De Wiemelhoek in Nijnsel
HistorieNijnsel - Na de bevrijding in 1945 is de woningnood groot in Nederland. Ook in Sint-Oedenrode. Er is in de oorlogsjaren weinig of niets gebouwd. Maar het leven gaat door. Mensen worden verliefd en gaan trouwen. Er wordt dan vaak ingetrouwd bij de ouders. Kinderen worden geboren en met velen in een huis wonen is dan vaak de enige mogelijkheid. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat eind 1945 de gemeente Sint-Oedenrode voortvarend aan de slag gaat en subsidie aanvraagt in het kader van het ‘Urgentieprogram 1946’ om woningen te bouwen. Uitgekozen wordt een locatie aan de Eerschotsestraat ter hoogte van het huidige huisnummer 65.
Door: Tonnie Donkers
De gemeente gaat de aankoop regelen en de Rooise architect August van Breugel krijgt de opdracht om 6 arbeiderswoningen te ontwerpen. De aanbesteding is al op 16 mei 1946. Maar dan wordt van rijkswege het plan afgekeurd, in verband met het feit, dat men de grond te duur vindt. De bouw kan dus niet doorgaan. Maar burgemeester van Rijckevorsel van Kessel deelt in de raadsvergadering van juni 1946 mede, dat hij een onderhoud heeft gehad met de heer A. van de Rijt uit het Everse alhier. Deze is bereid om het perceel sectie E 239 groot 1.16.20 HA gelegen te Nijnsel (huidige Dahliastraat), aan de gemeente te verkopen tegen fl. 1,- m2 meter.
De gemeenteraad stemt met de aankoop in en al op 4 juli wordt de bouw van de woningen aanbesteed. Aannemer J. Hazenberg uit Vught komt als laagste uit de bus en krijgt de bouw van de zes woningen gegund voor een bedrag van fl. 56.280,00. Zonder toestemming begint men te bouwen. Op 16 september 1946 wordt door burgemeester van Rijckevorsel van Kessel de eerste steen gelegd. Het is een herdenkingssteen, een herinnering aan het feit, dat de eerste woningen van na de oorlog in Nijnsel zijn gebouwd. In oktober krijgt de gemeente groen licht van het rijk.
De bouw vordert dan al gestaag en in juni 1947 worden de woningen betrokken door zes Rooise gezinnen. Het is de eerste aanzet van dit plan in Nijnsel. In juli 1947 worden er aan de zes woningen nog twee toegevoegd. In wat nu Violenstraat heet, komen ook nog zes woningen. Aanvankelijk krijgen de woningen als huisnummer Nijnsel D154a t/m D154p. Beginjaren 50 worden deze gewijzigd in Meidoornlaan D154a/D154p, genoemd naar de daar aanwezige meidoornbomen. In de woningen komen vooral jonge Rooise gezinnen met veel kinderen te wonen. Dus veel spelen op straat. Een van de toenmalige Nijnselse bewoners roept, wanneer zij de spelende kinderen op straat ziet: ‘t Wiemelt hier van de keinder; ’t is ‘ne wiemelhoek. En zo kreeg deze nieuwe buurt de volksnaam ’De Wiemelhoek’.
Ger Willems, die geboren is in de Wiemelhoek en er nog steeds woont, herinnert zich nog dat hij toen hij bij een ballonnenwedstrijd zijn adres op moest geven zei: “Ik woon Wiemelhoek D154H!” Uit gesprekken met oud bewoners blijkt dat het voor de jeugd een mooie tijd is geweest. De gronden rondom waren een grote speelplaats en Jan Foolen vertelt: “bij de Eikenwal daar deden we vlag veroveren, reepwedstrijden en toneelspelen.” Later werden velen lid van de voetbalclub, gitaarclub, korfbalclub en Nijnsels volkstoneel. In de zestiger jaren is de bloemenwijk gebouwd en is de ‘wiemelhoek’ er onderdeel van geworden. Toen heeft de gemeenteraad het besluit genomen om in Nijnsel de straatnamen naar bloemen te noemen. In Boskant kregen de straten namen van bomen. Het gevolg is geweest, dat de bewoners van de Meidoornlaan in de Dahliastraat en in de violenstraat kwamen te wonen.
De woningen hadden een monumentale waarde. De naam Wiemelhoek is nu een nostalgische herinnering geworden.
Bronnen: NL-HtBHIC_7642_106, Willie Damen
Met dank aan: Jan Foolen, Wil van Gerwen en Ger en Thea Willems
