Het koor Polyhymnia in actie.
Het koor Polyhymnia in actie. Foto: Jac Naus

Joy to the world

Cultuur

Sint-Oedenrode - Als ik zondag de Martinuskerk binnen kom, word ik al blij als ik de goede opkomst zie. Ook het thuisfront, familie, vrienden en kennissen van de zangers van Polyhymnia hebben weer zin in een kerstconcert. Twee jaar onthouding heeft het verlangen doen groeien. Dik ingepakt vanwege de kou verheugen we ons op de muziek die komen gaat.

Door: Margreet Geevers-Offermans

Om 13.00 uur stelt dirigente Nicole Friedrich-Krijnen zich op voor haar koor. De dames en heren in, zoals dat heet, stemmig zwart met als glorieus accent een gouden roos/gouden strikje kijken Nicole verwachtingsvol aan en dan mag na twee jaar weer voor publiek gezongen worden: Joy to the world! De vreugde om te zingen spat ervan af.
Nicole is als dirigent een feest om naar te kijken: met prachtige handgebaren, subtiele maar niet mis te verstane aanwijzingen leidt ze haar koor door een heerlijk muzikaal kerstlandschap. Het publiek geniet van een serie van acht kerstliederen uit verschillende taalgebieden. Ik realiseer me hoe bijzonder het eigenlijk is wat we al luisterend meemaken. Immers een koor dat bestaat uit zoveel individuen als er zangers zijn weet toch zo eensgezind alle stemmen samen te smeden tot één lied. Echt waar: Joy to the world.
Als intermezzo had Nicole haar oud-leerling Femke Chu geprogrammeerd. Femke studeert nog aan het conservatorium van Den Haag. Maar na het aanhoren van haar vioolsolo, de Fantasie no1 uit de 12 TWV 40:14 van G.Ph.Telemann, kan het publiek instemmen met de lovende woorden waarmee Nicole haar introduceerde: “Wij zullen vast nog veel van haar horen.”
Na het prachtige vioolspel van Femke Chu laat Polyhymnia ons genieten van een tweede blok kerstliederen. Om het luisterend oor nog meer plezier te doen hadden Nicole en het koor ervoor gekozen om de pianist Jos Friedrich enkele nummers op de vleugel te laten begeleiden. Met het aloude Stille Nacht sluit Polyhymnia dit kerstconcert af. Maar het is niet die melodie die in mijn hoofd nog rondzingt als ik de Martinuskerk verlaat. Nee, ik neurie als ik tevreden naar huis loop: Joy to the world.

Afbeelding