Het verhaal van een levend leslokaal

1 uur geleden Human Interest

Sint-Oedenrode - Hoeve Arbeidslust leeft. Rondom de hoeve gebeurt en leeft van alles. Dit alles mede dankzij Jacqueline de Wit. Vijf jaar geleden begon zij een bloementuin bij Hoeve Arbeidslust en dat is reden genoeg om eens te vragen hoe dat zo gelopen is. Op naar een mooi stukje Rooi.

Door: Freek Vervoort

Vijf jaar geleden begon Jacqueline met dit project. Iets wat op haar lijf geschreven stond. “Ik ben vakdocent ‘bloem’ op een MBO. Daar werk ik nu als examinator en ZZP’er. Toen ik een oproep in de krant zag staan van Hoeve Arbeidslust over ideeën voor de invulling bij de hoeve, heb ik mijn kans gegrepen om het idee van een bloementuin te opperen. Dat werd zo goed ontvangen. Na een gesprek met Roel was het eigenlijk al geregeld en kon ik aan de gang,” vertelt de enthousiaste Jacqueline. Ze verwelkomt mij bij de prachtige bloementuin waar een hoop leven in zit. Dat is het motto van Jacqueline; leven en laat leven. De natuur heeft de tijd nodig en die krijgt het hier op het erf. Er kan niets snel, als het maar leeft zoals het hoort te leven. Die tijd krijgt het hier. Jacqueline is zichtbaar trots op hetgeen dat er staat.

Na een rondleiding door de tuin, stelt ze voor om een rondje over de rest van het erf te maken. Want niet alleen voor aan de weg heeft ze een natuurtuin, ook achter het huis. Eigenlijk overal rondom Hoeve Arbeidslust wordt hard gewerkt om het nog mooier en nog meer ecologisch te maken. Dat lukt vrij aardig. Nadat we de weg overgestoken zijn, door de modder langs de paardenwei zijn gelopen, komen we aan de achterkant van het huis. “Kijk, hier hebben we nog vier grote ‘bedden’ voor bloemen. Er is van alles gezaaid, maar dat is nog niet doorgekomen. We moeten ook hier dus geduld hebben met alles wat er nog komt.”

Als ik verder om me heen kijk zie ik de hele tuin volstaan met allerlei bloemen en planten. Een rijkdom aan natuur, zover ik kan kijken. Het moge duidelijk zijn dat het rondom de vervallen boerderij echt leeft. Dat zie je en voel je.

Vanaf de bloembedden lopen we achter de schuur door, richting een andere oude schuur, waar we ook even een kijkje nemen. Het is een soort opslagruimte, met een huifkar en allerlei andere spullen. “Hier wordt van alles georganiseerd. Mijn workshops zijn wel voornamelijk buiten. Dat kan van alles zijn, maar wel gericht op de natuur. Daar is behoefte aan namelijk”, vertelt Jacqueline.

Door de kieren van de schuur kan ik de opbouw van het nieuwe scouting-gebouw zien. Want ook dat is iets wat perfect bij het plaatje rondom Hoeve Arbeidslust past. “Scouting staat ook voor natuur en bezig zijn in de natuur. Een betere plek dan deze was dus ook niet denkbaar, volgens ons. Het is daarom prachtig dat ze die schuur nu aan het opbouwen zijn en er straks nog meer mensen op deze prachtige plek rondlopen.” De nieuwe blokhut van de scouting wordt een zelfde soort schuur als op de kinderboerderij. Een dwarsdeelschuur. Deze zal later ook gebruikt gaan worden voor dagbesteding van Zorg Hoeve Arbeidslust, voor mensen met een beperking.

Nu lopen deze mensen hier ook al rond, druk bezig met allerlei klussen om de hoeve heen. Als Jacqueline en ik verder lopen, worden meerdere keren vriendelijk gegroet. “Dat is toch prachtig, als je ziet hoe zij ook bezig zijn. Ze doen hier van alles en helpen mij uiteraard ook mee in mijn tuin. Welkome versterkingen”, geeft Jacqueline aan.

Vanuit de schuur lopen we door naar de boerderijwinkel. Kneuteriger dan dit wordt het niet, dat maakt het precies zo mooi. Waar is het vertrouwen in de mens nog zo groot, dat ze vertrouwen op het feit dat mensen gewoon betalen?

