Tiny van Erp ademt motorcross
Roois nieuws Het aftellen is begonnen. De Grand-Prix van Lierop staat komend weekend op het programma. De internationale wedstrijd voor motorcrossers in de MX1 en MX2 klasse (WK) en 125CC en 250CC (EK) zal wederom tienduizenden bezoekers trekken naar het Brabantse land. De voorzitter van de organisatie is Tiny van Erp. De Nijnselnaar ademt, leeft en eet motorcross. Hij kan niet wachten op het rondspuitend zand en het geronk van de motoren.Als Tiny zondag over het terrein van MAC Lierop loopt, zal hij stiekem zo nu en dan zijn ogen sluiten. Niet om de ronddwarrelende zandkorrels te omzeilen, maar om de gedachten te laten varen. Naar toen, naar de tijd die geweest is. De tijd van een jonge Tiny die als groot motorcrosstalent wedstrijden reed in binnen- en buitenland. Nog steeds wordt zijn blik speels als hij een motor ziet. Vooral als hij hem aanraakt komt de motorcrosser in hem naar boven. Het liefst zou hij er op weg scheuren, maar hij weet dat die tijd al lang verleden tijd is. Een vroegere blessure gooide roet in het eten.
Bijzonder spijtig. Vooral ook gezien de potentie die de Nijnselse jongen destijds had. Tiny heeft veel foto’s en krantenknipsels die als bewijs dienen. “Als klein manneke ging ik al kijken bij grand-prix wedstrijden op Vressel”, denkt Tiny hardop terug. “Daar reden mannen als Jan Clynk en Broer Dirks. Dat vond ik geweldig om te zien. Rond mijn 18e ben ik zelf begonnen. Dat vonden mijn ouders dan wel niet zo leuk, maar ik deed het toch. Ze konden me niet tegenhouden.” Zijn eerste motor was een Flandria. Tiny kreeg de geest, voelde dat hij talent had en hoorde dat ook in zijn omgeving. Het was snel tijd voor een volgende aankoop. Tiny: “Ik werkte thuis hard en spaarde voor een nieuwe motor. Het werd de Husqvarna van Jo Lammers. Het was mijn eerste echte crossmotor. Toen ik 20 was won ik mijn eerste ‘grote’ wedstrijd, de NNB (Brabantse bond) titel.” Een logische stap was de opstap naar de landelijke bond KNMV. Tiny reed meer en grotere wedstrijden. Twee mooie uitschieters waren de overwinning in de Cross der Azen (voor 40000 man in Sint-Anthonis) en de deelname aan Trophes des Nations. Vooral de laatste was zeer aansprekend, want daar reden ook internationale toppers in mee. “Ik reed mee met de top van Nederland”, zegt de Nijnselnaar. “Met Frans Sigmans, Gerrit Wolsing, Peter Willems en uit België met Harrie Evers, de vader van Stefan Evers.”
In het seizoen ’74-’75 sloeg het noodlot toe. Bij een zijspanwedstrijd dook Tiny in een bocht van de motor af. Met zijn voet bleef hij in een diep spoor haken. Zij knie draaide volledig om en zou nooit meer de oude worden. Flink wat operaties ten spijt. “Ik trainde keihard om er bovenop te komen, maar In die tijd waren ze nog niet zo ver om het te kunnen repareren”, treurt Tiny nog steeds. Toch is hij ook nuchter. “Het is erg balen, maar het loopt zoals het loopt. Ik kan in ieder geval wel zeggen dat ik aan de Trophes des Nations deelgenomen heb.”
Tiny heeft in ieder geval veel indruk gemaakt. Veel toenmalige fans spreken vandaag de dag nog vol lof over de motorcrosses Tiny van Erp. Ze herinneren zich hoe bekwaam hij was in het zand. Soms kwam de durfal als laatste het bos in, om bijna iedereen in te halen voor hij er weer uit kwam. Zijn techniek was verbluffend. Toch kreeg hij het grootste compliment ooit van een Amerikaan. Tiny: “Ik reed eens een internationale wedstrijd in Italië met veel toppers aan de start. Toen ik daar jaren later terug kwam, werd ik nog herkend door een coureur uit de Verenigde Staten. Hij vond mij de beste die hij tot dan toe had zien rijden. Dat is natuurlijk wel mooi om te horen.
In zijn tijd als fulltime crosser werkte Tiny bij zijn broer Jan in de tegelhandel. Na zijn carrière in de crosswereld stortte Tiny zich vol overgave in de zakelijke wereld. Iedereen in Rooi weet hoe ver hij het geschopt heeft met TvE. Hij runde het bedrijf zoals hij zijn motor behandelde; iedere dag vol gas. Met deze instelling is de wedstrijd in Lierop opgebouwd. Misschien moet u komend weekend eens gaan kijken. Doe dan ook eens even uw ogen dicht en denk dan aan Tiny hoe hij zich gevoeld moet hebben toen hij als winnaar over de streep kwam….
