Van Sint-Oedenrode naar Sardinië: Het verhaal van Ans van Griensven
Human InterestSint-Oedenrode/Sardinië - Veel Rooienaren hebben hun weg naar het buitenland gevonden, of het nu voor een korte tijd is of voor altijd. Ans van Griensven is daar een voorbeeld van. Na jarenlang het bruisende café Sint Joris te hebben gerund in Sint-Oedenrode, besloot ze in 1997 een nieuw avontuur te beginnen op het Italiaanse eiland Sardinië.
Ans van Griensven is een bekende verschijning in Sint-Oedenrode, waar ze met veel plezier Café Sint Joris leidde. Dit café was jarenlang het bruisende hart van het dorp. “Het was een plek waar mensen samenkwamen en gezelligheid centraal stond,” herinnert Ans zich met een warme glimlach. De kermis en carnaval waren altijd hoogtepunten, waarbij het café met hulp van haar zoon en zijn vrienden een levendig middelpunt was. “In die periodes was de hut te klein”, lacht Ans.
In 1988 bezocht Ans voor het eerst Sardinië. Wat begon als een vakantie, groeide uit tot een levensveranderende ervaring toen ze er een bijzondere vriendschappen sloot en iemand ontmoette die haar leven zou beïnvloeden. In de jaren die volgden, verhuurde ze het restaurantgedeelte van haar café aan een Griek, terwijl ze zelf de achterste ruimte omtoverde tot een café met twee biljarts en een vergaderruimte. “Het was altijd druk, maar met de hulp van familie en vrienden kwam alles goed,” zegt Ans. De gezelligheid en het harde werk maakten het café tot een geliefde ontmoetingsplek, in die tijd beter bekend als Dansen bij Anse.
Na de moeilijke beslissing om in 1997 het café te verkopen, volgde Ans haar hart en verhuisde ze naar Sardinië. “Het was een ingrijpende verandering. De taal en cultuur waren nieuw en soms uitdagend,” vertelt ze. Ondanks de aanvankelijke moeilijkheden wist ze zich snel aan te passen aan haar nieuwe omgeving. “De warmte van de mensen en de schoonheid van het landschap hielpen me enorm,” voegt ze toe.
Nu geniet Ans volop van haar leven op Sardinië. “Het is heerlijk hier, hoewel ik regelmatig terugkeer naar Sint-Oedenrode om oude vrienden te zien,” zegt ze met een glimlach. Toch mist ze de dagelijkse ontmoetingen en de nabijheid van vrienden uit haar vroegere leven. “Dat gemis voel je echt, vooral als je zo ver weg woont,” geeft ze eerlijk toe.
