TroopyCoddiwomple: wereldreis per camper eindigt in Sint-Oedenrode
Human InterestSint-Oedenrode - Tien jaar lang woonden Martijn Joosten en zijn partner Joseph in Australië toen ze twee jaar terug hun baan op zeiden om de rest van Australië te ontdekken. Met hun auto, die omgebouwd is tot camper, reden ze het hele land door. Nu is het tijd om terug te keren naar Nederland, om familie dichtbij te hebben en een nieuw hoofdstuk te beginnen. Maar eerst staat nog een ander avontuur op de planning. Via Japan, Zuid-Korea, Rusland en Mongolië leggen ze, samen met hun hondje, nog duizenden kilometers af voordat ze hun reis eindigen in Sint-Oedenrode.
Door: Robi Schoenmakers
Martijn is opgegroeid in Nederland, waar hij in Eindhoven en Amsterdam gewoond heeft. Zeventien jaar geleden vertrok hij voor zijn werk bij Philips naar Italië en kwam daarna voor een ander bedrijf in Singapore terecht. In Singapore ontmoette hij zijn partner Joseph, waarna ze samen naar Australië verhuisden. Dit besluit kwam vooral voort uit de behoefte aan iets nieuws. “Ik wilde graag wat meer avontuur, een ander soort levensstijl. Dus ik solliciteerde naar een baan in Sydney. Maar dat beviel zo goed dat we het daar tien jaar lang hebben volgehouden,” vertelt Martijn.
Na die zeventien jaar kwam nu toch het besluit om terug naar Nederland te komen. “Ik ben dus al een lange tijd weg, dus dat wordt wel een cultuurschok als ik terugkom.” Maar Martijn maakt zich daar weinig zorgen over. “Het komt goed. Familie is daar, dus dat is vooral heel gezellig.” Familie was dan ook de voornaamste reden voor deze keuze. “Mijn vader is helaas vorig jaar overleden, en dan zie je dat de dynamiek in de familie veranderd,” vertelt Martijn. “Mijn moeder is nu alleen en ook mijn broer woont daar met zijn vrouw. Mijn zusje heeft twee kleine kinderen, dus die mis je ook.” Het begon met het idee om weer naar Amsterdam te gaan, maar toch kozen ze voor Rooi. Om meer contact te hebben met familie en uit te kunnen helpen waar nodig. Een terugkeer naar Nederland leek voorheen uitgesloten voor Martijn. “Hiervoor zei ik altijd: ‘Ik ga nooit meer terug naar Nederland. Ik ga nergens meer wonen waar het kouder is dan achttien graden.’”
Vooral de vrijheid en de natuur van Australië zal gemist worden door Martijn en Joseph. Ook de vrijheid van het land namen ze niet voor lief. “Je kan daar echt twee uur rijden uit Sydney en dan heb je geen telefoon ontvangst meer en dan ben je echt volledig off grid. Ook kun je overal vrij kamperen. Dit is in Europa wat meer geregeld,” zegt Martijn. “Wat ik ook altijd mis als ik weg ben uit Australië, is dat je daar ver weg bent van alles. Van oorlogen en andere gebeurtenissen in de wereld.” Dat gevoel van vrijheid zal in Nederland minder zijn. Martijn vertelt over een fatsoenlijke baan hebben, een huis en hypotheek. “De vrijheid ga ik missen, dat je kan gaan en staan waar je wil.”
Maar Martijn ziet het ook van een andere kant, een kant met avontuur en uitdaging. Weer settelen in Nederland en opnieuw zijn leven op te bouwen. “Ik kijk nu heel anders naar Europa dan ik deed toen ik daar woonde. Buiten Europa kun je makkelijk uren rijden, in Europa doe je dat minder snel,” vertelt Martijn. Hij kijkt er dan ook naar uit om tripjes in Europa te doen. “Nederland is na zeventien jaar misschien ook een beetje als buitenland gaan voelen.” Wennen wordt het zeker, maar Martijn maakt zich geen zorgen. “Je moet het leven zelf leuk maken, dus ik weet zeker dat we het leuk gaan hebben, ook in Rooi. Het wordt gewoon een ander soort levensstijl dan dat we nu hebben.”
