Het levende interieur van een friettent
Human InterestSint-Oedenrode - De Rooise zomer. Elk jaar weer genieten en voor velen tijd voor vakantie. Ook dit jaar weer. Waar de afgelopen jaren veel campings voorbijkwamen vanwege de Campingtour, gaan we het dit jaar wat anders doen. Want hoe beleeft de echte Rooienaar de zomer? Gaan ze nog op pad of blijven ze in Rooi? En wat doen lokale ondernemers? Met deze vragen gaan we dit jaar rond voor de Rooise Zomertour. De derde in de serie: Gradje en Mikey bij cafetaria ‘t Huukske.
Door: Freek Vervoort
Op mijn fietstocht terug van de ijswagen naar huis, kom ik langs ’t Huukske. En als je daar langs komt, zie je heel erg vaak dezelfde mensen. Natuurlijk, de vriendelijke mensen achter de toonbank, maar ik doel op iets anders. Stamgasten Mikey (66) en Gradje (62) zitten praktisch elke dag bij deze friettent, genietende van een pilsje. Ik vraag me ineens af of ze dat ook de hele zomer doen. “Natuurlijk! Wij blijven hier lekker lekker bij de Hoekie”, verklapt Mikey meteen. “Ik noem het altijd Hoekie in plaats van Huukske. Dat is makkelijker voor mij”, gaat hij verder terwijl hij een slok van zijn pilsje neemt. Ook Gradje is aanwezig. De twee zijn er bijna elke dag te vinden. “Ja, overdag moet ik werken voor de gemeente en ’s avonds ga ik hier dan een pilsje pakken met m’n maat”, legt Gradje uit.
Elf jaar geleden, toen de huidige eigenaren in het pand kwamen, stond Mikey er al. Niet veel later ook Gradje. “Jaja, ik was de eerste klant. Ik ben nooit meer weg gegaan”, lacht Mikey met zijn kenmerkende schaterlach. “En ik was de tweede klant”, lacht Gradje nog harder. “Het is ons tweede huis. We drinken lekker een pilsje en bijna iedereen kent ons hier wel. Het is heel gezellig”, zegt Mikey weer.
Mikey gaat in ieder geval helemaal nergens heen deze zomer. Gradje heeft andere plannen, zo vertelt hij. “Ik ga nog op vakantie, naar Aruba. Lekker in de zon zitten.” Zijn kinderen – een tweeling die in Amsterdam bij hun moeder wonen – ziet hij niet deze zomer. “Dat is weer voor later.”
Tijdens ons gesprek komen er heel veel mensen langs. En iedereen wordt net zo hartelijk begroet door de twee. “Fijne avond en smakelijk eten hè”, geven ze iedereen mee. Ik denk dat dit een soort extra service vanuit de friettent is. Het geeft in ieder geval een extra fijn gevoel als je weer eens een frietje gehaald hebt, weet ik uit ervaring.
De eigenaren van de friettent vinden het overigens ook wel gezellig. “Ja hoor. Ze drinken een biertje, zijn vriendelijk en kennen iedereen. Ze horen bij het interieur, haha!”
Naarmate de tijd vordert hebben de heren hun pilsje alweer bijna op. “Maar dan bestellen we gewoon weer een nieuwe hoor. Wil jij ook een pilsje? Krijg je van mij”, biedt Gradje me aan. Ik bedank hem vriendelijk en hou deze graag tegoed. Ik moet er namelijk ook weer vandoor, want de zomertour gaat weer verder. Op weg naar mijn fiets sluiten de stamgasten op typerende wijze af. Even vriendelijk als altijd roepen ze: “Een fijne avond en smakelijk eten voor straks!”
Het was mij in ieder geval weer een waar genoegen.
