Cal Ambre: Glad schoon

Sint-Oedenrode - “Als het er niet afgaat dan kan je er ook niet vuil van worden”, zei een vriend tegen me toen hij zonder resultaat een zanderige mat probeerde schoon te stofzuigen. Briljant in zijn eenvoud maar wel juist. Hoe vaak heb ik al niet geprobeerd een oppervlak te zuiveren zonder enig zichtbaar resultaat. Nou komt dat goed uit want aan poetsen heb ik net zo’n hekel als aan op mijn net aangetrokken sokken in een overgebleven plas douchewater stappen. Dubbele irritatie dus.

Helaas is het hoofddoel van schoonmaken niet altijd gelijk aan ergens niet vuil van worden. Want dan liep ik gerust een week door met mijn inmiddels niet meer witte trui met een minuscuul vlekje tomatensoep. Kijk je hebt schoonmaken en je hebt poetsen. Ik ben meer van de eerste categorie. Denk aan schoenen schoonmaken. In mijn term is dat gelijk aan zand eraf stampen. Auto schoonmaken: bij de benzinepomp even de papiertjes en andere zichtbare zooi in de vuilnisbak deponeren. Dus in algemene termen: het verwijderen van vuil. Mensen om mij heen zijn van het poetsen. Ofwel in mijn termen net zo lang doorgaan met oppervlakte wrijven tot het gaat glanzen. Nou voor mij hoeft het niet te glanzen. Daar krijg ik alleen maar hoofdpijn van als de zon erin schijnt. Poets jij dan nooit? Jawel, regelmatig. Drie keer per dag mijn gebit vanzelfsprekend bijvoorbeeld. Maar als het echt schoon moet zijn dan roep ik toch maar de hulp in van de experts uit categorie twee. Mijn brave auto bijvoorbeeld die mag dan naar de autowasstraat alwaar deze gerobotiseerd wordt ontdaan van vuil en gepoetst. Ik zou hem ook naar een straatje verder kunnen brengen. Daar veegt en poetst een buurtbewoner zijn deel van het trottoir dagelijks zo fanatiek dat de stoeptegels zelfs na 20 jaar nog de kleur vanuit de fabriek hebben. Hij poetst het zo schoon dat zelfs een vlieg er nog vanaf glijdt.