Gijs en het verhaal van de “gouden” munt

Sint-Oedenrode - Na het vinden van een munt belandde Gijs van Dijk in een kleine emotionele achtbaan. Eerst opgewonden door het vinden van een bijzonder muntstuk, in extase toen hij las dat deze 2000 euro waard zou zijn en daarna de tranen…

De eerste maandag na de carnavalsvakantie, op maandag 27 februari, trok Gijs met opa Ben van Acht het veld in. In de buurt van het ouderlijk huis van Ben kamde Gijs flink wat meters uit met zijn metaaldetector. Plotseling hadden ze ‘beet’ en zo lag er bij de jongeling ineens een munt in zijn hand. Opa Ben had al vrij snel in de gaten dat het om de Oda-munt ging. Na enig speurwerk op internet kwamen ze uit bij een filmpje van Omroep Meierij en een artikel van DeMooiRooiKrant. Eind 2020 werd Bosschenaar Danny van ’t Zand in het bestuurscentrum van Meierijstad ontvangen omdat hij ook zo’n munt had gevonden. Kunstenares Dinie Besems, de bedenker van het Oda-munt project, had de eer om een “gouden” exemplaar van de gemeente aan te bieden. Voor de plaatselijke pers vertelde ze vol trots over de Oda-munt en dat personen die hem vinden deze dus mogen inruilen bij de gemeente. In 2010 zijn er honderd munten verstopt in Sint-Oedenrode. “De vinder krijgt er een gouden exemplaar voor terug, ter waarde van 2000 euro”, sprak de kunstenares in ongeveer die bewoordingen op de camera van Omroep Meierij. Dat filmpje zag Gijs ook en dus sprong hij een gat in de lucht. ‘Dan kan ik mooi een nieuwe metaaldetector kopen’, dacht hij.

Zilveren exemplaar
Samen met moeder Marjon stuurde Gijs een mail naar de gemeente. Hij wilde natuurlijk maar wat graag zijn gouden munt op komen halen. Er ging even overheen, dus uiteindelijk gingen ze zelf naar het burgerloket van de gemeente Meierijstad. Daar is het project niet bij iedereen bekend, maar uiteindelijk had Gijs zijn munt te pakken. Het duurde niet lang of hij zat in de stoel bij juwelier Opaal. Daar spatte zijn droom uiteen toen de juwelier hem vertelde dat het om een zilveren exemplaar ging. Na een kleine berekening van de marktwaarde kwam Opaal uit op ongeveer 18 euro. De tranen vloeide rijkelijk, vooral omdat Gijs zich misleid voelde. Op het filmpje en in de krant werd toch echt verteld dat de munt een waarde zou hebben van 2000 euro.

Kunstwaarde
Toen MooiRooi enkele weken later lucht kreeg van het voorval ging het via internet op zoek naar kunstenares Besems. Ze nam de telefoon op en bagatelliseerde haar uitspraken meteen. “Ik bedoelde de kunstwaarde, dat is iets heel anders”, verklaarde ze. Toch is dat niet wat ze destijds aan de pers vertelde en dus zinden MooiRooi en Omroep Meierij op een rectificatie. Daar had Harrie van den Brand namens Kunststichting Meierijstad ook wel oren naar, want anders wordt de volgende vinder wederom op een dwaalspoor gezet. Hij pakte de handschoen op en regelde een samenkomst in restaurant de Gouden Leeuw. Daar mocht Gijs voor de media nog eens zijn woordje doen en ook aan het adres van de kunststichting uitte de tiener zijn ongenoegen. Harrie luisterde aandachtig en hij bleek voor Gijs passende giften bij te hebben, toen bleek dat de eerlijke vinder duidelijk veel wist van de plaatselijke kunst. Van Harrie kreeg Gijs het interessante boekwerk ‘Terugwandelen door het Roois landschap’ en een enveloppe met een bijdrage. “Hier kun je geen metaaldetector van kopen, maar het helpt je wel op weg”, zei hij tegen de jongeman.

Gijs was er duidelijk blij mee. Maar toen door het gezelschap werd gesproken over de term kunstwaarde ging bij hem een lichtje branden. De munt die hij had ingeleverd zou wel eens meer waard kunnen worden door de jaren heen dan het gekregen exemplaar. “Dan wil ik hem graag terug”, grapte hij adrem. ‘Gijs en het verhaal van de “gouden” munt’ zou zomaar de titel van een stripboek kunnen zijn, maar in dit geval is het echt gebeurd. Toch klopt er iets niet aan de kop. Van ‘gouden munt’ kan beter ‘vergulde munt’ gemaakt worden om nog meer teleurstellingen te voorkomen.