Papgatse tradities met vrouwelijke twist

Papgat - Een huis zoeken in Olland, omdat je daar een afspraak hebt staan voor een interview. Heel moeilijk kan het niet zijn. Zeker niet als in de voortuin een verlicht bord staat met wie er woont. Als ik dan ook nog de prinses-mobiel op de oprit zie staan weet ik het zeker, ik zit goed. Een afspraak met de hoogste Papgatse macht van 2024: Prinses Hanneke en Adjudame Maré.

Door: Freek Vervoort

Maré zorgt voor de hartelijke ontvangst. Bij binnenkomst tref ik Hanneke, Joris en Jordy aan de keukentafel. Helemaal klaar om te vertellen hoe hun leven vanaf april veranderd is. Ergens in die maand stonden er ’s avonds laat een aantal mensen aan de deur. Ze werden wel herkend, maar er begon niet meteen een belletje te rinkelen. “Ergens van binnen begon er wel iets te kriebelen, maar ik dacht: dat is raar in april. Toen ik eenmaal in de auto zat naar een geheime locatie begon er wat meer te dagen”, vertelt Maré. Op deze geheime locatie werd aan haar gevraagd of ze Adjudame wilde worden, nog niet wetende dat Hanneke als Prinses gevraagd was. Maré zei volmondig ja! Op dat moment kwamen Hanneke en Joris naar beneden. Zij hadden alles vanaf de zolder meegekregen. Pas toen viel alles voor Maré op haar plek. “Er is vanaf dat moment geen dag voorbij gegaan dat we elkaar niet hebben gesproken of geappt”, geven de dames toe.
De eerste keer dat ze geheel in pak mochten was tijdens de fotoshoot. “Ver weg van Rooi op een geheime locatie was dat. Ergens achter een slagboom, ver van alles en iedereen, die ook maar dacht iets te kunnen zien”, herinnert de Prinses zich. De Adjudame voegt daaraan toe: “Serieuze foto’s waren ook lastig. Het was slecht weer en spontaan lachen voor de camera blijft een ding. Daarbij waren mijn zoontjes erbij en dat zijn twee kleine tijdbommetjes, haha!”
Dat pak was ook nog wel een ding. De dames zijn zich er wel degelijk van bewust dat zij nu keuzes maken die ook voor eventuele komende prinsessen gaan gelden. “Wij wilden heel erg in de traditie van Papgat blijven, maar er wel een vrouwelijke draai aan geven. Daarom is gekozen voor een jurk. Ook de steek heeft net wat meer ‘froezels’ dan anders. Maar we wilden zeker geen kroontje of iets dergelijks.” Ook de benaming van Adjudame komt uit de koker van het koppel. Hier hadden ze zelfs al jaren over nagedacht. Maré: “Als wij ooit gevraagd zouden worden, doen we het zo”, zeiden we altijd. Daarbij vinden we Adjudame wel chique klinken. Gelukkig was de prinskeuzecommissie ook meteen enthousiast!” Dit is ook gedaan met in het achterhoofd dat er al veel verandert. Voor het eerst zwaaien dames de scepter. Als deze dan ook nog alle tradities overboord gooien, gaan mensen er echt wat van vinden. Dat wilden zij voorkomen.
Van die meningen denken de vier het zijne. Joris, de vriend van Hanneke: “Volgens mij is er maar een paar procent die kritiek heeft, de rest vindt het alleen maar mooi!” Ze delen wel de mening dat er een soort taboe doorbroken wordt. Hiervoor zijn ze dan ook meerdere keren gewaarschuwd door de prinskeuzecommissie. “Jullie zijn de eersten en mensen vinden daar wat van.” Echter reageerde Hanneke hier nuchter op. “Dit was bij elke vrouw zo geweest, het ligt niet aan ons. Richting ons hebben we geen negatieve reacties gehad. Wel wat mensen die aangaven dat ze er aan moesten wennen. Dat mag. Het feest zal er in februari niet minder om zijn.”
De rolverdeling was door de dames ook altijd al zo bedacht, mocht het zover komen. Zelfs bij de ouders was deze al zo ingevuld toen ze hoorden dat zij het Neije koppel werden. Op 11-11 werden deze ingelicht. Waar de familie van Maré enorm enthousiast reageerde, moest het bij familie Merks iets langer indalen. “Echt iets voor ons Hanneke”, werd er tekenend gereageerd. Waarschijnlijk kwam dit ook omdat er als smoes gebruikt was dat Joris haar ten huwelijk zou gaan vragen. Dan is Prinses worden toch net anders.
Bij Theo Meijs, de vader van Maré, viel nog een extra kwartje bij de bekendmaking. Al in mei werd hem gevraagd om een speelgoedkist voor het Neije koppel te maken. Maré licht toe: “Als één van de eerste punten van onze actielijst moesten we een originele vorm van een gastenboek bedenken. Dit voor op de receptie. Omdat ons pap meubelmaker is, wilden we hem dit laten doen. Vanuit de prinskeuzecommissie zijn ze langsgegaan bij hem om dit te vragen. Met veel plezier ging hij aan de slag. Elke keer als ik langskwam zei die trots dat die zo’n vette opdracht had gekregen. Van binnen moest ik dan altijd wel hard lachen!” Uiteraard probeerde Theo op slinkse manieren erachter te komen wie dan toch het Neije koppel zou worden. Echter kon dit natuurlijk niet verteld worden.
Op zaterdag 11-11 was het dan eindelijk zover, de bekendmaking. Eind van de middag werden de vier samen met de gezinnen naar De Beurs gebracht. Dit alles in een geblindeerd busje, want niemand mocht dit natuurlijk zien of weten. “Wij zijn die hele avond bij De Beurs geweest, tot wij naar het podium mochten. Toen we uit het doek sprongen was het feest, eindelijk konden we het roepen! Een uur later stond Leuk da ge d’r band ook nog binnen, fantastisch!”

Na ruim een uur gekletst te hebben vindt Huub, een van de zoontjes van Maré en Jordy, het mooi geweest. Hij lag al even in bed, maar was erg benieuwd wie er nou allemaal beneden waren. Huub mag er bij komen zitten en kletst nog even mee. Voor mij wel het sein om naar huis te gaan. Hij kan dan weer lekker gaan slapen en alvast gaan dromen over Prinses Hanneke en Prinses Mama, zoals hij ze zelf noemt.