Toen sloeg de vonk over…

Schijndel is de plek waar het allemaal is ontstaan, waar de liefde opbloeide. Al die jaren na hun jawoord kunnen ze nog steeds niet zonder elkaar. Jan en Bep Lathouwers, hebben elkaar leren kennen op de dansvloer, zijn 18 augustus zestig jaar getrouwd en vieren aanstaande zondag 16 augustus hun diamanten bruiloft.

Door: Caroline van der Linden

Jan, van jongs af aan een echte Rooienaar en Bep die haar jonge jaren in Schijndel doorbracht. De één 85 jaar en de ander 83. “Hij heeft er wel lang over gedaan hoor, voordat het echt iets werd”, zegt Bep. “In het begin was het vooral vriendschap en toen Jan in dienst moest zag ik hem een lange tijd niet. Dat gaat niks meer worden dacht ik toen, maar na drie en een half jaar belde hij bij ons aan en toen sloeg de vonk echt over.”
Ze trouwden en al snel werd hun eerste kind geboren. Op de hoge bloeddruk na, verliep de bevalling prima. “Toen ik voor de tweede keer zwanger raakte”, vertelt Bep, “had ik wel het gevoel een heel stuk zwaarder te zijn, dan de keer daarvoor. ’s Avonds zat ik behoorlijk uitgeput op een stoel, ik kon geen koekje meer eten en zitten ging nog maar net. Jan zei: ‘Krijgen we er geen twee?’ “Ik nam me voor een bezoek te brengen aan de dokter. Zo vaak ging je daar destijds niet heen. Hij zei: ‘Kom volgende week maar eens langs, dan zullen we eens kijken.’ Maar dat was te laat.” “Ik belde de dokter”, voegt Jan toe, “Dat hij vlug moest komen. Hij kwam, maar dacht dat het nog niet zo’n vaart zou lopen en arriveerde zelfs zonder tas.” Maar al snel werd hun tweede kind Lia geboren en kondigde ook hun derde kind zich aan. Bep zette eigenhandig een tweeling op de wereld. Dat dit tijdens de bevalling nog een verrassing bleek, is in deze tijd niet voor te stellen. Maar destijds kon dat gewoon. Een geluk dat beide kinderen het gered hadden. De zus van Jan sprong snel bij met wat extra benodigdheden. Genoeg melk voor haar kinderen had Bep niet en aangezien ze nog geen vier pond wogen, was de noodzaak hoog. Gelukkig was er een vrouw in Boxtel die nog moedermelk had, dus reed Jan met alle plezier dagelijks een ritje op en neer. Een mooi drietal aan dochters zouden ze samen grootbrengen. Door de extreem hoge bloeddruk van Bep, werd nogmaals zwanger raken ten strengste afgeraden door de arts, dus namen Bep en Jan dat ook ter harte. Maar aangezien in die tijd beschermingsmiddelen niet gebruikelijk waren, overwon de liefde het toch en kregen Jan en Bep uiteindelijk vijf gezonde dochters, Tanja, Lia, Karin, Jolanda en Lilian. Tot op de dag van vandaag is dat hun grootste geluk en kan Jan het prima rooien met de dames om hem heen.

“’s Avonds zat ik behoorlijk uitgeput op een stoel, ik kon geen koekje meer eten en zitten ging nog maar net. Jan zei: ‘Krijgen we er geen twee?’”

Waar Jan in het bouwbedrijf van zijn vader werkte, had hij naast zijn werk verschillende bezigheden, zoals vice-voorzitter bij Rhode, voorzitter en penningmeester bij duivenvereniging De Vredesduif. En was hij tot voor kort actief als voorzitter van “Die Drei Dorfer Musikanten”. Terwijl Jan vaak buitenshuis zijn helpende hand bood, was Bep er voor het gezin en haar familie. Altijd zorgend, voor de kinderen, haar moeder en haar oom en tante. Van het maken van de mooiste jurken voor haar dochters tot een heerlijke maaltijd als Jan na een lange dag thuiskwam. Tijd voor geruzie was er niet. Het koppel heeft elkaar altijd in hun waarde gelaten. Ze deden ieder hun eigen ding. Hebben elkaar voor het altaar trouw beloofd en hebben dit ten uitvoer gebracht. Tot op de dag van vandaag kunnen ze elkaar nog steeds niet missen.

Inmiddels samen thuis, genieten Jan en Bep volop. Jan leest DeMooiRooiKrant altijd twee keer uit, om maar zeker niets te hoeven missen. “Ik volg de prestaties van de duivenvereniging nog op de voet en blijf zo goed op de hoogte van het reilen en zeilen in ons dorp. Bep zorgt ervoor dat hij deze altijd op tijd heeft en rijdt er speciaal voor naar het dorp. Wachten tot de krant ’s middags vanzelf in de bus valt, dat duurt voor Jan te lang. Terwijl hij zijn krantje leest, zorgt Bep ervoor dat het huis tiptop in orde blijft en ontvangt ze graag visite, want gezelligheid staat voorop.

En dan is het bijna zo ver. Een prachtige mijlpaal in aantocht, zestig jaar getrouwd. Beiden kijken uit naar deze grote dag en zullen zich graag laten verrassen door hetgeen hun dochters voor hen in petto hebben.