De nieuwe stadsdichter stelt zich voor
Regionieuws RegionieuwsMeierijstad - Brandon Versantvoort is de nieuwe stadsdichter van Meierijstad. De 31-jarige Versantvoort werd tijdens Fabriek Magnifique voorgesteld aan het grote publiek. Maar wie is Brandon eigenlijk en wat wil hij bereiken met het stadsdichterschap. Wij spraken hem over zijn eerste stapjes als dichter, een mislukte schoolcarrière en zijn rol als stadsdichter.
Door: Ties van Dooren
Het is vrijdag 5 juli. Rond de klok van 20.00 uur vliegt Versantvoort vrienden en familie in de armen. Wethouder Menno Roozendaal heeft hem net aangekondigd als nieuwe stadsdichter van Meierijstad. Trillend van spanning en euforie beklimt de kersverse stadsdichter het kleine podiumpje in de Bibliotheektuin. Netjes spreek hij het publiek toe: “Ik was heel erg gespannen en ik had gehoopt dat dit nu voorbij zou zijn….Maar dat is dus niet het geval. Wat moet ik zeggen....”, stamelt hij. Versantvoort richt zich tot de jury: “Dankjewel dat jullie mij gekozen hebben.” Op het moment dat de nieuwe stadsdichter verder wil gaan met zijn dankwoord roept Sonja van den Heuvel van de bibliotheek vanachter de coulissen dat Versantvoort zijn gedicht nog een keertje moet voordragen. Versantvoort begint vol overgave, maar halverwege is hij de tekst kwijt. De vlak daarvoor afgetreden stadsdichter Rick Terwindt komt aangesneld met het notitieboekje van Versantvoort. “Daar staat het gedicht niet in. Dat boekje is alleen voor de sier”, lacht hij. De Veghelaar wacht een paar seconden en begint opnieuw. Dit keer gaat het wel goed. Onder luid applaus loopt hij terug naar zijn vrienden en familie. Twee weken later zit Versantvoort in alle rust aan een picknicktafel op de Keldonkse zorgboerderij van zijn ouders. Om hem heen dartelen vier honden en één uit de ren ontsnapte kip. Hier voelt hij zich thuis.
Tijdens de onthulling ontstond er wat onduidelijkheid over waar jij nu precies vandaan komt. Waar kom je vandaan?
“Ik ben geboren in Tilburg, maar daar kan ik niks aan doen. Schrijf dat zo maar op. Vervolgens heb ik vier jaar in de Oranjewijk gewoond en daarna op het Moerven. Ik heb op de Bundersschool gezeten en het Zwijsen College. Ik ben dus opgegroeid in Veghel en woon inmiddels inderdaad in Den Bosch. Mijn ouders hebben een zorgboerderij in Keldonk. Het is voor mij de fijnste en mooiste plek van Meierijstad. Dat heb ik destijds ook tegen de jury verteld, daar komt het misverstand waarschijnlijk vandaan. Den Bosch is een mooie stad en ik studeer daar momenteel Toegepaste Biologie op de HAS. Dat bevalt goed. Ik hoop later iets te gaan doen met plantenveredeling of aquatische ecologie. Overigens moet ik eerlijk bekennen dat mijn schoolcarrière daarvoor niet heel succesvol is geweest. Ik ben van het Zwijsen College afgetrapt. Daarna ben ik naar De Leijgraaf gegaan, maar die heb ik niet afgemaakt. In die tijd vond ik plezier maken belangrijker dan serieus doen. Ik had overal schijt aan, nu doe ik enkel nog alsof. Ik heb eerst heel erg van het leven genoten en ben pas daarna verstandiger geworden, laten we het daar maar op houden.”
Wanneer heb je besloten om te solliciteren stadsdichter van Meierijstad?
“Ik ben al een aantal jaar bezig met poëzie en spoken word. De laatste anderhalf jaar, na mijn deelname aan Poetry Circle, een stuk intensiever. Daarin word je een half jaar begeleid door professionele coaches en andere gelijkgestemden in het schrijven van teksten en het performen. Wat wil je zeggen en hoe breng je dat over? Dat soort vragen stonden in de Poetry Circle centraal. Via Marijn, een vriend van me, werd ik gewezen op de vacature stadsdichter van Meierijstad. Dat leek me supertof. Ik ben opgegroeid in Veghel. Hoe gaaf om daar dan terug te keren als stadsdichter. Het paste ook mooi als een volgende stap in mijn dicht- en spoken word carrière. Dus toen heb ik me opgegeven.”
Je bent in de poëzie terechtgekomen door je voorliefde voor rap. Waarom trok dat eerst je aandacht?
“Vanaf mijn negende luister ik naar Eminem, 2Pac, Biggie en 50 Cent. Rap staat voor Rhythm and poetry. Zelf heb ik ook geprobeerd te rappen, maar dat lukte niet echt. Drie jaar geleden bezocht ik voor het eerst een spoken word evenement. Daar trad Sticks op, één van Nederlands beste rappers. Hij rapte alleen niet, maar gaf een spoken word-optreden. Ik was meteen verkocht.”
Waardoor werd je zo gegrepen?
“Het was gewoon heel inspirerend. In spoken word kun je veel meer je ziel blootleggen. Een boodschap overdragen. Het optreden van Stick was zo hard. Ergens voelde ik ineens de drang om ook op te treden. De week erna was er een open podium in Den Bosch. Onder aanmoediging van mijn maat Camiel ben ik daar het podium opgekropen en heb ik eigenlijk mijn eerste echte optreden gegeven. Het viel in de smaak. Dat heeft me uiteindelijk ook doen besluiten om me in te schrijven voor de Poetry Circle.”
Wat verwacht je van het stadsdichterschap?
“Ik ben heel benieuwd wat er allemaal op me af gaat komen. Tijdens 80 jaar Vrijheid krijg ik een belangrijke rol. Dat past goed bij mij. Ik vind het wel spannend, want het is natuurlijk een zwaarbeladen onderwerp. Maar die uitdaging ga ik graag aan. Ik hoop veel nieuwe, leuke mensen te leren kennen en jongeren te inspireren. Het zou zo gaaf zijn als ik de nieuwe Jesse Laport ontdek.”
Wat zou je graag willen bereiken?
“Het lijkt me vet om een open podium op te zetten. Zo ben ik zelf namelijk ook begonnen. De Noordkade leent zich daar perfect voor of misschien de nieuwe Kiosk in het Julianapark. Het open podium is er voor iedereen, of je nu voor de eerste keer op het podium staat of al jarenlang bezig bent. De invulling is vrij. Verder zou ik graag de middelbare scholieren in Meierijstad kennis laten maken met poëzie en spoken word. Denk aan workshops, zowel op het gebied van schrijven als performen.”
Je hebt een uitgesproken mening over bijvoorbeeld het Palestina-conflict en het nieuwe kabinet. Je vindt dat poëten de ‘stem van het volk’ zijn. Ben je niet bang dat je in een keurslijf komt te zitten als stadsdichter?
“Nee, maar ik moet daar wel een weg in vinden. Als stadsdichter heb je een andere rol en een ander podium, minder activistisch. Daar ben ik me absoluut van bewust. Ik ga niet mijn eigen politieke overtuigingen overbrengen, maar aan de andere kant verlies ik de actualiteit niet uit het oog. Het zou raar zijn als ik daar niet over mag dichten. Ik zeg namelijk altijd precies wat ik denk.”