We lopen het winkeltje binnen en Jacqueline begint weer te vertellen: “Dit is mijn hoekje. Ik kan mijn creativiteit hierin kwijt en deze spulletjes zijn ook te koop. Verder is hier echt van alles. Verse groentes en fruit, vlees, honing, allemaal natuurproducten. En natuurlijk is er een koffieautomaat, zodat fietsers of wandelaars even een rustmomentje kunnen pakken. Het is echt een hele fijne plek!”

Jacqueline vindt het erg mooi dat ze na een carrière in regulier beroepsonderwijs, nu haar bloemenpassie op een natuurlijke en verantwoorde wijze kan doorgeven door middel van de huidige lessen in dit levende leslokaal. Want ook bij de bloementuin geeft ze workshops en les in planten en hoe om te gaan met de natuur. “Mensen komen letterlijk van heinde en verre om hier een cursus te volgen. Alles wat we doen is met materiaal uit de natuur. Het trekt mensen aan uit heel het land. Ik heb al mensen uit Amsterdam, Zwolle en omgeving Utrecht gehad, heel bijzonder. Het zijn wel vaak mensen uit een grote stad. Die kennen de rust en natuur zoals wij die hier hebben niet. Dat maakt het extra mooi als ze hier dan aankomen. Die kijken hun ogen uit, haha!”

Jacqueline geeft nogmaals aan hoe bijzonder de plek is waar wij leven en de tijd die gegund wordt aan de natuur hier. Dat is niet overal. “In een tijd waar alles in de hoogste versnelling gaat en iedereen haast heeft, is dit prachtig. Iets de tijd geven, die het nodig heeft. Je ziet het resultaat!” Het ecologisch systeem is volgens Jacqueline dan ook van levensbelang. Niet enkel voor Hoeve Arbeidslust, maar voor de hele wereld.

Terwijl we nog even buiten staan, wijst Jacqueline naar een aantal plekken waar ogenschijnlijk ‘niks’ gebeurt. “Mensen denken vaak dat het hier rommelig is”, zegt ze lachend. “Maar juist in die stukken gebeurt het meeste. Insecten vinden er hun plek, planten krijgen de kans om zich vanzelf te ontwikkelen. Alles heeft een functie, ook al zie je dat niet meteen.” Het is een andere manier van kijken, eentje die steeds meer mensen herontdekken.

Die groeiende interesse merkt Jacqueline ook tijdens haar workshops. “Mensen willen weer voelen hoe het is om met hun handen in de aarde te zitten. Even weg van schermen, weg van drukte. Hier mogen ze vertragen.” En dat vertragen blijkt voor veel bezoekers een verademing. Waar ze eerst misschien nog wat onrustig aankomen, zie je ze gaandeweg rustiger worden. Alsof de omgeving hen als vanzelf meeneemt in het ritme van de plek.

Niet alleen bezoekers profiteren daarvan. Ook de mensen die hier in de dagbesteding werken, lijken helemaal op hun plek. Jacqueline vertelt hoe waardevol die samenwerking is. “Iedereen draagt op zijn of haar eigen manier bij. En dat maakt het zo mooi. Het gaat niet om presteren, maar om meedoen. En dat zie je terug in alles wat hier groeit en bloeit.” Die verbinding tussen mens en natuur is misschien wel de grootste kracht van Hoeve Arbeidslust. Het is geen plek waar alles perfect moet zijn, maar juist een plek waar ruimte is voor ontwikkeling, uitdagingen en groei. Net als in de natuur zelf.Wanneer ik uiteindelijk afscheid neem en nog één keer om me heen kijk, valt pas echt op hoe bijzonder deze plek is. Het is geen strak aangelegd park, geen commerciële trekpleister, maar iets veel puurder. Een plek waar verhalen ontstaan, waar mensen samenkomen en waar de natuur de hoofdrol speelt. Jacqueline zwaait me uit en gaat daarna weer verder waar ze mee bezig was. Want stilzitten is er hier eigenlijk nooit bij. Maar haast? Die is er ook niet. Alles op zijn tijd. En misschien is dat wel de belangrijkste les die Hoeve Arbeidslust ons meegeeft: dat niet alles snel hoeft, dat groei tijd kost en dat juist in die rust de mooiste dingen ontstaan.

Dit verhaal is een productie voor de Krant van Kien, een uitgave van het Land van Kien en Mediahuis Meierijstad.