Bericht uit Tanzania: “Ik voel me bevoorrecht”
Column ColumnSint-Oedenrode/Tanzania - Terwijl in Nederland de mussen van het dak vallen, verblijf ik in de winterperiode in Tanzania. Dit betekent dat de avonden en nachten koud zijn. Dat komt ook omdat ik wat ‘hoger’ zit, namelijk 1100 meter op de flank van de Mount Meru, een berg in het noorden van het land. De omgeving is er erg vruchtbaar en groen: heel veel bananenbomen, bomen van de papaja, mango en avocado. Deze vruchten zijn er dus in overmaat te krijgen…heerlijk! Daarnaast zijn er, omdat het zo’n vruchtbaar gebied is, veel groenten te koop : tomaten, kool, wortelen, aubergine. Ik kan dus goed mijn maaltjes koken. Ik woon in een huis met ook een keuken. Als de elektriciteit het doet ……… is het een heel luxe huis, zeker voor Tanzaniaanse begrippen. Kortom: ik maak het goed en ben zeer gelukkig met het werk dat ik doe.
Door: Dokter Angela van Uden
Ik werk nu twee weken in het ziekenhuis. Het is voor een deel een missieziekenhuis wat betekent dat het iets ‘rijker’ is dan een regeringsziekenhuis, maar desondanks zijn de omstandigheden schrijnend: de ramen zijn kapot, de bedden worden bekleed met niet al te schone lakens, de verbandmiddelen zijn van een bedroevende kwaliteit, patiënten moeten hun medicijnen betalen, wat ze vaak niet kunnen en dus zonder behandeling weer naar huis gaan. Wat ook opvalt is dat het personeel heel hard werkt, zeer veel aandacht heeft voor de patiënten en probeert hen zo goed mogelijk te helpen met hetgeen binnen hun bereik is. Dat raakt me enorm.
Ik heb me aangesloten bij het Palliatieve Team. Palliatieve zorg is de zorg en ondersteuning voor mensen die ongeneeslijk ziek zijn; het doel is de kwaliteit van hun resterende leven te verbeteren zowel voor de patiënt als voor hun naasten. De zorg richt zich op het verlichten van klachten, zoals pijn, benauwdheid, misselijkheid en het bieden van psychosociale en spirituele begeleiding.
Het team bestaat uit twee verpleegkundigen, een maatschappelijk werkster, een dokter en een chauffeur. Het is het enige team in heel Tanzania en verzorgt een gebied rondom het ziekenhuis, wat betekent dat het soms wel vier uur rijden is. We bezoeken mensen in de dorpen in hun huis of hut. Ik ben diep onder de indruk van het werk dat ze doen. We moeten vaak heel lang rijden over slechte, onverharde wegen om de patiënten te bereiken. Onze behandelopties zijn helaas beperkt, maar de aandacht die er besteed wordt aan de patiënten en hun naasten, doet heel veel goed. Ik voel me bevoorrecht om mijn bijdrage aan dit team te kunnen leveren!
Het eerste deel van het geld dat door de aktie in Sint-Oedenrode bijeen is gebracht (waarvoor nogmaals heel veel dank!) heb ik heel goed in het ziekenhuis en kinderweeshuis kunnen besteden. Het bleek namelijk dat de wasmachine al lang kapot was en de lakens en kleren van de kinderen , daardoor nat werden opgehangen. Nu het in Tanzania nog steeds regentijd is, droogt de was niet. Ik heb dus ervaren dat natte lakens werden gebruikt! Het ziekenhuis heeft geen budget om nieuwe machines aan te schaffen, dus heb ik het ziekenhuis en weeshuis een wasmachine met droger geschonken. Iedereen was er suuuuperblij mee!
