De klas als een veilige haven en Springplank naar de toekomst
Human InterestSint-Oedenrode - Na jaren weer samenkomen met klasgenoten van vroeger: voor Martijn Groeneveld is de 50-jarigenreünie in Sint-Oedenrode een bijzonder moment. In dit vraag-antwoordartikel vertelt hij over zijn herinneringen aan de lagere school, wat hij verwacht van de reünie en waarom het verleden soms verrassend dichtbij kan voelen.
Wat is de mooiste herinnering aan de tijd op basisschool De Springplank?
“Waarschijnlijk een wat uitgebreider antwoord dan normaal? Ik heb vanaf de middelbare school de nodige uitdagingen meegemaakt, vooral binnen het gezin. Zonder daar al te veel verder in te duiken merk ik dat die meer recentere herinneringen van de middelbareschooltijd de overhand nemen in het terugkijken naar je jeugd. Bij het ‘voorbereiden’ op de reünie merk ik echter hoe fijn die lagereschooltijd was. Niet alleen het dorp, de wijk (de Kienehoef), de school, de klasgenoten, maar ook het gezin, huis, etc. En wellicht romantiseer ik dit nu, maar ik herinner mij vooral hoe ‘close’ wij waren als klas. Natuurlijk had je verschillende groepjes, bondjes en ongetwijfeld felle ruzies. De klas heb ik vooral ervaren als een veilige haven. De mooiste of in ieder geval belangrijkste herinnering voor mij is het middelbare schooladvies van onze leraar Frits Bakker. De redenen waarom zijn nog steeds allemaal een beetje vaag, maar ik vond school en dan vooral ‘taal erg lastig. Een aantal grammaticale regels begreep ik gewoon niet. En mede hierdoor had ik moeite met het verkrijgen van MAVO-advies. En aangezien zowel mijn broer als zus allebei VWO-advies hadden gekregen vond ik dit behoorlijk lastig. Ik had een soort gevoel van ‘falen’, minder zijn, etc.
Frits Bakker heeft vervolgens MAVO als advies gegeven en benadrukt dat ik vooral gebaat zou zijn bij een kleine MAVO! De enige beschikbare optie was de St-Jozef MAVO in het dorp. Deze had als dorps MAVO op z’n zachtst gezegd een ietwat negatieve reputatie. Als een van de weinige uit onze klas ben ik toen toch naar die school gegaan. Zijn advies bleek echter een schot in de roos te zijn. In het eerste jaar begon ik de onbegrijpelijke regels plotseling te begrijpen, begon alles in elkaar te vallen en werd ik goed in leren. Vervolgens heb ik de MEAO en HEAO (propedeuse overgeslagen) doorlopen en ben ik tijdens mijn werk allerlei vervolgopleidingen gaan doen. Op dit moment ben ik bezig met het afronden van een Master in bedrijfskunde.
Ik kan met de kennis van nu echt zeggen en met volle overtuiging dat ik zonder het advies van Frits Bakker deze ‘drive’ om te leren en te ontdekken niet zo sterk zou hebben ontwikkeld. Ook heb ik denk ik een ietwat genuanceerdere kijk op ons onderwijssysteem. Volgens mij leggen wij als maatschappij een veel te grote druk op de 12-jarigen. Er moet een keuze worden gemaakt en het keuzeniveau wordt dan ook nog eens superzwaar gewogen. MAVO is per definitie ‘minder’ dan HAVO, VWO, etc. In plaats daarvan zouden we volgens mij meer stil moeten staan bij het moment. Op dit moment heeft iemand een bepaald niveau. Laat zien dat het slechts het moment is en dat iemand altijd nog vervolgstappen kan maken. Ik zie dat nu ook bij mijn eigen dochter die het komend schooljaar de overstap maakt naar de middelbare school. De stress (vooral bij ouders) voor het vervolgonderwijs is echt bizar en vertaald zich automatisch naar stress bij de kinderen.”
Met wie had ik het meeste contact en hebben wij nog steeds contact?
“Zoals gezegd waren wij allemaal binnen de klas behoorlijk ‘close’. Vriendschappen veranderden soms per jaar. Ik weet wel dat in de laatste jaren van de lagere school ik bevriend was met Alexander van Beek en Remco van der Klauw. Helaas heb ik geen contact meer met deze mannen, maar ik kijk ernaar uit om ze weer te zien en bij te praten.”
Woon je nog steeds in
Sint-Oedenrode?
“Zoals aangegeven heb ik vooral op de middelbare school het nodige (negatieve) meegemaakt. Daardoor begon ik steeds negatiever naar het dorpsleven in het algemeen en Sint-Oedenrode in het bijzonder te ontwikkelen. Toen ik in Eindhoven ging studeren (eerst MEAO en vervolgens HEAO) ging er een totaal nieuwe wereld voor mij open. Ik heb eerst een paar jaar in Eindhoven gewoond en ben vervolgens naar het Noorden verhuisd. Inmiddels woon ik alweer twintig jaar in het mooie Amersfoort.
Toevallig ben ik een paar jaar geleden met mijn gezin weer even teruggeweest in Sint-Oedenrode. We zij langs het oude huis gewandeld, de oude basisschool en hebben heerlijk wat gegeten in het park. Mooie herinneringen en ook dit heeft geholpen om alles te relativeren. Ik kijk nu een stuk positiever terug.”
Waar keek je vroeger het meeste naar uit op school?
“Ik herinner mij nog de ‘uitjes’ met de klas. Volgens mij gingen we standaard met een grote schoolbus (volgens mij van Van Hoof) naar zwemles, maar ook verder weg. Ik herinner mij vaag nog een reisje naar het openluchtmuseum. En het eindeloos knikkeren op het schoolplein! Kijkend naar mijn dochter en de hoeveelheid van beschikbare ‘spelletjes’ in het heden realiseer ik mij hoe creatief wij moesten zijn in de jaren ‘80.”
Waarom lijkt het je leuk om bij de reünie aanwezig te zijn?
“Ik ben echt benieuwd hoe het met iedereen is en waar iedereen ‘terecht’ is gekomen. Ben benieuwd in de individuele percepties en ervaringen. In de verhalen van na de basisschool, etc.
Kijkend naar hoe leuk mijn dochter de basisschool heeft gevonden realiseer ik mij dat het echt je basis is! Klinkt simpel maar het vormt je echt als individu. En dan nog als laatste de naam van onze school: de Springplank. Ook die naam klopt echt. Het is de springplank naar de toekomst, naar de volgende stap. En dat is echt mooi om daar weer even naar terug te gaan. Naar dat moment en de klas die je daarin gesteund heeft.”
