Het is mooi geweest!

Sint-Oedenrode - Ook aan mijn werkzaamheden komt ‘n eind. Uiteraard met een goed gevoel.

Door: Ron de Laat, tandarts

Mijn start als tandarts was begin ’83 in Sint-Oedenrode. Ik had net mijn dienstplicht als tandarts afgerond en was naarstig op zoek naar een vestigingsplaats. In die jaren was dat wel erg spannend met een dreigend tandartsoverschot.

Op de Oranje Nassaulaan nam ik een klein stukje praktijk over van een collega. Die had zijn dubbele garage verbouwd tot tijdelijke praktijk om later naar iets meer officieels te gaan.

In het begin stond ik met mijn partner (later mijn vrouw) regelmatig tegen de verwarming te wachten op de volgende klant. Totdat collega Susante senior besloot er mee op te houden. Daarna werd het heel druk en het wachten tegen de verwarming was afgelopen.

In die tijdelijke praktijk heb ik het tenslotte nog dertien jaar volgehouden. In die jaren werden er drie kinderen geboren en zowel de praktijk als het huis werden te klein. Aan de Lindendijk werd naast het prachtige huis een nieuwe praktijk gebouwd. En toen kwamen de jaren dat het allemaal snel ging. Tenminste, dat lijkt, als je zo terugkijkt.

Met het zicht op pensioen halverwege ’22 besloot ik de praktijk te verhuizen naar praktijk Tandzorg de Rooij van echtpaar De Rooij. Halverwege dit jaar heb ik mijn veertig jaar als tandarts in Sint-Oedenrode kunnen vieren met mijn gezin. Het is fijn om te horen dat veel mensen het jammer vinden dat ik er mee ga stoppen. Dat zegt veel over het vertrouwen en het veilig voelen. Daarnaast besef ik heel goed dat ik niet ieders vriend heb kunnen zijn.

Ik kijk samen met mijn vrouw met veel genoegen terug op mijn/onze werkzame periode in dit prachtige dorp. Hopelijk bereik ik op deze manier een heel groot deel van mijn klantenkring die ik vooral toch wil bedanken voor het gestelde vertrouwen. Ik ga er vanuit dat de tandheelkundige zorg bij Tandzorg de Rooij de mensen ook weer jarenlang vooruit kan helpen.

Ik kan het ook niet nalaten hierbij mijn grote dank uit te spreken aan de dames die het aan de stoel zolang met mij hebben uitgehouden. In vogelvlucht: Karin, Nicolette, Jolanda, Martine, Anja en uiteraard Lisette die ruim twintig jaar naast mij heeft gestaan.

Vanaf november ga ik ergens anders gaatjes vullen, zoals u op de rechter foto kunt zien.