Wim van Rooij, Rooienaar in hart en nieren
Roois nieuws Meer dan vijftig jaar verzorgde hij de rondleidingen voor de VVV door Sint-Oedenrode. Veel toeristen die onze gemeente bezochten kennen hem dan ook. Natuurlijk is Wim van Rooij voor de meeste dorpsgenoten ook geen onbekende. Tenslotte stond hij vele jaren voor de klas van de Odaschool. Nu komt hij nog regelmatig oud-leerlingen tegen, sommigen van hen zijn zelf alweer opa of oma.Wim is altijd betrokken geweest bij het wel en wee van Sint-Oedenrode. De geschiedenis van ons dorp kent hij, inclusief jaartallen, op zijn duimpje. Hij stond dan ook aan de wieg van de Heemkundige kring 'De Oude Vrijheid' en de VVV. Samen met elf dorpsgenoten richtte hij ook een sociëteit op. Van de elf oprichters leven nu nog vier leden. Wim heeft nog maandelijks contact met de laatste drie leden, Xander van Vessem, Ad van de Ven en Ben van Genugten.
Eerste Rooise gids
De rondleidingen door Sint-Oedenrode begonnen in 1956. Wim was toen secretaris van 'De Oude Vrijheid. De Rooise heemkundige kring mocht toen de Brabantse Heemdagen organiseren. Bij de invulling van het driedaagse programma koos de organisatie onder andere voor een rondleiding door het dorp. Wim bleef die rondleidingen later voor de VVV verzorgen. “De grootste groep die ik rondleidde was een groep van 125 mensen. Gelukkig had ik toen al een megafoon”, zegt Wim. Die rondleidingen door Sint-Oedenrode heeft Van Rooij altijd verzorgd. Toch zien we hem tegenwoordig nauwelijks meer als gids door het dorp lopen. “Een aantal jaar geleden heb ik het stokje overgedragen. Maar als mensen bij de VVV speciaal naar mij vragen, leid ik ook nu nog groepen rond”, zo vervolgt Wim.
Een grote kerk met een kleine toren...
Wim vertelt honderduit over de rondleidingen door Sint-Oedenrode. “We hebben twee rondleidingen, een korte van anderhalf uur en een lange van tweeënhalf uur. In de korte route ontbreken de Knoptoren en Kasteel Henkenshage. Dat zijn de twee uiterste punten, maar ook in de korte route komen deze gebouwen natuurlijk ter sprake”, zegt Wim. Vanzelfsprekend ontbreken de twee oorspronkelijke Rooise kerken niet in het verhaal van Van Rooij. De geschiedenis van de Sint-Maartenskerk (bij de Knoptoren), die sinds 1648 een protestantse kerk is en die van de huidige Martinuskerk met haar voorganger de Odakerk vertelt Wim tot op het detail. “Ik zeg altijd dat we een kleine kerk met een grote toren en een grote kerk met een kleine toren hebben”.
Roois is mijn moedertaal
Op bijna alle vragen over het Rooise dialect weet Wim wel een antwoord. Hij schrijft ook ieder jaar een verhaal in het Roois voor het Brabantse Boekenweekboek. Zijn belangstelling voor het Rooise dialect ontstond, toen hij in Oudenbosch op de kweekschool zat. De meesten van zijn jaargenoten kwamen uit West-Brabant en andere delen van het land. “In die tijd ben ik me gaan verdiepen in het Rooise dialect. Ik heb toen zelfs een voordracht gedaan in het Roois. Dat was toen een broeder zijn 25-jarige jubileum op de kweekschool vierde. Twee van zussen van die broeder woonden in Sint-Oedenrode. Dat was een mooie aanleiding om de voordracht in mijn eigen dialect te houden”, vertelt Wim. Zijn kennis over het Roois is in de loop van de jaren alleen maar gegroeid en voor de bouwers van carnavalswagens is hij altijd een vraagbaak geweest over het Rooise dialect.
Het Rooise karakter is uniek
Nu alles er op lijkt dat Sint-Oedenrode op termijn niet meer als zelfstandige gemeente zal blijven bestaan, komt ook de vraag op wat dat betekent voor Sint-Oedenrode. Wim denkt dat aan het Rooise karakter niet veel zal veranderen. Vanuit zijn rol als adviseur voor de Brabantse Heemdagen, kent hij veel Brabantse dorpen. Bij andere plaatsen, die door gemeentelijke samenvoeging bij een grotere gemeente zijn gaan horen, zijn de karakters nauwelijks veranderd. Ook zijn de verenigingen uit die dorpen gewoon blijven bestaan.
Op de vraag wat het Rooise karakter zo uniek maakt, heeft Wim een duidelijk antwoord. Dat is volgens hem vooral uniek omdat het dorp niet aan doorgaande wegen lag. In Best was er een spoorlijn en een kanaal, daarmee kwamen veel andere invloeden naar het dorp. In Veghel was dat ook het geval. In Schijndel hadden ze ook een spoorlijn en ook in Son ligt een kanaal. In Sint-Oedenrode was er, totdat de auto gemeengoed werd, nauwelijks invloed van buitenaf en dat heeft het Rooise karakter lang uniek gehouden.
Niet alleen voor toeristen
Ondanks dat Wim nauwelijks nog rondleidingen verzorgt, zijn er die nog steeds. Voor 32,50 euro kunnen groepen van ten minste tien personen een rondleiding door het dorp krijgen. Zij kunnen zich daarvoor aanmelden bij de VVV. Vaak zijn dat toeristen, maar Van Rooij heeft ook talloze families rondgeleid. Dat was dan tijdens familiedagen of als onderdeel van feesten. “De rondleidingen waren dan vaak opvulling tussen de kerkdienst en het aanvullende feest”, zo sluit Wim af.
