Splinter Chabot, rap en knap

Sint-Oedenrode - Een man die mensen gemakkelijk voor zich inneemt, zo komt presentator Splinter Chabot via het televisiescherm op mij over. Zou hij zich in de Rooise Knoptoren - als schrijver van bijzondere boeken - ook zo aardig presenteren? De literatuurgroep van Roois Kultuur Kontakt heeft met deze telg van de familie Chabot een bekende naam binnengehengeld.

Door: Ineke Bekkers

Op 14 november was hij daar. Met zijn boeken, zoals het bekende autobiografische Confettiregen. Zulke boeken worden vaak door jongeren gelezen en dat helpt ze als ze soms ‘worstelen met donkerte’, bij hun coming out, weet Splinter die heel open is over zijn geaardheid. Maar er is veel meer wat hij meebrengt. Want Splinter is een rappe en knappe verteller. Razendsnel reageert hij op vragen van Dorrit van Besouw met kwinkslagen en grappige anekdotes. Vertellen zit hem in het bloed.

Ondanks de humor waar veel van zijn woorden in verpakt worden hebben we te maken met een serieuze en gevoelige man. Hij schrijft vanuit het gevoel van zijn personages waar hij zich helemaal in inleeft. Een schrijfopleiding heeft hij niet; zijn vader, Bart Chabot, vertelde hem dat hij vooral veel moest lezen. En schrijven is vooral schaamteloos durven, heeft Splinter geleerd. Niet bedenken wat iemand anders ervan vindt, alleen dan vind je je eigen stem. Schrijven geeft een mens vrijheid.

Een schrijfdag begint hij het liefst met verse hersens. Een hoofd dat nog niet vol zit met prikkels van de dag. Maar er zijn ook veel dagen dat hij met andere zaken bezig is. Politiek, het presenteren van programma’s zoals Het Binnenhof, bezoek aan scholen om zijn positieve verhaal te vertellen. Omdat hij vaak nieuwe woorden samenstelt zei een veertienjarig meisje hem dat hij kan toveren met taal. Hij vindt het fijn dat hij op die manier jongeren inspireert om ook met taal bezig te zijn.

Hoe hij denkt over het gebruiken van AI komt ook ter sprake. Splinter wil er hooguit iets interessants mee opzoeken. Het kader van het boek is dan al klaar. Liever gaat hij naar plekken om zelf te kijken en te voelen hoe hij zaken in een boek kan verwerken. De oudheid van Rome, de bergen van Zwitserland en in de sneeuw in Scandinavië. Daar voelde hij bijvoorbeeld ook wat angst met hem doet. In de natuur kun je je klein voelen.

AI gebruikt hij ook liever niet omdat je dan de ziel mist. En laat dat nou precies zijn waarom de bezoekers hier zo’n leuke avond hebben, want je moet Splinter Chabot gewoon zien sprankelen en horen vertellen, de sfeer proeven. Dat is wat echte mensen kunnen. Tenslotte noteer ik: Splinter Chabot, een bijzonder mens van vlees en bloed, een aansprekende schrijver die net dat stapje meer zet, met de Brabantse toevoeging, gewoon ‘een goeie gast’!