Hoe ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’ het verschil maakt
Human Interest Kwartierke Klets!Meierijstad - Soms kom je van die mensen tegen die zonder aarzelen de handen uit de mouwen steken om anderen te helpen. Frans van den Nieuwenhuijzen uit Sint-Oedenrode en Jos Strik uit Schijndel zijn zulke mensen. Samen met een grote groep vrijwilligers zetten zij zich in voor ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’. Wat begon als een kleinschalig initiatief, is inmiddels uitgegroeid tot een stichting die jaarlijks tonnen aan hulpgoederen verzamelt en verspreidt.
Door: Caroline van der Linden
“Je kunt niet de hele wereld redden, maar je kunt wél het verschil maken voor iemand,” zegt Jos die zich nou zo’n drie jaar inzet voor de stichting. En dat is precies wat hij, Frans en de vrijwilligers doen. Ze helpen mensen in de armste landen van Europa in de meest benarde omstandigheden.
Hulp die grenzen overstijgt
Elk jaar richt ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’ zich op een land waar hulp het hardst nodig is. Jarenlang ging hun hulp naar Polen en tot voor kort reden ze zelf naar Oekraïne. Maar vanwege de oorlog gaan ze er om veiligheidsredenen nu niet naartoe en komt er regelmatig een chauffeur uit Oekraïne zelf die de nodige spullen meeneemt. Inmiddels rijden ze met hun hulpgoederen naar Moldavië, een klein land in Oost-Europa tussen Roemenië en Oekraïne. Een aantal chauffeurs verzorgt in wisselende samenstellingen de transporten. “Na een rit van zo’n 2600 kilometer kom je aan in een land waar mensen grauw zien zonder nog enige sprankeling in hun ogen. De dankbaarheid die je daar dan ziet, is onbeschrijfelijk,” zegt Frans. Een bekend gezicht van de stichting omdat hij er al 45 jaar actief is. “Mensen die letterlijk alles kwijt zijn, krijgen door onze hulp weer een sprankje hoop.” Frans en Jos vertellen hoe ze keer op keer geconfronteerd worden met schrijnende situaties. Mensen die geen bed hebben om in te slapen, kinderen zonder warme kleding of scholen waar nauwelijks lesmateriaal is. “Je staat daar, kijkt om je heen… en je weet: dit móét beter,” zegt Jos. “En dus doen we wat we kunnen.”
Meer dan voedsel
Bij ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’ draait het niet alleen om voedselpakketten. Juist andere basisbehoeften maken een groot verschil. Kleding voor de wintermaanden, dekbedden, medische verzorgingsproducten, schoolspullen voor kinderen die nauwelijks iets hebben om mee te schrijven, meubels – alles wat nodig is, proberen ze te regelen. “Een kind dat eindelijk een fatsoenlijk bed heeft of een matras om op te slapen, een gezin dat weer een tafel en stoelen heeft om samen aan te eten – een rolstoel wat ervoor zorgt dat iemand weer naar buiten kan. Dat zijn dingen die je niet snel vergeet,” zegt Jos. “Het maakt het verschil tussen onafhankelijkheid en afhankelijkheid.” Afgelopen jaar heeft het Catharina Ziekenhuis een grote partij ziekenhuisbedden gedoneerd aan de stichting. Deze bedden waren nog in goede staat, maar werden vervangen door nieuwe exemplaren. In plaats van ze af te danken, besloot het ziekenhuis ze beschikbaar te stellen voor mensen die ze hard nodig hebben. “Voor ziekenhuizen hier is het een logistieke beslissing, maar in Oekraïne of Moldavië kan zo’n bed het verschil betekenen tussen comfort en ondraaglijk lijden,” zegt Frans. “In onze ogen en in die van de mensen van de landen waar we de spullen naartoe brengen, is het soms onbegrijpelijk wat wij als niet bruikbaar beschouwen. Maar mooi om te zien hoe we het op deze manier een tweede leven kunnen geven en samen iets goeds kunnen doen.”
