Toon Hageman werd deel van Boskant
Human Interest Kwartierke Klets!Boskant - ‘Ja, wie ben ik eigenlijk’, start Toon Hageman zijn eigen levensverhaal. Op 5 augustus 2024 is de Boskanter overleden. Voor zijn overlijden zette hij zijn biografie op papier. Een indrukwekkend verhaal, waarin hij zich ontpopte van ‘vreemde snuiter uit Woensel’, zoals hij zichzelf noemde, tot een man die ontzettend veel heel betekend voor Boskant. Samen met zijn geliefde Annie is hij onlosmakelijk verbonden met het kerkdorp.
In 1960 besloten Toon en Annie Hageman om hun leven samen op te bouwen. Niet omdat ze specifiek aan het dorp gehecht waren, maar simpelweg omdat ze er een betaalbaar huis konden vinden. Voor Toon, die bij Philips werkte, was Boskant de ideale plek om buiten te wonen, terwijl Annie een grote stap zette van het bruisende stadsleven naar de rust van het landelijke Boskant. Hoewel het even wennen was voor Annie, werd het al snel hun thuis.
v.v. Boskant, wist hem al snel te strikken, en zijn betrokkenheid leidde in 1961 tot het opzetten van een jaarlijkse fancyfair om de clubkas te spekken. Deze fancyfair groeide uit tot een geliefd volksfeest, mede door creatieve ideeën van andere betrokkenen zoals het ‘touwtrekken over water’. Naast zijn organisatorische bijdragen, was Toon ook verantwoordelijk voor het opzetten van het veteranenvoetbal binnen de vereniging. Dit initiatief bood oudere spelers de mogelijkheid om actief te blijven en werd een zelfstandig onderdeel van de club. Toon werd de eerste voorzitter van deze afdeling, en onder zijn leiding bloeide v.v. Boskant op tot een club van naam, zelfs in de tweede klasse van de KNVB. Hij werd door de club benoemd tot erevoorzitter.
Toen de Rita parochiegemeenschap in 1980 haar 25-jarig bestaan vierde, werd Toon gevraagd om het feestcomité te leiden. Met zijn gebruikelijke enthousiasme organiseerde hij een twaalf dagen durend feest, dat de gemeenschap samenbracht en voldoende fondsen opbracht om onder andere een verlicht uurwerk op de toren en een nieuw plafond in de kerk te realiseren. Bovendien ontving hij uit handen van burgemeester Van Oerle de Penning van Verdienste van gemeente Sint-Oedenrode.
Toon’s toewijding aan Boskant bleef niet onopgemerkt. In 1988, na 21 jaar dienst als voorzitter van v.v. Boskant, droeg hij de voorzittershamer over aan Cees van Rossum en werd hij benoemd tot erevoorzitter, compleet met de gouden speld. In 1993 volgde nog een hoogtepunt in zijn carrière toen hij zijn 40-jarige loopbaan bij Philips Machinefabrieken als manufacturing manager afsloot met een groots afscheid. Op die dag ontving hij van burgemeester Piet Schriek de Ere Medaille in het goud, verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau.
In 1994 werd hij gevraagd om een praatje te houden over de Rooise politiek op een jaarvergadering van KBO Boskant. Dit leidde tot zijn lidmaatschap van de KBO, en al snel vertegenwoordigde hij Boskant in het bestuur van de Kring Best. Hier nam Toon de rol van vicevoorzitter en scholingsadviseur op zich, en in 2002 werd hij voorzitter van KBO Boskant.
In 2012 stond Toon aan de wieg van het Eetpunt Boskant, een initiatief dat onmiddellijk succesvol bleek. Twee jaar later vierde KBO Boskant zijn 50-jarig jubileum, een evenement dat Toon wederom met verve organiseerde. In 2017 besloot Toon dat het tijd was om het stokje door te geven, en droeg hij de voorzittershamer van KBO Boskant over aan Annemarie. Hij werd toen benoemd tot ere-lid van de KBO.
“Vaak is mij de vraag gesteld: Ga je nu weg uit Boskant, naar het centrum? Nee dus. Ik ben te zeer met Boskant vergroeid. Vergis je niet, als je ergens 64 jaar met plezier woont, zit zo’n plekje in je hart. Ik heb hier geweldige jaren meegemaakt. Ik dank alle Boskanters dat ze mij, een vreemde snuiter uit Woensel, in hun gemeenschap hebben opgenomen. Mijn plaatsje naast mijn Annie op het kerkhof is al gereserveerd. Het gaat u allen goed”, sluit Toon zijn levensverhaal af.
