Bioloog of schrijver

Sint-Oedenrode - Pompoenen. Je denkt er weinig over na als je de variatie en de kleuren bewondert. Erwten, het zijn maar gewoon van die groene peulvruchten als ze tijdens de maaltijd op tafel komen. Mariken Heitman schrijft in haar boek Wormmaan over het kweken en veredelen van erwtenrassen en pompoenen. Is ze bioloog, tuinder of schrijver? Of combineert ze het beste en interessantste van die werelden? En wat zegt die combinatie over de manier waarop zij zelf in het leven staat? Daarover is vast ook genoeg te vertellen.

Door: Ineke Bekkers

Mariken Heitman was voor haar lezing op vrijdag 3 februari in de Knoptoren, op uitnodiging van Roois Kultuur Kontakt. Nadat ik onlangs in het boek Wormmaan begonnen was, had ik de indruk dat ze een echte wetenschapper en denker is en iemand die mooie zinnen kan formuleren. Maar spreken blijkt ze ook goed te kunnen. Ze praat nadenkend over haar onderzoeksproject.

De hoofdpersoon in haar boek is Elke, een zaadveredelaar die naar een Waddeneiland gaat. Het boek gaat onder meer over hoe mensen, in de relatief korte tijd dat ze op aarde leven, zich vasthouden aan hun eigen werkelijkheid en op alles invloed willen uitoefenen. Nieuwe plantenrassen ontwikkelen. Wilde oerdieren terugfokken en ze vervolgens geen kans willen geven om wild te zijn door ze achter stevige hekken te zetten. Iets om over na te denken.

Er zijn verschillende verhaallijnen die knap met elkaar verweven zijn. Zo maakt de schrijver allerlei kleine uitstapjes, van het allereerste begin van de landbouw waar al een eerste selectie van granen plaatsvond, tot de onmiskenbare invloed van leven op een eiland voor dieren. Zo ontwikkelen dieren die leven op een eiland zich anders dan op het vasteland.

Er komt daar een dwergolifant voor en juist enorme leguanen en reuzenratten bijvoorbeeld. Voor roofdieren is daar niet genoeg voedsel te vinden. Want het gaat volgens Mariken vooral om de context waarin die dieren leven. Maar dat geldt ook voor ons. Mensen voelen zich in hun vrijheid beknot omdat hun omgeving allerlei dingen van ze verlangt. Dit raakt ze in hun oorsprong. In hun identiteit. Het verhaal is een zoektocht.

Na de pauze zijn er vooral vragen over identiteit, of het lukt als mens om terug te gaan naar je oorsprong. Om tot een beter zelfinzicht te komen. Ook bij de schrijver zelf is daarover twijfel. Of het extra druk legt op de schrijver nu ze voor het boek Wormmaan de Libris prijs heeft ontvangen is voor haar niet zo van belang. Mariken is alweer vol goede moed met een nieuw boek bezig.

De samenwerking van Mariken Heitman met RKK kan vruchtbaar genoemd worden. In Rooi zijn er wellicht deze avond nieuwe zaadjes geplant om over onze wereld en over levensvragen na te denken.