De vereniging die nooit stilvalt: ‘KV Rooi is ons tweede thuis’
SportSint-Oedenrode - Ze begonnen als jonge meiden op een bescheiden veldje bij de kasteel Henkenshage, met een bal, een paar pionnen en een groep fanatieke korfballers. Zestig jaar later praten Jeanne Saris en Will van Weert met fonkelende ogen over het korfbalverleden dat hen voorgoed met KV Rooi, voor hen beter bekend als Concordia, verbond.
Door: Nienke Habraken
De club waar hun korfbalhart ligt, werd op een septemberavond in 1950 geboren. Acht jonge Rooienaren – onder wie het gedreven echtpaar Jan en Lenie van Oekel – schoven toen de tafels aan de kant, tekenden een simpel clubembleem op een bierviltje en richtten korfbalvereniging Concordia op.
Jan van Oekel werd niet alleen trainer, maar ook materiaalman en penningmeester, en zou later zelfs toetreden tot het hoofdbestuur van de landelijke dameskorfbalbond.
Het is haast niet voor te stellen: 68 jaar lid zijn van één vereniging. “Maar het voelt helemaal niet zo,” zegt Jeanne. “We zijn gewoon meegegroeid met de club. Of beter gezegd: de club is met óns meegegroeid.”
Als jonge meiden stonden ze iedere week meerdere keren op het veld. Niet alleen om te trainen of een wedstrijd te spelen, maar ook om te coachen, te fluiten, de administratie bij te houden of bardiensten te draaien. “We deden alles,” zegt Will. “Van bestuur tot bouwploeg. Onze mannen hielpen, onze kinderen groeiden ermee op. KV Rooi was gewoon ons tweede thuis.”
Ze herinneren zich de oude kantine als een bruine kroeg, met vaste plekken voor alle vaste gezichten. “Als we gewonnen hadden, kwam er een blad bier de kleedkamer in,” lacht Jeanne. “En als er iets te vieren was, dan vierden we het ook écht.”
In de jaren ’70 beleefde KV Rooi gloriedagen. Vijf keer op rij werden ze landskampioen. “De media, waaronder ons clubblad stond vol met wedstrijdverslagen,” vertelt Will. “En als we kampioen werden, kwam de BrabantBand en werden we uitgenodigd op het gemeentehuis. Zelfs bij de provincie in Den Bosch werden we gehuldigd.”
En dan waren er nog de kampeerweekenden, de zeskampen, de playbackshows in de sporthal. De herinneringen buitelen over elkaar. Van flipperkasten in de kantine tot vergeten kinderen op de achterbank van de bus. De tijden zijn veranderd, merken de dames. Toch blijft KV Rooi een hechte vereniging. Jeanne en Will trainen nog steeds elke week trouw. “We trainen nog elke maandag. Met een vaste groep. Daarna koffie, soms taart. Die band is er nog altijd.”
KV Rooi viert dit jaar haar 75-jarig jubileum. En dat mag niet onopgemerkt blijven. “We zijn trots op wat er staat,” zeggen Jeanne en Will. “En we hopen dat jonge mensen ook voelen wat wij altijd gevoeld hebben: dat je samen iets opbouwt. Niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten.”
Ze kijken uit naar het jubileumfeest. “Met foto’s van vroeger, natuurlijk. En wie weet, weer een serenade?
