Een klein woord met een groot effect

Sint-Oedenrode - Een klein woord, enkel zes letters, maar met zoveel effect. Nu anderhalf jaar geleden, kwam ze in een sneltrein terecht en begon haar gevecht. Alles ging door en door. En ja, je leven, je familie daar ga je voor. Geen tijd om na te denken of even bij te tanken. Geen tijd om erbij stil te staan, maar strijden tegen de kanker.

Door: Caroline van der Linden

Het leven lachte haar toe, tot ze te horen kreeg dat ze borstkanker had. Voor onze krant doet één van onze Rooise inwoners* ter afsluiting van de borstkankermaand anoniem verslag van wat ze meemaakte.

,,Getrouwd en inmiddels een zoontje van twee zaten we op een grote blauwe wolk”, vertelt ze. ,,Volop bezig met de voorbereidingen voor de eerste verjaardag van onze zoon. Intens genoten van zijn eerste levensjaar totdat ik een verdikking voelde in mijn borst. Niks geks waardoor ik dacht dat het fout zat, maar intuïtief maakte ik toch een afspraak bij de huisarts om het te laten checken. De huisarts wilde dat ik voor de zekerheid even naar het ziekenhuis ging. Een paar dagen later reed ik nietsvermoedend naar het Maxima Medisch Centrum toe. Daar kwam al snel iets anders uit dan ik had verwacht. 

De rollercoaster begon. Je kent het van verhalen, je komt in een achtbaan en je leven wordt overgenomen, dit bleek compleet waar te zijn. Ik kreeg een mammografie en direct daarna een echo. Een standaard procedure, maar ze hadden natuurlijk wel gezien waarvoor ik kwam. De radioloog zei dat ik iemand moest gaan bellen. Hoezo moet ik iemand gaan bellen, vroeg ik hem nog heel naïef.” ,,Je moet er rekening mee houden dat het niet goed is”, zei hij. Het verzorgend personeel was lief. Samen met mijn man, die inmiddels naar het ziekenhuis gekomen was, liepen we naar het borstcentrum. Ik keek om me heen en zag alleen de woorden oncologie en kanker. Ik dacht wat doe ik hier? We hadden een bruisend leven; ik was 33, een baby, een fijne familie, een grote vriendengroep en allebei een mooie baan. Volop in het leven. Het was te surrealistisch om daar te zitten. Al snel kregen we het eerste gesprek. Twee kanten kon het uitvallen. Maar houd er rekening mee, het gaat om borstkanker. Je bent er wel vroeg bij en de tumor is nog klein”, zei de arts. ,,Ze vonden het zelfs wonderbaarlijk dat ik het zelf had opgemerkt. Ik controleerde gelukkig met regelmaat. Ik zou geopereerd worden met een vervolgtraject, preventief omwille van mijn leeftijd. Er werd wel meer gezegd, maar ik hoorde het maar half. 

*De echte naam is bekend bij de redactie

Lees woensdag verder in DeMooiRooiKrant