Natte moorden
CultuurSint-Oedenrode - Op 24 april werd de serie literaire lezingen van het RKK van dit seizoen in samenwerking met onze boekhandel afgesloten met Mathijs Deen. Hij wilde weten wie van de aanwezigen in de Knoptoren zijn boeken kenden. Lang niet alle vingers gingen omhoog. Zelf heb ik het eerste deel van zijn serie Waddenthrillers als voorbereiding op deze avond gelezen. Ik kende zijn naam niet. Geen wonder, want ik ben niet zo van de detectives. Gek, want het boek dat ik kocht, is al de achttiende druk. Er houden dus heel veel mensen van Liewe Cupido, alias ‘De Hollander’, de rechercheur van dienst. Deen is dus gewoon heel bekend door zijn speurder. De naam Maigret kent ook iedereen, zelfs als je niet van detectives houdt.
Door: Emmy van Haastrecht
Mathijs Deen had altijd al een bijzondere band met de Wadden en heeft er in 2013 een veelgeprezen non-fictieboek over geschreven. Die liefde voor de eilanden begon op zijn achtste, toen het gezin Deen op advies van de huisarts naar Vlieland ging om de zieke longen van zijn broer lucht te geven. ‘Vlieland is wel aardig,’ had de huisarts gezegd.’ Dat vonden ze bij het gezin Deen ook en ze keerden jaarlijks terug, zelfs lang nadat het voor de longen van zijn broer niet meer per se nodig was. ‘De treurigheid van het alledaagse wordt op de eilanden opgenomen in iets groters. Zo begon jaarlijks een reis naar en van “het Paradijs”‘, vertelt Deen. De Duitse uitgever van zijn waddenboek, die gespecialiseerd is in boeken die zich op of aan zee afspelen, kwam op een dag met een voorstel: ‘Een Krimi, dat lijkt me nou echt wat voor jou om te schrijven.’ ‘Nee, ik ben helemaal niet van dat genre. Ik lees nooit thrillers. Natte moorden verzinnen, mij niet gezien.’ Het werd uiteindelijk toch een ‘ja’. Vrijdagavond nam Deen ons mee in de ontstaansgeschiedenis van het verhaal en zijn personages. Wat kan die man vertellen! Over vissers, lichtschepen, meeuwen, wadlopers, peilstokken. Liewe Cupido is een man van weinig woorden met een hoge begaafdheid als het gaat om combineren en deduceren.
Juist dit weekend schrijven alle kranten over Mathijs Deen want deel 5, ‘De Visser’, is net uit. Dan stopt de reeks. ‘We zullen je missen,’ zeggen de collega’s bij het afscheid van Liewe, lees ik. Over een tijdje hoop ik dat ook te kunnen zeggen, want nadat ik de verhalenverteller Mathijs Deen aan het woord heb gehoord, en één deel van zijn fameuze serie over zijn speurder heb gelezen, ben ik compleet verslingerd aan deze romans. En
natuurlijk wil ik weten hoe hij de kwestie over de vader van Liewe, die ‘op zee bleef’, oplost. Als je niet van thrillers houdt en ze zo kan schrijven als Mathijs Deen doet, is het geen wonder dat hij meer dan 100.000 lezers heeft. Sinds vrijdag huppelt er weer één meer mee. Jammer alleen, dat Mathijs zo in beslag werd genomen door de fans in de Knoptoren, dat een handtekening in mijn boek er niet van kwam.
