Heerlijk middag met ‘Trio a capella‘ in de Knoptoren
CultuurSint-Oedenrode - Dit was volgens organisatoren van het Roois Kultuur Kontakt alweer de tiende editie van dit jaarlijks terugkerend vocaal festijn. Van al die keren dat ik dit meerstemmig zingen zonder instrumentale begeleiding mocht meemaken was dit een bijzonder geslaagde editie. Te bedenken dat je afgelopen weekeinde maar liefst drie bijzondere culturele evenementen kon bezoeken kende ook dit concert nog een goede opkomst en was de sfeer bij binnenkomt uitnodigend en verwachtingsvol.
Door: Mattie De Schepper
IJzersterke formule, rijke variatie en prima gezelschappen
Zoals in vorige editie brachten de drie ensembles hun gekozen repertoire zowel vóór als na de pauze in dezelfde volgorde. Dat maakt het voor de luisteraars en ook voor de zangers interessant en zeer gevarieerd. Vandaag was het zelfs zo dat dat we bij alle drie de ensembles een beetje jammer vonden dat ze al moesten plaats maken voor de anderen. Gelukkig waren de ensembles zo verschillend dat een vergelijking ervan niet opgaat. Voor alle drie was er veel animo bij het publiek.
Waar Melos, een gezelschap van 12 geschoolde vrouwenstemmen olv. Lucas Vis zich meestal richt op vaak vocaal veeleisende meerstemmige composities, voelen de Roosettes zich in hun element met covers en performance van de Adrew sisters en Jazzy songs uit begin 20ste eeuw. Lichaamstaal speelt een belangrijk visueel aspect is. Het twaalfkoppig stevig zingend mannelijk gezelschap is van vele markten – ook muzikale – thuis en doet de naam Gosers alle eer aan.
Hoogtepunten
De inleiding waarmee Lucas Vis de gekozen werken van Melos duidde, maakte dat de luisteraars gericht gingen luisteren en klankidioom, inhoud en ritmisch/ dynamische structuren een extra dimensie kregen. Het Zweedse ‘Natt över Jordan’, het speels ‘Le Passant de Passy’ en het op de kwint gebaseerde ‘To See’ van Rumondot waren pareltjes.
De stemkleuren van de 4 jonge Roosettes pasten precies bij hoe ze eruitzagen. Speels en ietsje ondeugend straalden zij plezier en pit uit. Je kon merken dat zij ervaring hadden met ook minder goede akoestische ruimtes. In de Knoptoren had hun samenklank wellicht, zonder microfoon, minsten zo mooi geklonken. De nummers ‘My heart with You’ en ’You don’t, you won’t, kregen 3 sterretjes in mijn programmablad.
De Gosers hadden mijn hart al gestolen toen ze vóóraf aan het concert buiten nog even inzongen. Wat een sonoriteit! Wat een prachtige verzameling door het leven getekend zingende mannen. Hun optreden getuigde van de kwaliteiten zoals ze in het programmablad beschreven stonden: power gecombineerd met souplesse, een ensemble met veel karakter én een gevoelig randje. Ze krijgen een bijzonder compliment omdat zij de het enige ensemble waren dat enkele nummers in het Nederlands zong. Zowel ‘Bloedend hart’ van De Dijk als ‘Coole nieuwe bril’, bewerkt door Ruben Smits, kregen terecht veel bijval.
Tot slot kreeg Lucas Vis het voor mekaar dat de drie bejubelde ensembles samen de canon ‘Da pacem Domine’ tot klinken brachten en ons met een tevreden en blij gevoel naar huis lieten gaan.
