Gitaar als stralend middelpunt
CultuurSint-Oedenrode - Het muzikale seizoen van het Roois Kultuur Kontakt is zondag geopend met een optreden in kasteel Henkenshage van het FRMationguitartrio, zo genoemd naar de beginletters van de voornamen van de optredende gitaristen: Frank Lamm, Rolf van Meurs en Marlou Paulino.
Alle drie een gedegen conservatorium-opleiding en alle drie druk bezig met hun verdere ontwikkeling, waartoe ook het onderwijzen van jonge, beginnende gitaristen hoort. Zij treden voor de eerste keer in deze samenstelling op en passend in de opzet van een Opmaat-Concert spelen drie jonge, aanstormende gitaristen: Sem Vredenburg, Olivier Meijer en Thom IJpelaar met hen mee. Het programma bestaat uit Spaanse melodieën, Latijns-Amerikaanse ritmes en verrassende filmmuziek. Het start met The Traveler van Dimitri Lavrentiev. In de Calle de Sevilla van Frank Rich komen de eerste warme Spaanse klanken meteen hoorbaar naar voren. De Spaanse dans op. 37 nr. 2 van Enrique Granados zit vol ingehouden herhalingen, als een spel van vraag en antwoord. Ook de Spaanse dans nr. 1 uit de opera La Vida Breve van Manuel De Falla klinkt temperamentvol en loopt muzikaal bijzonder verrassend af. In de twee tango’s: de Tango esta Noche van de Engelsman Vincent Lindsey Clark en de Tango Invierno Porteño van Astor Piazzolla, nemen de gitaristen ons mee in de zwoele Spaanse nacht of naar de Argentijnse winter. Opwinding en melancholie houden elkaar in evenwicht. Na de pauze is er filmmuziek: het bekende Game of Thrones van Ramin Djawadi en the Pirates of the Caribbean Suite van Klaus Badelt & Hans Zimmer. Alle melodieën van de film zijn met elkaar verweven. In Palladio van Karl Jenkins klinken de gitaren als rekenmachines of als aangename hartkloppingen, zo u wilt. En tot slot horen we The Avengers van Alan Silvestri, met zeer lage bastonen, neergelegd als een fundament onder het hele concert van vandaag.
De gitaristen zijn volkomen op elkaar ingespeeld, kleine solo’s afgewisseld met professioneel samenspel, met elkaar vechtend om iedere noot, waarbij met een brede “sonrisa” met elkaar wordt gecommuniceerd. Ze hebben er zin in. Die zin, die blijdschap, geven zij ook door aan het publiek, dat bij vlagen adembenemend stil is en gaandeweg het concert steeds enthousiaster wordt en luid applaus laat horen.
Niks herfstweer, niks wintertijd, een blij en warm zondagmorgen-concert van hoge muzikale kwaliteit, dat was het. (FRMidabel).
