‘De mooiste foto moet ik nog altijd maken’
Human Interest Kwartierke Klets!Sint-Oedenrode - Wie kent hem niet van zijn prachtige fotoreportages, Jan Ebbenn (69)? Voor wie fotografie zijn werk is, maar zonder meer zijn passie. Of het nu om natuur, sport, landschappen of portretten gaat, hij maakt er iets uitzonderlijks van. Behalve als hobby is hij al geruime tijd professioneel bezig. Een foto moet voor hem dan ook meer zijn dan een kopie van de werkelijkheid. Je moet het beleven.
Door: Caroline van der Linden
Hoe hij dat doet en waar zijn passie ooit ontstaan is, willen we hem vragen als we hem thuis een bezoek brengen. Wanneer hij net zijn brievenbus hoort rammelen en zijn post uithaalt arriveren we. Met de deur al open nodigt hij ons direct uit om binnen te komen en raken we al snel aan de praat. Inmiddels een graag geziene Rooienaar, maar komt Jan oorspronkelijk uit Schijndel. Hij is geboren en opgegroeid in de Deken Baekersstraat in een gezin van negen kinderen, zes jongens en drie meisjes. Hij woonde er tot zijn trouwen waar hij met vier jongens op één slaapkamer sliep. Na de basisschool ging hij direct aan het werk, want er moest geld op de plank komen. Hij was nog geen zestien toen hij ging werken bij Brabantia Meubelen met de verplichting om nog twee dagen school te volgen. In deze combinatie leerde hij stofferen. Daarnaast leefde hij zich uit met muziek en maakte thuis zelf luidsprekerboxen. Zo rolde hij de muziekbranche in. “Een prachtige tijd waarbij ik mijn eigen discotheek had en overal draaide, bij Jachtrust, op campings in de buurt tot verschillende plekken in het land.” Na zo’n 24 jaar vond hij het welletjes en zocht hij een andere hobby.
“Ons pap maakte al een hele tijd foto’s. Ik ging vaak met hem mee en kreeg van hem een fototoestel, nog met die rolletjes, een oude practica, voor toentertijd een hippe camera. Met een oud-collega, tevens mijn zwager die vliegtuigspotter was, ging ik ook regelmatig mee om wat mooie plaatjes te schieten. Van één keer per maand, werd dit al snel drie keer in de week. Overal gingen we naartoe, België, Duitsland.” Als oud-zwemonderwijzer bij zwembad de Neul genoot hij daar in zijn vrije tijd volop van. “Ik kocht steeds betere apparatuur, verdiepte me in de techniek, cursus hier, cursus daar en nadat ik heel wat vliegtuigen had vastgelegd had, ging ik steeds meer op pad met m’n kameraden die natuurfotografie deden. Ik kwam op geweldige plekken, leerde allerlei soorten vogels kennen, verbreedde m’n inzicht en vond en vind het nog steeds fantastisch.”
“Op een gegeven moment leerde ik Bas van Turnhout, voormalig eigenaar van DeMooiRooiKrant kennen. Hij begon in die tijd net met DeMooiRooiKrant en vroeg me of ik voor hem wat foto’s kon maken en wat zou kunnen assisteren met de website. Hij werd een goede vriend en de site kreeg in het dorp steeds meer bekendheid. Bas ging verder met de krant. Ik had aan kunnen sluiten, maar besloot te blijven fotograferen en wanneer ik hem van dienst kon zijn, hoorde ik het wel. Regelmatig ging ik voor de krant op pad, voorheen trouwens ook voor de Midden Brabant. Super om te doen, van gouden bruiloften tot evenementen of een mooie foto van de Knoptoren. Ik had ook altijd veel foto’s klaarliggen van Rooi die ik kon gebruiken als ernaar gevraagd werd. Ik maakte een cd die ik ‘Rooi op z’n mooist’ noemde, waar ik inmiddels ook een facebookpagina van heb. Als je ziet hoeveel leden er al inzitten en wat mensen zelf toesturen, prachtig om te zien. Dat maakt de fotografie voor mij leuk, maar het meest geniet ik als ik er zelf mee bezig ben, ergens in de natuur ”, vertelt Jan. “Ik ben nu net terug uit Duitsland. Met een paar kameraden nemen we dan al onze apparatuur mee, dragen we kleding in schutkleren, hebben daar ergens een hutje of tentje en gaan erop uit. Op zoek naar zeearenden en allerlei andere dieren. Dat is voor mij echt vakantie, pilske erbij, lekker eten en foto’s maken zoals deze.” Jan laat een aantal van zijn prachtige exemplaren zien. “Er zijn zoveel mooie plekskes, waar je zelf geen weet van hebt”, glundert hij.
“Het wordt wel steeds lastiger om overal te komen”, zegt hij kritisch. “Vaak ging ik naar de Veluwe, maar de wetgeving is in de loop der jaren veel veranderd. Veel gebieden zijn voortaan afgesloten ter bescherming van de natuur. Aan de ene kant heb ik er begrip voor, maar het terrein waar je mag komen wordt wel steeds kleiner. Maar goed, zolang het kan trek ik erop uit. Ik doe echt weleens iets wat niet mag, maar dat hoort er nou eenmaal bij als natuurfotograaf, anders mis je toch net de mooiste plaatjes. Maar ik ben wel absoluut tegen verstoring van de natuur. Ik ga niet zover dat ik het dier in z’n natuurlijke omgeving verstoor om maar een mooie foto te kunnen maken. De dieren moet je met rust laten, als het lukt om te fotograferen op afstand, dan lukt het, anders is het jammer. Kijk hier deze drie vogels op een tak.” Jan wijst naar een grote foto die bij hem aan de muur in zijn kamer hangt. “Ik heb rustig in mijn tentje zitten wachten, totdat ze samen op die tak gingen zitten.”, vertelt hij. “Dat is wel een van mijn beste tot nu toe”, zegt hij trots. En inderdaad, het is een prachtig kleurrijk exemplaar. “Maar de mooiste foto moet ik nog altijd maken. Dat zeg ik steeds tegen mezelf, dan heb ik een doel”, lacht hij. Inmiddels combineert hij zijn fototalent ook al jaren met het maken van de mooiste filmreportages en is hij te vinden op YouTube, komen er regelmatig producties van hem voorbij bij het programma “Vroege vogels” van BNNVARA, zijn er verschillende exposities van zijn werken geweest, won hij tal van prijzen en is hij te volgen op Facebook en op www.janebbenn.com.
