‘Achter elk mens zit een verhaal’
Human InterestSint-Oedenrode - Waar de ene schrijver het liefst op pad gaat met campingstoelen en een notitieboekje, vindt de ander haar inspiratie in de rust van alledag. Caroline van der Linden (51), moeder van drie, juf op basisschool Dommelrode en sinds 2018 verbonden aan DeMooiRooiKrant, hoort zonder twijfel tot die laatste categorie.
Door: Nienke Habraken
Met een scherp oog voor detail, een luisterend oor en een pen die altijd binnen handbereik ligt, weet Caroline als geen ander de menselijke maat te vangen in haar verhalen. Haar artikelen, ademen warmte, empathie en oprechte nieuwsgierigheid uit naar de ander. Haar eerste stap richting de redactie begon met een sprankje lef. “Ik had de oproep in de krant gelezen, en dacht: misschien is dit iets voor mij. Ik heb geen journalistieke achtergrond, maar schrijven heb ik altijd leuk gevonden. Dagboeken vol. Vakantiekaartjes. Penvriendinnen. Dus ik ben gewoon maar eens binnengelopen bij het kantoor.” Het gesprek was open en eerlijk, herinnert ze zich. “Ik zei: als jullie niks in me zien, zeg het gerust. Maar als ik het mag proberen, dan doe ik dat graag.” Dat laatste bleek een understatement. Al snel werd Caroline een vaste waarde binnen het team en een welkome toevoeging tussen de toenmalige mannen van de redactie.
Schrijven met gevoel
Wat haar verhalen typeert, is het inlevingsvermogen waarmee ze haar gesprekspartners benadert. “Ik voel me bevoorrecht als iemand zijn of haar verhaal met mij wil delen. Of het nu gaat om herinneringen van vroeger of ervaringen van dit moment: elk verhaal is waardevol.” Ze probeert altijd met respect te luisteren en het recht te doen op papier.
Haar betrokkenheid komt niet uit de lucht vallen. Opgegroeid in Mariahout, naast haar oma Bouwdewijns, leerde Caroline al vroeg de waarde van verhalen kennen door veel met haar te delen. “Oma kreeg op latere leeftijd veel bezoek, maar verlangde altijd naar de verhalen van haar familie. Dat heeft me geraakt. Ik schreef haar brieven, kaartjes… misschien is daar wel het zaadje geplant.”
Van notities tot krant
Het schrijfproces is voor Caroline een ritueel op zichzelf. “Ik sluit me af als ik schrijf. Soms is dat overdag, als de kinderen op school of onderweg zijn, soms juist in de avonduren wanneer het huis rustig is. Het moment maakt niet uit, de inspiratie komt wanneer ze komt. Daarom heb ik altijd een pen en bloknoot naast mijn bed liggen, voor als er ineens een mooie zin opkomt.”
En dan is er nog de praktijk van het vak: foto’s maken, interviewvragen voorbereiden, parkeren met het busje van de MooiRooiKrant (“zonder achteruitkijkspiegel een uitdaging!”) en eindeloos herlezen tot het klopt. “Ik wil dat iemand zichzelf herkent in het verhaal. Want het is van hen, ik ben alleen de schrijver.”
Echte aandacht
“Achter elk mens zit een verhaal. En als je daar even de tijd voor neemt, leer je de mooiste dingen. Soms zit ik het met tranen in m’n ogen uit te werken, dan weet ik: dit is een verhaal dat ertoe doet.”
Hoewel Caroline haar rol liever klein houdt, is haar invloed op de krant groot. Als vaste waarde binnen het team brengt ze niet alleen ontroerende interviews en rake observaties, maar ook een onmisbare stem in het Rooise nieuwslandschap.
Voorlopig nog lang niet klaar
Dat schrijven voor haar meer is dan een hobby, is duidelijk. “Ik wil dit graag nog lang blijven doen. Omdat ik ervan geniet. Omdat ik elke keer weer nieuwe mensen ontmoet. En omdat er, echt waar, áltijd een mooi verhaal te vertellen is.”
Heb jij een verhaal dat het waard is om verteld te worden? Laat het weten, wie weet komt ze langs en zie je jouw verhaal binnenkort terug in DeMooiRooiKrant.
