Humor doet leven

Sint-Oedenrode - Wat er 100 jaar geleden allemaal gebeurde, zullen niet veel mensen weten. Wat als een paal boven water staat is dat op 23 mei 1925 mevrouw Edith Wenstedt-Eijsermans werd geboren. Dat maakt haar 100 jaar en dat werd afgelopen weekend gevierd.  

Door: Freek Vervoort 

Inmiddels is mevrouw Wenstedt sinds twee jaar woonachtig in Veghel, in verzorgingshuis De Meierij. In de 68 jaren hiervoor woonde zij in Sint-Oedenrode op verschillende plekken. Als vrouw van de dokter was ze druk. “Wij waren altijd bezig. Ik hielp als doktersassistente en we hadden een apotheek in de huisartsenpraktijk. Toen mijn man hiermee stopte, nam onze zoon de praktijk over. Daar sprong ik af en toe nog bij als het nodig was”, begint de vief ogende Wenstedt te vertellen.  

We zitten in de grote zaal van het verzorgingstehuis. Op mijn weg naar haar kamer, komt ze mij tegemoet gelopen om plaats te nemen op haar vaste plek in de grote zaal. “Ik ben nog niet van plan om te gaan hoor. Daarvoor is het leven veel te leuk”, speelt mevrouw mij toe. In deze zaal is ook haar verjaardag gevierd met alle genodigden. “Dat was heel erg leuk en bijzonder, ik heb genoten. Er waren zo’n tachtig mensen aanwezig en het personeel heeft voor me gezongen. Gelukkig hebben ze mij de tekst gegeven, want ik verstond het allemaal niet. Ik ben doof aan één oor”, grapt ze. Ook haar zicht is snel achteruit gegaan, waardoor ze maar met één oog ziet.  

Op dat moment komt Toon binnen, een oud-bewoner van het verzorgingstehuis. Hij komt mevrouw even feliciteren op zijn weg naar huis. Er volgt een kort gesprek waarin Wenstedt vraagt naar de leeftijd van Toon. “In augustus word ik 84”, zegt hij. Wenstedt draait zich om naar mij en fluistert: “Dat is nog een broekie, haha.” Met de humor zit het nog altijd goed, blijkt ook als Toon weer naar huis gaat. “Goh, als u 100 wordt dan nodigt u mij toch wel uit op uw feestje?” Toon bevestigt dit met een grote glimlach op zijn gezicht.  

Naast het grote feest op vrijdag, is er op zondag nog een samenkomen bij de Helden van Kien. Daar is deze bijzondere verjaardag in de middag nogmaals gevierd met familie. Samen met onder andere haar drie kinderen, vier kleinkinderen en achterkleinkind hebben zij geluncht. “Het was heel erg fijn en overweldigend wat er allemaal geregeld is voor me. Daar ben ik blij mee. Zelf vind ik het niet zo bijzonder om 100 te worden, je moet gewoon blijven ademen. Wel ben ik de eerste hier in het verzorgingstehuis. Nu ben ik dus nog een beetje bijzonder, maar dat zal veranderen als er meerdere mensen 100 worden.”

Ondanks haar uitzonderlijke leeftijd, staat mevrouw Wenstedt nog volop in het leven. “Ik heb hier en daar wel wat mankementen, maar nu ik hier gewend ben is het heel fijn allemaal. Hopelijk zijn mij nog vele jaren gegund”, sluit ze opgetogen af.  

Lees ook

Een mooie Ollandse koersdag