
Luuk stopt nog niet, maar zoekt opvolger
CultuurSint-Oedenrode - Luuk, van Luuk’s Poppentheater, wie kent hem niet? Toen hij twintig was, werkte hij een jaartje of drie in Frankrijk bij een wijnboer. In het dorp waar hij werkte kwamen zo af en toe reizende poppentheaters. Deze speelden echter zo slecht dat hij bij zichzelf dacht: ‘Dat moet beter kunnen.’ “Hier en daar ging ik eens kijken hoe ze het nu eigenlijk aanpakten. Wat doen de uitblinkers goed? Ik zag dat zo iemand met name voor de kast speelde, want in die tijd was spelen in de kast al niet echt gebruikelijk, te ouderwets. Maar toen ik dat zag, dacht ik: “Aan mij niet besteed, dat durf ik niet, ik ga mooi die kast in, daar kan ik me verstoppen.”
Door: Caroline van der Linden
Zo bleef hij een paar jaar in een klein kastje spelen, maar op een gegeven moment moest hij toch het publiek verwelkomen en de zaak organiseren, dus moest hij er wel uit. “Heel langzaam ben ik er aan gewend geraakt en durf nu zowat alles. Maar goed, na vijfendertig jaar mag dat ook wel toch?“, lacht Luuk.
Geen rijbewijs
“Er brak een moment aan dat ik wilde gaan reizen. Maar een rijbewijs had ik niet. Ik dacht, hoe doe ik dat? In die tijd kon je nog tractor rijden zonder rijbewijs, dus kocht ik er een en timmerde er een woonwagen bij. Ik kon rond en stond op heel wat plekken. Van het Zeeliedenkwartier in Den Haag, het Museumplein in Amsterdam en alle steden tot Leeuwarden en Kortrijk aan toe. Ik sloot me aan bij een theaterbureau en mijn poppentheater paste met name goed in straattheaterfestivals. Soms reed ik er wel zeker een dag of drie voor om er te komen, een dag spelen en weer drie dagen terug. En altijd was en ben ik nog steeds te vroeg. Ze rekenen immers op me en ik reis nou eenmaal met een tractor. Ik kan niet zeggen ik sta met stukken langs de weg. Als dat gebeurt zal het tijdig opgelost moeten worden, een andere optie is er niet. Rijk word je er niet van, maar reizen is voor mij nog steeds het mooiste dat er is. Voor mijn opvolger is het denk ik wel raadzaam om een bestelbus te kopen”, zegt hij lachend.
Opvolging
Het zou geweldig zijn als er iemand of misschien wel twee vrienden zijn die dit samen van me over zouden willen nemen, het mooie ambacht door willen zetten. Ik leer ze met alle plezier nog een paar jaar in. Ik speel gewoon mee en we kunnen rustig aan beginnen met kleine voorstellingen of verjaardagen bijvoorbeeld. Het hoeft echt niet meteen voor driehonderd kinderen. En al het benodigde materiaal is prima in orde. Dan heb ik het over een goede geluidsinstallatie met extra speakers en noem maar op, talloze goed kloppende verhalen, de woonwagen waarin ik slaap, de speelwagen waarin ik speel, alles is in goede staat. Wat ik in jaren heb opgebouwd, hoeft mijn opvolger niet meer te doen. Jan Klaassen en mevrouw de heks zijn me misschien te dierbaar om af te staan, maar goed die poppen zijn zo gemaakt”, zegt Luuk resoluut.
Samenspel
“Want hoe dan ook, het is en blijft geweldig om te doen en het is nooit saai. Ik heb voorstellingen die ik misschien al vierduizend keer heb gespeeld, maar het publiek en de locatie zijn telkens anders. En voor kinderen is het vaak echt de eerste kennismaking met theater. Heerlijk toch als je op die manier van betekenis kunt zijn? Het is één groot spel. Er zijn altijd kinderen die al vanaf het begin proberen de zaak te verstieren natuurlijk, die denken kom jij er maar eens uit. Zeker als je op een school bent, dan zijn het ooit allemaal boefjes bij elkaar, wat natuurlijk heel kind eigen is. Dus als ik dan de vraag stel of ze poppenkast komen kijken en het antwoord is nee, dan weet ik genoeg. Dan moet ik het omdraaien en eroverheen spelen. Dat heb ik ondertussen wel geleerd. Als ik ze eenmaal heb verleid, gaan ze er helemaal in op. Het is een samenspel, geen luisteren, maar meedoen vanaf de eerste seconde. Kunnen jullie eigenlijk wel klappen, is mijn eerste vraag, waarna ik verder ga of hard roepen ook nog lukt. Nou, dat kunnen ze en de basis is gelegd. Om de aandacht te trekken, pak ik ze terug met een pop die erg verlegen is en zo bouw ik het langzaam op. En natuurlijk is de nar altijd slimmer dan de koning, gaat er altijd iets fout en komt Jan Klaassen die het met het publiek samen oplost. Altijd weer prachtig om te zien hoe de kinderen er dan vol voor gaan.”
Zoek Luuk vooral op mocht je geïnteresseerd zijn dit prachtige vak voort te zetten. Telefoonnummer: 06-30985679, adres: Rogge 34, Sint-Oedenrode

















