met wie en waar), of op zoek gaan naar een alternatieve manier. “Ik heb in ieder geval de keuze om terug naar mijn ouders te gaan. Dat is niet ideaal, maar dan heb ik een dak boven mijn hoofd. Ik heb ook vrienden die dat niet kunnen. Die denken er aan om op de camping te gaan wonen.” Een keuze uit nood geboren. In heel Nederland zie je steeds meer jongeren op campings terecht komen, omdat ze anders op straat zouden moeten leven.
Aangezien er in Sint-Oedenrode op dit moment niets wordt gebouwd, is het vrijwel onmogelijk voor (alleenstaande) jongeren hier een huis te vinden. Vooral als je ook nog eens een studieschuld hebt en dat is meer regel dan uitzondering. Laura verwoordt het goed als ze zegt: “Wie heeft er nu vier ton op mijn leeftijd. Alle jongeren is door de banken beloofd dat studieschuld niet meegeteld zou worden bij het afsluiten van een hypotheek, maar dat is tegenwoordig wel zo. Dat maakt het nog lastiger om een fatsoenlijke lening af te sluiten.” Dat het zo langzaam gaat met de bouw in Sint-Oedenrode frustreert Laura en haar lotgenoten enorm. “Het schiet gewoon niet op. Als ik zie wat er allemaal braak ligt… in de Mater Lemmensstraat zou iets gebouwd gaan worden, waar de mavo heeft gestaan ligt al heel lang braak en wat te denken van het gebouw aan de Nijnselseweg waar de paters hebben gewoond. Hoe lang ligt dat er al zo bij? Waarom kan er niet doorgepakt worden? Daar zijn zoveel mensen mee geholpen!”
Hoewel ze verdrietig wordt van de situatie pakt Laura de koe bij de hoorns. “Ik ben aan het kijken of ik ergens een tiny house zou mogen plaatsen, of een yurt. Bestemmingen voor alternatieve, duurzamere woningen zijn er nu nog niet veel, maar zijn wel in ontwikkeling. Omdat dit proces verbonden is aan regelgeving gaat het helaas niet in een rap tempo.” Ook in deze zoektocht stuit ze dus op hindernissen, maar ze blijft opvallend positief en zoekt naar oplossingen. “Ik hoorde ook nog van het wooninitiatief Groen-grijs Rooi, misschien moet ik daar eens naar toe bellen.”
Heb je een tip voor Laura en haar vrienden of wil je hen helpen met deze kwestie? Stuur dan een mail naar redactie@mooirooi.nl
















