De hond bepaalt de camping
Recreatie en Toerisme Recreatie en toerismeSint-Oedenrode - Sinds ik met deze campingtour bezig ben schijnt het zonnetje. Het MooiRooi-shirt is nog nooit zoveel gestreken. Dus ga ik weer op pad voor de MooiRooi Campingtour. Elke zomer gaan we de Rooise campings langs voor een praatje. Staan ze vol? Waar komen de gasten vandaan? En waarom hebben ze voor het mooie Rooi gekozen? Een alternatieve route staat op het programma. Dit vanwege de afsluiting van de Ollandseweg. Ik ga naar Minicamping De Geelders.
Door: Freek Vervoort
Deze keer met de auto, de accu van mijn fiets was niet opgeladen namelijk. In het uiterste puntje van Olland word ik verwelkomd door Marleen. Het valt meteen op dat het redelijk rustig is op De Geelders. “Klopt. Dat komt omdat veel mensen hier buiten het seizoen om staan. Maar er zijn gelukkig wel weer een aantal mensen aangekomen dus is het alweer wat drukker”, legt ze uit.
Veel van de caravans die er staan zijn ook even niet bewoond. “Mensen trekken er graag op uit in de omgeving. Wandelen of fietsen, ze zijn veel op pad.”
We lopen en stuk verder de camping op. Het eerste veld slaan we over. Op een meneer na die de barbecue aansteekt, is daar verder niemand thuis. Aangekomen op het tweede veld zien we een stuk of drie stellen zich bezighouden met het uitpakken van de caravan. Die zijn druk bezig en laten we dus ook maar hun gang gaan. Marleen moet weer even door en laat mij alleen om te bekijken naar welke vakantiegangers ik toe stap.
Mijn oog valt op een opvallende oranje tent. Overigens ook de enige tent op het terrein. De rest zijn caravans of campers. Ik tref drie bewoners. Anneke, Edgar en Kyra de berner sennenhond. Normaliter woonachtig in Amersfoort, maar deze week dus in Rooi.
Nadat ik mezelf heb voorgesteld zegt Anneke meteen: “Oh haha, wij hebben niet zoveel te vertellen hoor. We zijn hier pas een dag.” Ondanks dat ben ik benieuwd wat ze hier brengt. Daarover is Edgar op zijn beurt dan heel eerlijk: “Om het heel simpel te houden is dat Kyra. Ik heb gegoogled op campings waar een hond mee mag. Dat mag hier.”
Daarnaast was de wens om naar Brabant te gaan, vertelt Anneke. “Nadat we een aantal weken in Frankrijk vakantie hebben gevierd met de kinderen, waren we nog even toe aan wat rust. Dat hebben we hier gevonden. De kinderen vonden het ook leuk om alleen thuis te zijn. Iedereen blij dus.” Die rust kan ik me voorstellen, met vijf kinderen.
Naast een heerlijk wandeling die ze al gemaakt hebben, hebben ze verder niet zoveel plannen. “Lekker rustig aan doen. De barbecue is al aan het opwarmen voor zometeen. Wij komen onze tijd wel door hier.” Alhoewel een opwarmende barbecue aanlokkelijk klinkt, ga ik er dan toch maar vandoor. Zomaar aanschuiven gaat ook weer wat ver.
Terug bij de receptie spreek ik Marleen nog even en bedank haar weer voor de gastvrijheid. Uiteraard kent ze de mensen die ik gesproken heb. “Die vroegen mij gisteren om een wandelroute. Die heb ik hier een hoop liggen en ik ken de omgeving natuurlijk ook goed.”
Volgende week lees je in DeMooiRooiKrant de laatste aflevering van de Rooise campingtour van dit vakantieseizoen. Waar ik dan terecht kom hou ik nog even voor mezelf.
Tot volgende week!
