De doorbraak bij PSV van krantenkoerier Gerrie Dijkstra
Roois nieuwsSint-Oedenrode - De cyclus van DeMooiRooiKrant is mooi om uit te diepen. Van verhalen tot advertenties, alles samengevoegd naar de drukker en uiteindelijk door de bezorgers in de brievenbus. Toch zit er nog een schakel tussen: Van Luijt Verspreidingen uit Oirschot. Zij zorgen er trouw voor dat de kranten iedere week in alle vroegte worden opgehaald bij de drukkerij van Janssen Pers in Gennip. Gerrie Dijkstra is de persoon die dat voor ze doet. Het blijkt een man met een verhaal en zelfs met een eigen Wikipedia-pagina.
Door: Jeroen van de Sande
In de eerste paar weken dat Gerrie zijn flitsende bus bij Mediahuis Meierijstad parkeerde om de nieuwste editie te brengen, bleef het bij een beleefd praatje over en weer. Maar op een gegeven moment leerde hij de mensen van MooiRooi beter kennen én andersom. Voetbal is dan altijd een mooie graadmeter. Meestal werkt het verbindend in deze regio. Soms ook niet. Bij Gerrie was dat gelukkig wel het geval. De Veldhovenaar is namelijk niet alleen fan van PSV, hij heeft er zelfs gespeeld. In de jaren ’70 bikkelde hij met mannen als Berry van Aerle, Willy van der Kuijlen en de gebroeders Van de Kerkhof.
“Ik speelde bij UNA toen Jan Reker voor de deur stond. Ik was 11 jaar. Of ik bij PSV wilde komen spelen. Dat mocht niet van mijn ouders. Het jaar erop kwam Reker weer en mocht het wéér niet. Op mijn 13e kwam Reker voor de allerlaatste keer. Dat zei hij heel duidelijk. Toen heb ik het min of meer afgedwongen”, lacht Gerrie. “Dat ik niet mocht had met bescheidenheid te maken. Dat brak me later een klein beetje op.” Hij weet zich alles nog heel goed te herinneren, want het was voor hem een heel bijzondere tijd. De voormalige middenvelder was een echte diesel. “Ik bleef maar gaan, lopen, lopen en nog eens lopen. Toen ik 17 was en ik voor het eerst mee mocht trainen met het eerste deden we de Coopertest. Ik liep vooraan met Michel Valke. Dat maakte wel indruk.” Gerrie speelde in vertegenwoordigende jeugdelftallen van Nederland en brak langzaam door in de selectie bij PSV. Zijn debuut? Thuis tegen Ajax! Gerrie maakte Peter Boeve het leven zuur, maar andersom gebeurde dat ook, want door een overtreding van de Ajacied brak Gerrie zijn kuitbeen. Toch was dat niet de reden dat de échte doorbraak uitbleef. Dat had meer met Rene van de Kerkhof te maken. “Hij zou eigenlijk weg gaan. Ik stond op zijn plek. Toen hij uiteindelijk toch bleef, was ik mijn plaats kwijt. Dat merkte ik al een beetje toen Willy de bal amper nog naar mij speelde.” Gerrie kan er wel om lachen. “Zo werkt dat nu eenmaal.”
Na even doorvragen wordt duidelijk dat Gerrie er natuurlijk wel stevig om heeft gebaald. Dergelijke momenten kunnen een carrière maken of breken. Zo werkt dat vandaag de dag nog steeds. Gerrie speelde veel wedstrijden in het tweede van de beste club van Nederland, maar koos op een gegeven moment eieren voor zijn geld. “Helmond Sport ging in 1982 naar de Eredivisie en vroeg mij om bij hen te komen. Ik heb daar tot 1984 gespeeld en daarna ben ik naar Willem II verhuisd. Bij allebei de clubs heb ik heel mooie jaren gehad”, vertelt de bezorger trots. Na de jaren in Tilburg en bij de kattenmeppers trok een club uit België aan hem. Het werd Dessel Sport, een vereniging die in de hogere regionen van het amateurvoetbal speelde. “We gingen naar een café met de voorzitter. Ik had op een bierviltje geschreven wat ik wilde hebben. Hij keek en zei meteen ja. Shit, dacht ik. Ja, ik had meer moeten vragen.” In totaal voetbalde Gerrie zo’n zeven jaar in België. Ook een tijd die hij niet had willen missen.
Inmiddels maakt de liefhebber zijn uren als bezorger en is hij houder van een eigen kledingkraam waar hij braderieën in de regio mee bezoekt. Dat krijg je als je niet uit de tijd komt van het grote geld. Gerrie heeft er geen gouden bergen aan overgehouden of een luxe villa, maar wel waardevolle herinneringen. Eentje haalt hij uit zijn broekzak, een prachtige spelerskaart met Gerrie volledig in PSV-tenue. De andere zit in zijn hoofd. “Ik heb eens met PSV in een vol Azteken stadion tegen Mexico gespeeld. Tegen Hugo Sanchez, oud-speler van Real Madrid. Dat was echt heel indrukwekkend.”