Ondersteuning plaatselijke ondernemer
Naast de spullen die per vrachtwagen naar het land worden vervoerd, is voedsel uiteraard nog steeds een eerste levensbehoefte. De chauffeurs van de stichting gaan hiervoor zelf naar de supermarkt in Moldavië, zodat zij hiermee direct de plaatselijke ondernemer ondersteunen. De voedselpakketten worden samengesteld met verzadigend voedsel, met behulp van een plaatselijke gids. Pakketten met een waarde van zo’n vijftien euro per stuk. Om een beeld te schetsen, mensen in Moldavië die hulpbehoevend zijn en daardoor niet kunnen werken ontvangen er zo’n twintig euro per week.
Vrijwilligers
Achter elke succesvolle hulpactie staan mensen die zich belangeloos inzetten. “Zonder onze vrijwilligers zouden we nergens zijn,” zegt Frans. Ze komen vaak helpen ongeacht waar ze thuis mee bezig zijn, om ervoor te zorgen dat alles goed gesorteerd en ingepakt wordt. De een zoekt kleding uit, de ander rijdt busjes vol spullen rond of helpt bij administratie. Iedereen draagt zijn steentje bij. Toch zou het mooi zijn als er meer jonge mensen aansluiten. “We hebben een trouwe groep vrijwilligers, maar het zou geweldig zijn als ook jongeren zich geroepen voelen om te helpen,” zegt Jos. “Zij zijn de toekomst van onze stichting. Het is intensief werk,” zegt Frans, “maar de voldoening die je ervoor terugkrijgt, is onbetaalbaar.”
Een logistieke uitdaging
Het verzamelen en distribueren van hulpgoederen is elk jaar weer een enorme uitdaging. Opslagruimte is schaars, en het transport naar de juiste bestemming moet tot in de puntjes geregeld worden. “Soms is het echt passen en meten,” vertelt Jos. “We hebben vrachtwagens nodig, opslagruimte en mensen die willen helpen met laden en lossen. Het is een gigantische klus, maar als je dan aankomt en je ziet wat het betekent voor de mensen daar, dan weet je waar je het voor doet.” Naast opslag en transport moet er ook voortdurend gecommuniceerd worden met contactpersonen in de landen waar de hulp naartoe gaat. “Je wilt zeker weten dat alles op de juiste plek terechtkomt,” legt Frans uit. “Daarom werken we samen met betrouwbare partners ter plaatse, zoals lokale hulporganisaties.” Eenmaal weer thuis na een rit van uren en uren achter elkaar in de wagen, begint de inzameling voor de volgende missie al weer te lopen, in veel gevallen zelfs al onderweg. Dan worden ze alweer gebeld of ze spullen op kunnen komen halen. “Wat belangrijk is, is humor”, zegt Frans. “De ritten zijn lang, maar we hebben vaak de grootste lol onderling en dat maakt het allemaal een stuk draaglijker.” Maar even bijkomen van alle indrukken, is nodig. Deze zijn vaak zo schrijnend, dat deze mannen meer dan wie ook beseffen hoe goed we het hebben in ons eigen land.
De vraag naar hulp blijft groeien. “We kunnen altijd extra handen en spullen gebruiken,” zegt Frans. “Of je nou tijd hebt om een middag mee te helpen, of beddengoed, schoolspullen of kleding kunt missen – alles maakt verschil.” Frans en Jos hopen dat mensen blijven zien hoe belangrijk het is om naar elkaar om te kijken. “We leven in een tijd waarin het soms ieder voor zich lijkt, maar samen kom je verder,” zegt Jos. “En dat is precies waar ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’ voor staat.” Iedere bijdrage, hoe klein ook, kan een wereld van verschil maken. “Misschien heb je thuis iets liggen waar je niets meer mee doet, maar waarmee je iemand anders enorm kunt helpen,” zegt Frans. “En als je geen spullen hebt, maar wel tijd? Geloof me, we kunnen je hulp goed gebruiken. Maar let op, want als je er eenmaal induikt en ervaren hebt wat jouw hulp doet met die ander, heb je het virus te pakken en raak je het niet meer kwijt”, lacht het tweetal.
Voor wie zich geroepen voelt om zich aan te sluiten bij ‘Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa’: ze staan altijd open voor nieuwe vrijwilligers. “Hoe meer mensen meedoen, hoe meer mensen we kunnen helpen,” besluit Jos. En dat is precies waar hij, Frans en hun team van vrijwilligers zich iedere dag weer voor inzetten.