Voor hun terugkeer naar Nederland is nog niets definitief geregeld. “Voorheen verhuisde ik altijd via Philips, waarbij het bedrijf alles betaalde en regelde, inclusief huisvesting. Australië hebben we volledig zelf georganiseerd, en dat zal nu opnieuw moeten,” vertelt Martijn. “We kunnen altijd één of twee maanden bij mijn zusje inwonen, en dan hopen we ergens iets te huren en uiteindelijk iets te kopen. Ik heb altijd in HR gewerkt, dus ik hoop daar weer een baan in te vinden. En tegen die tijd heb ik bijna 3 jaar lang niet gewerkt en is dat natuurlijk ook wel weer leuk. Ik heb het altijd wel leuk gevonden om te werken, maar het was ook wel bewuste keuze om het tijdelijk niet te doen om wat andere dingen in het leven te ontdekken dan alleen maar werken.”
“In Australië zijn we ook gewoon op zoek gegaan naar werk. We solliciteerden bij een bar, woonden boven het café en hebben er een tijd gewerkt. We hebben dus de ervaring dat als je wil werken, er altijd wel iets te vinden is.
Voor de terugreis hebben ze de auto via een schip naar Japan laten vervoeren. Vanuit Japan reizen ze door naar Zuid-Korea. Hoelang ze daar blijven, ligt een beetje aan welke regels ze in het land handhaven. “Daarna moeten we een stukje door Rusland. En dan Mongolië, Kazachstan en dan Azerbeidzjan. Daar is momenteel oorlog in de buurt dus dat wordt nog spannend of dat conflict tegen die tijd is opgelost of niet. Maar dat zien we tegen die tijd wel.”
Martijn en Joseph bevinden zich momenteel in de buurt van Mount Fuji, waar met zo’n zes graden aardig koud is om te kamperen. Daarom warmen ze zich regelmatig even op in de sauna. Maar ondanks dat is het volgens Martijn een prachtig land. “De mensen zijn hier heel beleefd en er is heel goed eten.”
De komende tijd staat vooral in het teken van het ontdekken van nieuwe culturen en traditionele gerechten. “We hebben het enorm naar onze zin gehad de afgelopen jaren in Australië, maar overal waar je komt zie je dezelfde cultuur, dezelfde taal en hetzelfde eten. En nu is het in ieder land uitvinden hoe alles allemaal werkt. Die cultuur en het verschillende eten zijn wel de dingen waar we naar uitkijken. Om andere invloeden en andere culturen te ontdekken dan alleen Australië. Daarbij ook de mooie landschappen en nieuwe mensen ontmoeten,” vertelt Martijn. Het Youtube kanaal van het duo helpt enorm om contact te leggen met mensen. “Van de week was er iemand die ons op internet had gezien die fan is van de auto’s die wij rijden. Hij heeft toen tweehonderd kilometer gereden om ons hier rond te toeren. Zo zie je dingen die je in je eentje nooit zou ontdekken.” Daarbij helpt de hond ook zeker met het maken van contact. “Dan komen ze de hond aaien en heb je toch weer een gesprek, ook al spreken mensen niet echt goed Engels hier.”
Achter op de auto staat de naam van het kanaal en een Qr-code waarbij je naar de platformen gestuurd wordt. “Het begon als naslag werk voor onszelf en voor familie om te volgen, maar inmiddels zijn er meer geïnteresseerden.” Het kanaal heet Troopycoddiwomple. Coddiwomple betekent ‘To travel purposefully towards an unkown or vague destination.’ Troopy is de Australische bijnaam van de auto (Toyota LandCruiser Troop Carrier).
Als alles onderweg goed verloopt, hopen ze met de kerst in Nederland bij familie te zijn. Maar hoelang het stel van plan is in Nederland te blijven, durft Martijn niet te zeggen. “We willen de auto houden en dan misschien in de toekomst naar Canada of Zuid-Amerika. Maar dat zien we dan wel weer. De komende paar jaar zijn we in Rooi.”
